Short Moonlight Quotes Novels & Stories

Iniisip niya na baka masyadong maliwanag lang ang araw para maging invisible siya sa mga mata nito. Hindi niya alam. Tahimik na pinagmamasdan ni Zavian si Amber na natatamahan ng liwanag ng buwan ang kanyang mukha, ang mga mata’y nagniningning sa liwanag na dala nito. “Doesn’t mean the moon stops shining,” dagdag ni Amber. “It still glows. Just… No one sees it.” “Then maybe, hindi ang buwan ang may problema,” mahinang saad ni Zavian. Napapitlag si Amber at sa gulat ay napatingin siya kay Zavian.

Ang liwanag at malambot na simoy ng hangin mula sa balkonahe ay napakakomportable na makakapagpatulog ng isang tao. Gayunpaman, gising na gising si Joshua nang yakapin nito si Luna sa kanyang mga bisig. "Maganda ang liwanag ng buwan ngayong gabi," paos niyang sinabi, "angkop para bumuo tayo ng bagong buhay dito sa balcony. Mrs. Lynch, interesado ka bang sumama sa akin?" Nakaka-hypnotize ang boses niya. Ang pagtingin sa kanyang mga mata at pakikinig sa kanyang boses ay nagpahina sa tuhod ni Luna. Pumikit siya at hinalikan ang labi nito.

pag sang ayon ni Sun sabay pinikit ng mga mata niya. Nakatulog sa kotse ang dalawa habang si Moon nanatiling gising dahil sa mga nangyari. Maaari na walang alam ang dalawa sa mga nangyari pero siya alam ang bawat detalye pero mas pinili niyang manahimik mula pa noon. Sky University Parking Lot " Hmm.. patayin niyo ang ilaw masakit sa mata" sigaw ni Star. " Aray ang sakit ng likod ko" reklamo ni Sun

Pasado alas-dos na ng umaga kaya konti na lang din ang magiging pahinga namin. "So life is really like this huh?" rinig kong reklamo ni Solar. Ganon naman palagi ang sinasabi niya kapag pagod o kaya ay may unfair na bagay siyang nakikita. "Life is exactly like this, Solar. Don't expect anything," sagot naman ni Moon. Napailingg na lang ako.

Ang pag-asa na dala ng buwan ay nilukob ng kadiliman. But today, the moon go back to her place again. The light from the night disappeared because of rain... but today... She came back.. the moon came back to show up on her place again. My wife open her eyes from another half hour of sleep. She look like a goddess waiting to be kiss. I put my lips to her ears. I hope this message heard even from above. “After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.”

Sambit ko nang hindi ito nililingon. “Look, there's a moon...” Tinuro ko ang bilog na bilog na buwan. Nakita kung ngumiti si Baby Fria at pumalakpak. “Alam mo ba baby, ikaw ang buwan sa madilim kung gabi at ikaw ang liwanag sa bawat araw na sumisikat.”

"The moon is the first to get the sun, not the stars around them. Kahit nasa magkaibang dulo sila pero nabubuhay sila sa iisang liwanag." "Pero Moon na sinabi mo ay mas gustong kasama ang mga bituin sa paligid niya kaysa sa araw," himutok ng lalaki. "You see, I am trying to meet her half-way, Argus. Pero lagi niyang dinadahilan ang magkaibang estado namin sa buhay."

Like the other day, the sunrise replace the moon. I spend my life in an ordinary mood. Lumipas ang ilang buwan ay nasanay na ako. All those little experiences make up the fabric of our lives and on balance. Memories is dangerous thing but we must admit that dangerous is really exciting.

She will not come probably. Lumipas ang maraming minuto, hindi pa rin namin maisip ang dapat gawin. The sun is already down at ganap ng lumiliwanag ang buwan sa kalangitan. Inaya ko silang lumabas at magpahangin para kahit papano maease ang aming mga pagod na utak sa kakaisip ng dapat gawin. I never thought of this. In a split second, sabay sabay kaming nasilaw sa buwan because it radiated blinding lights, just enough to truly impair our eyes. Kumalma din agad ang liwanag. Nung nawala ang nakakasilaw na liwanag, our vision became normal again. But in our shock, the moon is not on the heaven. Nasaan ang buwan?

Nanatili akong nakatingin sa tubig, at sinusundan ang bawat paggalaw ng reflection ng liwanag ng buwan. Buti na lang may mga natitira pa ring malinis na tubigan dito, ang sarap tuloy tumambay. Nakakarelax at---- "Hoy, Lourd? Ano, wala ka man lang sasabihin?" "Ano ba dapat?" Kibit-balikat kong tanong. "Iyak na ko nang iyak dito hindi mo man lang ako damayan." Nagpapahid luhang saad nito.