Short Story Best Friends Novelas e Histórias

natatawang sabi ni Mark Wayne. Hindi niya napigilan ang mangiti dahil may alaala na namang nanumbalik sa kanyang isipan. Siyempre, may kinalaman iyon sa kabataan nila ni Mark Wayne. Bestfriends sila mula pa nu’ng nasa kindergarten sila. Palibhasa matatalik na magkakaibigan ang kanilang mga magulang at magkatapat lang ang bahay na kanilang tinitirhan kaya naman nagkalapit sila ng todo tapos pareho pa silang nag-iisang anak. Tapos mula kindergarten hanggang magtapos sila ng highschool ay magkaklase sila. Kaya naman marami ang nagsasabing daig pa nila ang kambal tuko noon. KUng nasaan ang isa, tiyak na naroroon din ang isa.

May kapatid itong tatlong lalaki na may mga sari- sarili na ring trabaho at ang dalawa ay may pamilya na. Hindi nya inaasahan na magiging magkasundo sila nito hanggang sa naging mag bestfriend pa. Wala itong arte sa katawan kahit anak mayaman. Isa sa ugaling siguro nagustuhan nya dito. Ang pamilya rin nito ang tumulong sa kanya upang makapasok at makapag trabaho sa mall. Naging hingahan nya ito ng lahat ng hinaing nya at taga payo na rin. Wala syang itinagong sikreto rito. Bukas ang kaalaman nito ukol sa buhay nya at sa naging mga karanasan nya. Best friend nya ito mula highschool pa lang sila. Pero dahil sa hindi inaasahang pangyayari. Huminto sya ng isang taon kaya ahead pa rin ito sa kany

Ba't yata patanong din. Bigla akong nanigas ng inakbayan nya ako sa balikat bigla. "You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."

Pero dahil sa wala naman itong kinalaman sa kapangyarihan niya, at dahil narin sa I said and laughed because the memory of us officially being best friends popped into my mind. I was the one who declared that we're besties before. I always wanted a best friend because when I was a child, I saw how cartoon characters have best friends and how their best friends are always around making them happy. So I wanted to have a best friend and Matty was the best choice. Well, he was the only choice because none of the other kids wanted to be friends with me. Ever since we were kids, Matty was the only one who can put up with me despite my spoiled attitude and m*****a remarks.

Pagkatapos kong kumain ay umakyat na ako sa kwarto ko para maka ligo na ng bigla nalang tumawag si kuya Rowel ang best friend ko ng ilang taon na. "Yes dud," masayang sambit ko. "Kung maka dud ka ah parang di mo ako kuya" sambit niya kaya napatawa ako. "Ay sorry naman, kamusta" sabi ko pa. "Okey lang naman, I hear naka uwi kana?" tanong ni kuya. "Yes actually kanina lang" sabi ko naman.

Pansin ko namang para bang nahihirapan na yata sya at pagod na. Dahan-dahan na kaming naglakad, patago-tago sa mga puno hanggang sa tingin namin ay hindi na nila kami matatagpuan ay umupo muna kami at sumandal sa isang may malaking bato. Tinignan ko siya, nakapikit ito ngayon at habol hininga. "Paano nga ba kayo napadpad ng bestfriend mo dito?" "Nag camping kami dito ng mga kaklase namin, dalawang bus pero naiwan kami ng bestfriend ko."

Something is really bothering her and it's bothering me too. "A-ah oo okay lang ako, no problem." Tumango nalang ako sa kanya. Kapag gusto n'yang magsabi sa akin ng mga problema n'ya I'm here willing to listen to her. Hindi ako mawawala sa tabi n'ya. Hinding hindi, I treated her as my own sister. We're in a mall chilling our self out. We actually deserves it naman because these past few weeks it's really frustrating and tiring kaya naisipan naming mag bestie time. Bestie time is the best, we chill out like no other. It's the time for our friendship.

Linoko ako ng lalaking mahal ko kaya pinabayaan ko ang sarili kong magwalwal kasama ang kaibigan ko. I could remember that I turned a little wild last night and my best friend, Dexon, had a hard time calming me down. Parehas kaming lasing na dalawa at pareho kaming hindi pwedeng mag-drive kaya tumuloy muna kami sa isang malapit na hotel para magpalipas ng gabi.

Ang kaninang mabilis kong paghakbang ngayon ay unti-unting bumagal. "Gwin, ang laki naman niyan. Sino ba ang liligawan mo at talagang sumugod ka pa rito?" nakangising tanong ni Brenton. Kaibigan ni Fred. Kasama niya rin ang iba pa niyang mga kaklase na puro ngisi lang ang ginagawa. Ito lang naman, kasing si Brenton ang may lakas ng loob na asarin ako. Napakamot ako ng ulo at tipid na ngumiti. "Sino pa nga ba? Eh, ’di ang best friend ko." Kahit nahihiya, nagawa ko pa ring tumugon. Sinabayan ko pa ng ngiting aso.

"Russel is my bestfriend. Mabait, matalino at masayahin na tao 'yon kaya gustong-gusto siya ng mga tao dito sa YGA." Tumango na lang ako. He's a bit creepy Uste, sa totoo lang. --- This story has no Prologue WARNING: The characters of this story and their mindsets were not perfect as you think. You don't need to say offensive things to the story if you don't like it. Research this story genre first. Constructive criticism is allowed and I appreciate that. This story contains incorrect typos/spelling/grammar. I'm not a professional writer so please bear with me. Thank you. I started writing this story when I was only 12 years old.