Shy Novels & Stories

งออกมันกำลังทำให้ตัวตนของเขาแทบจะระเบิดออก นี่เขากำลังค้นพบความมหัศจรรย์ของป่าหรือยังไง “พูดกับฉันสิ เธอพูดได้ ฉันได้ยินเธอพูดกับปลา” “เอ่อ...” ชบาหันรีหันขวางและเหมือนจะนึกอะไรได้ สองมือยกขึ้นปกปิดเต้าอวบก่อนจะทรุดร่างลงในน้ำ เพื่อหลบเร้นจากสายตาของเขา แต่มันช้าไปเ สียแล้ว เขาเห็นทุกสัดส่วนทั้งด้านหลังและด้านหน้า จะเหลือก็เพียงด้านในเท่านั้นที่ยังไม่เห็น

ฉันไม่กล้าตอบอะไร เพียงแค่ก้มหน้าลงอย่างระมัดระวัง เหมือนคนที่ทำผิดที่ต้องการหลบซ่อนจากความผิดพลาด เฮ่อซือเหยียนไม่ชอบเห็นฉันมีบาดแผลอยู่ต่อหน้าเขา

ผมยืนกรานเสียงแข็งหนักแน่น มือหนายื่นออกไปเบื้องหน้าก่อนจะกดปุ่มเล็กๆ บนรีโมทในมือ ภาพบนจอทีวีเปลี่ยนฉายเป็นภาพคลิปวิดีโอเจ้าปัญหาที่ผมไม่กล้าหันไปมองมันเต็มสายตานักเพราะรู้สึกกระดากอายเหลือเกิน ระดับความดังของเสียงถูกเร่งขึ้นสุดเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์จนผมได้ยินแม ้กระทั่งเสียงลมหายใจของคนที่กำลังซุกจมูกจูบลงมาตรงซอกคอของผมบนจอสี่เหลี่ยม

สวบ! “อะ อะ อืออ” “เอามันส์ชิป” “อ๊ะ ว...วินน” “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” “ซี๊ดดดดดส์ อ่าาาส์ เสียวหัว” ใบหน้าหล่อเงยหน้าครางซี๊ดด้วยความกระสันไม่ต่าง เนื่องจากร่องรักอันคับแคบของซินดี้นั้นรัดแน่นเกินไปจนท่อนเอ็นของเขาแทบขาด

ดวงตาหยาดน้ำลืมขึ้นมอง เจ้าของมือที่ตั้งใจลูบไล้มันเข้าไปใกล้ความอวบอูมหลุดยิ้ม เมื่อเธอรู้ตัวแล้วเขาก็ไม่มีความคิดจะแอบทำอีก คลึงข้อมือบนจุดอ่อนไหว ปัดป่ายช้าๆจนน้ำหวานใสไหลออกมาชุ่มเนื้อผ้าบางเบา “แฉะง่ายจังเลยนะ” “ก็ถูกคนที่ช่ำชองขนาดนี้ทำให้ ไม่แฉะสิแปลก” “ช่ำ ชอง? หมายถึงพี่เหรอ?” “ตรงนี้มีแค่พี่กับฉัน จะหมายถึงใครได้อีกล่ะ”

คำพูดนั้นเหมือนสะกิดเตือนว่าเขากำลังอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ปกติ ไม่รู้ว่าใช่ไหม เพราะปกติเขาควบคุมอารมณ์ได้ดีเสมอ และไม่ค่อยแสดงความรู้สึกออกมาสักเท่าไหร่ แต่สิ่งที่มันตาทำเพื่อสกุลวสุจิตตา ก็ไม่มีอะไรให้เขาต้องตั้งคำถาม

ปาลิดาหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ เธอเองก็ไม่ได้อยากซ้ำเติมใครหรอกนะ “ฮึๆ” ชัชวินหน้าซีดเผือด ใจสั่นสะท้าน รู้สึกอับอายทั้งที่มันไม่เป็นความจริง อายจนแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี “ฮึ่ม!”

ภูดิททำหน้าดุใส่ “ขอบคุณนะค๊า กำลังหิวอยู่เลย” กรวิกาพูดอ้อน จนภูดิทยักไหล่และยิ้มแป้นออกมา “ไอติม กินเลยจะได้อารมณ์ดีทำงานลื่นไหล” ภูดิทบอก