Short Mom Quotes Novels & Stories

Nang makuntento ako sa itsura ko ay lumabas ako at nakita ko si Mom na nakaupo lang at halatang naghihintay. " Mom.." Tawag ko rito. Ngumiti naman ito sa akin at nilapitan ako. " I knew it. Ang ganda talaga ng katawan mo. Haha para kang dalaga pa at wala pang anak " Namula naman ako sa sinabi niya. " Pwede naman sigurong lagyan ng shorts it--" umiling ito agad kaya di ko na natuloy yong sasabihin ko. " Try the other one. Baka yon mas maakit mo si Tyron hahaha "

" sang-ayon naman ni Harvey.. "See, hija. Pumayag ka na minsan lang naman tayo magkakabonding. At isa pa kailangan rin nating magrelax paminsan minsan para naman hindi tayo manghina at puro na lang tayo work." wika ng Mommy niya at wala na nga siyang magagawa kundi payag naman na sila. "Sige po Mommy. Payag na apo ako." sagot niya kaya pinugpok siya ng halik at mahigpit na yakap ng kambal sabay sabi na; "Yey! Thanks, Mom. You're the best."

wika niya. Kaagad namang napakunot noo si Mama Amor. samantalang ako naman, parang wala lang na nakikain na lang din sa ice cream ng mga anak ko Minsan kasi, masarap ang ganitong bonding. Once in a lifetime at alam kong sa mga ganitong simpleng bagay ay masaya din ang mga anak ko "Who?" tanong naman ni Mama Amor. Pero bago pa nakasagot ang secretary, muli siyang nagsalita

Hindi niya ipinakita ang kahinaan, kundi ang lakas ng loob na ipinakita sa kanila ng mga kwento ng bawat isa. "Ang buhay ay puno ng pagsubok, ngunit kapag tayo ay nagsasama-sama, mas magiging madali ang lahat," wika ni Liza sa kanila. "Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Laging tandaan na sa bawat dilim, may liwanag na sisikat." Napansin niya ang mga mata ng mga kabataan na puno ng kislap ng pag-asa. Ang mga nagsimulang mawalan ng tiwala ay muling nahanap ang kanilang lakas.

“It’s just that they’re living their lives as kids. How about you? Why don’t you try to be kids like them?” “Life is short to become an idiot, Mom.” Sumubo ito at ngumuya. Mahina akong napailing sa sinabi nito at bumuntong hininga na lang. Hindi na ako nagsalita pa at kumain na lang dahil baka mapansin na naman ako ni Finn na hindi kumakain. Ngunit sa panglimang subo ko ay hindi ko na talaga kayang lunukin ang kinakain ko kaya naman uminom na lang ako ng tubig.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Heto na naman tayo sa nakakasakit sa ulo na pinagsasabi niya. "The 'forgive but never forget' thing?" he said and let out a deep sigh. Ang dami naman yatang kaartehan itong mga anak ko. O nasobrahan lang yata sa talino at pati mga sosyaling quote lines ina-apply pa sa buhay. "Hazel, malapit na ang flight natin. Hali ka na," narinig kong sigaw ni Mommy mula sa baba kaya wala akong nagawa kundi ang bumaba na dala ang maleta ko.

At kahit na nabubulol na ito sa pagsasalita ay maganda pa rin kahit nakasimangot. “God, she's so cute,” bulong ni Z sa sarili na tanging siya lang ang nakakarinig. “Son, take care your Ninang, okay?. Aalis na ako,” wika ng mommy niya at humalik sa pisngi niya. “Careful sa biyahe, mom,” bilin niya sa ina. “Sumama ka na sa mommy mo Z, iwan nyo na ako rito. Kaya ko naman mag-isa,” bulol-bulol na sambit ng Ninang niya.

Si Daddy naman, nagkunwaring takot. "Wag naman! Kawawa naman ang mga inspirational quotes ko sa feed. Mawawalan ng likes!" "O siya, tama na ‘yan," putol ni Mommy habang iniaabot sa akin ang baso ng orange juice. "Kumain na muna kayo. Baka mamaya mag-away kayo nang totoo, tapos ako pa rin ang aawat." Tumango ako, ngumiti, at muling tiningnan si Daddy.