Short Scary Story Mga Nobela at Kwento

Tanging tunog lang ng suot kong heels ang maririnig rito sa loob, wala rin ang iba pang kasambahay dahil busy sa may garden na magserve ng mga drinks at magrefill ng mga pagkain sa buffet, mukha tuloy akong nasa horror movie habang naglalakad rito sa loob, remember yung mga bidang babaeng nalate ng uwi kaya pinatayan na ng ilaw, tapos hindi niya alam na may sumusunod na pala sa kaniya. Nang malagpasan ko na ang dirty kitchen ay ilang hakbang na lang at makakarating na ako sa CR, at nang akma ko nang bubuksan ang pinto ng Cr ay may bigla namang humigit sa aking braso at isinandal ako malamig na pader ng CR na siyang ikinagulat ko. Sisigaw na sana ako sa sobrang takot na baka totoo nga iyong n

Nagkatinginan nalang kami ni Kento, pinilit ang aming mga sariling hindi matawa. We focused on the movie that we were watching. Ang ganda ng story at parang totoo na din. It's about a group of people who are fond of visiting haunted places. Noong una ay biro-biro lang sa kanila 'yung katatakutan. Kalaunan ay naging totoo na. None of them survived. "Kyah! Ayoko na!" sigaw ni Rosie sabay kapit sa braso ni Timothee.

She cut me off, “Bullshit!” I flinched. Marcianna is really damn scary. Hindi naman iyon nakakapagtaka dahil anak nga siya ng demonyo sa katauhan ni Howard. She kicked and thrashed and she managed to free herself from the three men that was holding her steady. Sinugod niya ako pero napatigil at napaatras siya habang nanlalaki ang mga matang nakatingin sa taong nakaharang sa harap ko.

Kinuha niya ang mga kamay ko na hawak ng mascot. "Babe, huwag mo akong iwan ha," a girl told the guy beside her. A young couple is infront of us. They were tightly holding hands. Pumipila kami ngayon sa horror mansion. Halos magkasintahan at magbabarkada ang nakapila. "If I get scared baby, what will you do?" Malambing ang boses ko nang tinanong si Ruan.

Saad pa nito bago nag-simulang lumakad paalis Tanging yapak lang nito ang maririnig sa buong underground at nang mawala ito sa paningin ng mga mafia ay tila nabunutan ng tinik sa lalamunan ang mga ito. Lahat ay napabuntong hininga bago nag-simulang mag-bulungan. They almost forget to breath! "She's so scary." "Right, especially her eyes." “Her eyes is so damn scary, is she even a human?”

May mga paranormal na pangyayari sa apartment na 'yon kaya mas nagiging interesting ang movie. Dumating na ang gitna kung saan nagpapakita na ang multo. Natigilan ako dahil meron ako biglang naalala. Storm doesn't really like horror stories. Matatakutin sya. Why did I forgot that? Baka hindi sya komportable sa ganitong movies.

Ayoko pa man din sa lahat ay ang sinasabihan ako ng sinungaling. Nagulat ako ng bigla ako nitong sakalin kaya nataranta ako. Nagpupumiglas ako pero talagang malakas siya. Kita ko sa kanyang mga mata ang nakakatakot na aura. Mukha na siyang demonyo sa paningin ko. "Talk or else I will kill you right now..." he said sa dumadagundong boses.

Parang nanaisin ko na lang lamunin ng karagatan at anurin sa ibang kabihasnan. Papikit pa lang ako nang biglang may napansin akong may sinusuksok sa ilalim ng aking pintuan. Mabilis akong bumangon at kinuha ang isang papel. Binuksan ko rin ang pintuan para maabutan kung sino ang naglagay ng papel sa aking pinto. Ngunit pagbukas ko ay wala na ito at nakita ko na lang ang madilim na pasilyo sa labas ng aking kwarto. Para naman akong nasa horror movie, bigla akong kinilabutan sa ambiance ng Manor ng Montenegro. Sinara ko naman agad ang pinto.

nauutal niyang sambit sinundan niya ang dugo kung saan ito nanggaling she almost cursed her self being so curious when in fact she was afraid what if the rumor about the ghost of a college teacher is true and she's here and just watching her. "Shit" she cursed under her breath inilawan niya ang paligid hangang sa may makita siyang paa na nasa sahig natakot man ay itinuloy pa rin niya hanggang sa makita niya ang kapwa estudyante na nakahiga at puro dugo ang ulo. "KYAAAAAAAAAAAH" impit na sigaw ni Aya at dali daling tumakbo upang humingi ng tulong

Ayaw niyang mas lalo itong magalit sa kanya kung sakaling makatakas siya. Tumingin siya sa labas ng binatana. Ang tanging naririnig niya na lamang ay ang mga tunog ng kuliglig. At sa mga ganitong pagkakataon ay hindi niya maiwasang makaramdam ng takot. She’s not scared of ghostsm, though. She’s more scared of snakes that might enter this small nipa hut, or some wild animals. Okay lang sana kung siya lang. But she’s with a child. She’s with her child.