Short Story In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko naman maipagkakaila na gwapo talaga ito kapag nakangiti. “Alam mo ba, we used to climb that tree noong bata kami tapos nalaglag si Isaac kaya ang ending pare-parehas kaming napagalitan. Isang linggo ata akong hindi pinalaro ni Tatang noon," natatawa kong kwento sa kanya na tinuro ang isang puno. Kinagat ko naman agad ang daliri ko na pinanturo dahil baka manuno. “Knowing you? You probably throw tantrums that time," natatawa niyang sambit na nakikinig sa mga kwento ko.

Mahaba kong litanya rito. "Paano kung minahal ka nga pala talaga niya? Paano kung magtatagpong muli ang landas ninyo at bumalik ang kung ano mang namamagitan sa inyong dalawa?" "Stop imagining things, Dan Stephen. There's never an us in the first place kaya walang maibabalik. But one thing is for sure, I'll do all that I can para maramdaman niya ang kabiguang naramdaman ko nung araw na magising akong wala ni anino niya ang natagpuan ko tapos malalaman ko pa na sumama siya sa ibang lalaki pagkatapos niyang lisanin ang pamamahay ko."

umiiyak niyang pagsusumamo sa ama, pagkatapos ay humakbang siyang papalapit dito at lumuhod sa paanan nito. Ngunit hindi nagbago ang ekspresyon ng Itay Andres niya. Blanko lang ang ekspresyon nito na para bang walang nakikita. "Hindi ka na dapat pang nagbalik dito. Maayos na ang buhay mo, hindi ba? Ang balita ko nga ay nobyo mo na ang binatang haciendero sa bayan ng Sto. Cristo," anang ama-amahan na ikinagulat ni Malaya. Pakiramdam niya ay tinakasan ng kulay ang kanyang mukha dahil sa narinig. "I-Itay?..." nauutal niyang wika. Hindi niya alam kung paano nalaman ng kanyang ama ang tungkol doon.

Kwento ni Bugoy. “Inagapan ni Pogi si Big boy. Hindi ito umiiyak tapos may iniabot siya kay Big Boy. Nagalit si Pogi nang makita na may sugat si Big Boy, alam mo bang binugbog niya ang mga lalaki. Halos lahat bagsak na sa kalsada na bugbog sarado pero nang bumaba ang isang lalaki na nakasuot ng purong itim hindi ito binugbog ni Pogi! Alam mo bang kusa siyang sumakay sa magarang sasakyan tapos bigla na lang umalis. Pero alam mo, Maria! Feeling ko napakagwapo nang lalaki na nakapurong itim, sayang lang at hindi ko nakita ang mukha niya dahil may suot siyang sombrero at shades! Alam mo na... Galawan pa lang lalaking-lalaki!” Kinikilig na kwento ni Stela.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Chapter 3: The Suit and The Shark ​"Ma'am, sigurado po ba kayo na kailangan ko 'to? Pwede naman po akong mag-Barong Tagalog na lang. May luma po si Tatay, kasya pa sa akin."

natatawa nitong sambit. "Bakit naman? Taga saan ba kayo na ayaw niya na magsalita ka ng tagalog?" usisa ko naman. "Pinanganak ako sa Spain. My Mom is a Filipina and my Dad is from Spain. When i was nine years old I learned tagalog with my Tito. Tapos kapag kausap ko si Mommy tagalog ang ginagamit ko, gulat na gulat siya. Nagalit pa sa akin na dapat daw hindi ako nagsasalita ng tagalog. My mom is so weird." Natatawa na naiiling na kwento nito. Mahina naman akong natawa.

Ano kaya mangyayari? “Zhia,” harap ng kutsara sa akin. Subo. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG]

Nag-angat siya ng tingin sa akin “I was r*ped,” biglang lumabas iyon sa kanyang bibig. Nagulat ako ng marinig ang kanyang sinabi. Napatitig ako ng mariin sa mga mata niya upang matukoy kung nagsasabi ba siya ng totoo o isang kasinungalingan ulit. “And I’m sorry if I couldn’t tell you kung sino ang ama mo for I can’t recognize them all,” muling bumagsak isa-isa ang mga luha sa mga mata niya. I saw the pain and the anguish in those gloomy eyes of her. Napaawang ang mga labi ko sa biglaang rebelasyon niya. “It was a gang r*pe. Sobrang inggit na inggit ko noon kay Chezka dahil umaangat ang buhay niya sa Maynila habang ako’y nasa probinsya at kuntento na lamang sa pagtulong sa Lola Belen mo sa pa