Short Moonlight Quotes Novels & Stories

Nais niyang subukan na palabasin siya. Sa sandaling iyon, ang buwan ay nag-hang mataas, at ang mga bituin ay may tuldok sa kalangitan. Ang Moonlight Lake ay mukhang napaka ganda na parang isang pagpipinta. Nang makarating doon si Darryl, nakakita siya ng ilang mga pigura sa tabi ng lawa. Inatasan niya sila na magtungo muna sa Bagong Daigdig.

"Alam mo drei, minsan hinihiling ko na sana buwan nalang ako." "Why?" "So I could give light to anyone, kahit pansamantala lang." "You can't give light without a sun, so why moon if you can be the sun?" "I can't be," like what I said, I am just temporary. Saka alam kong may nauna nang maging araw, sa buhay mo. And I was just her substitute. Alam kong pag bumalik siya, wala na akong pakinabang sayo.

“Ni wen wo ai ni you duo shen, (You asked me how deep my love is for you) — Wo ai ni you jifen. (I love you to the utmost). Ni chu xiangyixiang, (Why don’t you think about it), Ni chu kanyikan, (Why don’t you take a look at it): Yueliang daibiao wodexin. (The moon represents my heart). Ni chu xiangyixiang, (Why don’t you think about it), Ni chu kanyikan, (Why don’t you take a look at it): Yueliang daibiao wodexin. (The moon represents my heart).”

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

I reached for his hand and squeezed it lightly. "Thank you..." I whispered. Pinagmasdan ko siya ng ilang oras pero mukha siyang pagod na pagod. Maya-maya pa, naagaw ng maliwanang na bituin ang atensiyon ko. Kitang kita ko ang liwanang no'n dahil sa medyo nakabukas na bintana. I smiled as the moonlight touched my skin. The moonlight that represents hope and a new beginning. I smiled at the thought.

Alam kong matalino siya pero hindi ko alam na ganito siya kalalim mag-isip patungkol sa simpleng pagsikat at paglubog ng araw. I understand her anology of the sun but I don't know the answer to her question. If only Andrea is here... Tumitig lamang ako sa kaniya. A smile crept on her lips as she gaze at the bright star in front of us. "How come the moon can't outshine the darkness of the night while the sun gleefully rule the earth with its scorching light?" Napawi ang kung ano mang pag-asang nararamdaman ko ng sabihin niya 'yon.

Agad agad naman akong tumingin sakaniya, maganda Ang buwan Ngayon at nasa gilid lang kami ng dagat kaya sobrang kakaiba ito napaka hiwaga nito, bigla namang kumabog Ang dibdib ko ng malakas at Ang mga larva ay parang nag sasayawan na sa tiyan ko ng iabot ko na Ang kamay ko. Agad Naman akong tumayo at dinala Niya na ako sa gilid, Ang liwanag ng buwan ay agad na sumilaw sa mga mata ko. " You're beauty is rare, even the moon can't handle it" wika naman ni Apollo sakin. Hindi Naman ako makatingin sakaniya ng diretsahan dahil nahihiya ako at kinikilig ako ng sobra. " Ang ganda mo" wika naman Niya sakin.

lumapit na eto sa akin at dinampian ako ng halik sa labi. Halik na punong puno ng pagmamahal at pagsamba para sa akin. Tumigil eto sa paghalik sa aking labi. Nginitian ako nito at nagpalit na kami ng pwesto. Siya na ang nasa liwanag ng buwan at ako ang nakatago sa dilim. "Now, undress me under the moonlight. We will make love tonight."

"The starts will serve as my light daw during my darkest days. Ang sweet diba?" "Mas maganda itong sa akin, tingnan mo may moon." from the younger Valderama. "Just look at the moon and think that you are looking at the same moon with her. Moon represents the rhythm of time. In the right time, you'll see her again." Aww nakaka-touch naman itong message niya para sa akin." aniya may pahawak pa sa dibdib. OA lang?

Nanatili akong nakatingin sa tubig, at sinusundan ang bawat paggalaw ng reflection ng liwanag ng buwan. Buti na lang may mga natitira pa ring malinis na tubigan dito, ang sarap tuloy tumambay. Nakakarelax at---- "Hoy, Lourd? Ano, wala ka man lang sasabihin?" "Ano ba dapat?" Kibit-balikat kong tanong. "Iyak na ko nang iyak dito hindi mo man lang ako damayan." Nagpapahid luhang saad nito.