Ang Aking Pamilya Essay Als Novels & Stories

CHAPTER 15 “ Ma’am Sasha, hindi ko po matatanggap ang iyong alok niyo, “ sagot ni Anna sa gitna ng ilang segundong katahimikang namagitan sa kanila matapos ilapag ni Sasha ang plano niya. “ Salamat po sa alok niyong scholarship para sa mga kapatid ko at sa balak na pagpapagamot sa magulang ko, pero sa tingin ko po hindi ako ang dapat kausapin niyo tugkol dito kung gusto niyo pong bumalik ang anak niyo sainyo, Ma’am. “ “ No, I think hindi mo naiintindihan ang gusto kong mangyari, Miss Alejandra, “ wika ni Sasha, binaba ang tasa ng kape sa mesa matapos niyang sumimsim rito. “ Ikaw ang magiging tulay sa pag-aayos ng pamilya namin. Lalo na ngayong magkaka-anak na kayo at ikakasal, hindi ba dapat

paliwanag ni James. “No, no, no! I don't care on how I look, what my car looks like or where I live. So long as I save my money for my son and my family! Matigas kong sabi. “Speaking of family, your five brothers had already finished their college degrees at me trabaho na yung tatlo. Yung bunso nyo will take the NMAT this month and hopefully pag nakapasa sya, will take up medicines at UP Manila. Good thing matatalino ang mga kapatid mo at sa mga state colleges and universities nakapag-aral kaya either walang tuition o mababa lang ang tuition fees. Nonetheless, nakahanda naman ang pera for their tuition fees and expenses na pinapadala mo sa akin monthly. Lahat ng ginastos ko mula sa pagbili n

Ako ay natutuwa, sapagka't sa wakas ay nagkita Rin Tayo. "Matalik kaming magkaibigan Ng iyong Ama subali't ni Minsan ay Hindi kami nabigyan Ng pagkakataon upang makilala Ng bawat Isa Ang pamilya Namin." "I will go straight to the point, dahil ayoko Ng paligoy ligoy pa." "To tell you frankly, the idea of making your daughter and I to be married just to get the company you both wanted to established here in the Pholippines is totally unfair for the both of us "

I'm tired carrying his last name. Bakit ko ba siya naiisip pa? Erase, erase. Hindi ko na dapat pa siya iniisip o ang kahit ano mang bagay na tungkol sa kaniya. Akala niya siguro ay isa siyang malaking kawalan. Puwes, ipapakita ko sa kaniyang nagkakamali siya. "Pa, wala pa po akong balak magkaroon ng sariling pamilya. Ayaw pa kitang iwan dito sa bahay." Ani Alena

I mumbled. "But it's just an icing on top of the cake. Personality matters the most." Tumango-tango ako at iniwas ang tingin sa kaniya. Buti na lang na kay Aldrio na ang mga sinabi niya except lang sa influencial family background. Hindi naman nanggaling si Aldrio sa mayamang pamilya pero at least matalino at nag-aaral nang mabuti. Nakikita kong malayo ang mararating niya kapag nagpursigi lang. Kahit nga ngayong mahirap pa siya, pinagkakaguluhan na siya ng mga dalagang kapitbahay namin. Ang dami ko tuloy kaagaw roon.

Chapter 77 Althea'l POV Masaya akong nakatingin sa aking anak. Lalo na nang marinig ko siyang masiglang nagsabi, "I like big family!" Napangiti ako. Napakasimple lang ng pangarap ni Caleb. Isang masayang pamilya. Isang tahanang puno ng pagmamahalan. At habang pinagmamasdan ko siya, hindi ko maiwasang maalala ang sarili ko noong bata pa ako.

“Kahit marami pa ring nagsasalita ng masama?” “Hayaan mo silang magsalita,” mariing sagot ni Alejandro habang tinititigan ang kanyang mga mata. “Ang katotohanan ay nasa ating mga gawa. At ngayong nakilala ko na ang iyong pamilya, mas lalo akong nagkakaroon ng dahilan upang ipaglaban ang kung anong mayroon tayo. Hindi lang para sa atin, kundi para sa kanila rin.”

takang tanong ni Anderson. Muli kong binalik ang tingin ko sa isang papel na binigay ng kanyang tauhan. “Pamilya ko ang nakasalalay dito, Anderson,” mahina kong tugon na may kawalan ng pag-asa. “Ibinenta ka na nila, Althea. They don’t even care about you.”

ani Aling Mercy na lalong kina- ubo ko lalo. "Wala ba akong karapatang sumaya Ate, alam mo naman na simula bata ako pamilya na lang namin ang inasikaso ko kaya heto ako ngayon napag iwanan na. Pangarap ko rin naman ang magkaroon ng pamilya," ika nito na kinatigil ko.

Seryoso. In the middle of my school year, masaya ako dahil rank two ako sa aming klase at rank three naman sa overall fourth year. Ang hirap mag-aral no? Lalo na kung ang paghihirap mo ay para sa mga magulang mo pero hindi ko alam kung na-aapreciate nila yung paghihirap ko. Meron akong family problem. Si mama lagi-lagi nalang nagsusugal, si papa uuwi sa bahay na laging lasing. Sa totoo lang wala silang time sa aming dalawa ni ate. Kung tatanungin niyo naman ang estado ng buhay namin sa lipunan, hindi kami mayaman. Mahirap lang kami. Mahirap pa sa mahirap kaya si ate terra ay tumigil sa pag-aaral kasi wala kaming pera kaya ngayon. Ako nalang ang nagtitiyagang mag-aral at sa nakuha kong karang