Return To You จุดกลับใจ Novels & Stories

จีม่อชงจุมพิตหน้าผากของนางหลังกล่าวจบเขาถ่ายทอดความรู้สึกสุขล้นที่ตนเองพบเจอจะนานกี่ปีแต่พอได้สมหวังกลับหวานจนแสบทรวง “ขอบคุณนะเจ้าค่ะม่อเกอ ขอบคุณที่อดทนและรอคอย ขอบคุณกับความรักและโอกาสที่สองที่ม่อเกอมอบให้สตรีที่เคยก้าวผิดไป และมอบใจรักคนผิด แต่ม่อเกอนั้นกลับ มองเห็นคุณค่าและทำให้ข้ารู้สึกว่าตนเองเป็นสตรีที่โชคดีที่สุดในใต้หล้าแล้วในราตรีนี้”

อัญชันพูดด้วยน้ำเสียงอึกอัก แววตาเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด "กลับไป แล้วอย่ากลับมาที่นี่อีก" "แต่เราเป็นแฟนกันนะคะ" "ฉันไม่นับว่าเธอเป็นแฟนตั้งแต่ฉันรู้ว่าเธอแอบคบอยู่กับคู่จิ้นแล้ว"

เขาหมายถึงซ่งเฟยเยว่ เธอทนดูต่อไม่ไหว หันหลังเดินออกจากงาน พอออกมานอกคลับ เธอส่งข้อความถึงเขา “ฉันไม่ค่อยสบาย ขอกลับก่อนนะ”

" คุณเข้าไปเถอะผมจะกลับแล้ว" " ทำไมคะพึ่งมาแป็บเดียว หรือว่าเห็นนัง เห็นพายกลับเลยจะกลับตาม " " ไม่ใช่ ผมอยากกลับเอง"

นางก็เช่นกันอย่างงั้นหรือ? หลินซิ่วหรงเงียบไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาเมล็ดซิ่งเพ่งมองบุรุษตรงหน้าก่อนจะค่อยๆ พยักหน้าราวกับว่ายืนยันอีกครั้ง น้ำเสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา “นี่มิใช่เพียงแค่ฝันตื่นหนึ่ง หากแต่งเป็นท่านและข้าที่ตายแล้วได้หวนกลับคืนมาอีกครั้ง

I can unmake all we were made to be (ผมสามารถยกเลิกทุกสิ่งที่เราเคยเป็นได้) But I can't make you come back to me (แต่ผมทำให้คุณกลับมาหาผมไม่ได้) But I can't make you come back to me~ (แต่ผมทำให้คุณกลับมาหาผมไม่ได้) เพลง : Back to me ศิลปิน : The rose

ฉันยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยปากว่า “ไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันสบายดีมาก อีกอย่างความจริงก็กระจ่างแล้ว การที่จางอิ๋งได้รับบทลงโทษของตัวเอง ถือเป็นการให้คำตอบแก่ครอบครัวผู้เคราะห์ร้าย นั่นก็คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว” เพื่อน ๆ พยักหน้า หลังจากคุยกับฉันเรื่องบทเรียนที่โรงเรียนอีกสองสา มประโยค ก่อนกลับก็พูดว่า “หลิ่วอวี้ พวกเราจะรอเธอกลับไปเรียนด้วยกันนะ”

} >>{"ฉันคิดถึงเธอจังเลยเมื่อไรจะกลับ" >>{"ไม่บอกเก็บไว้เซอร์ไพรส์"}

คำว่าแต่จากปากเขามันทำให้คนตัวเล็กต้องถอยหลังออกมาหนึ่งเก้าใบหน้าที่เคยยิ้มในเมื่อครู่บึ้งตึงลง "ทุกอย่างสำหรับคุณคงเป็นข้อแลกเปลี่ยนสินะ" "ใช่ ฉันก็บอกไปแล้วว่าฉันเป็นนักธุรกิจ ทุกอย่างไม่เคยมีคำว่าขาดทุน ฉันอนุญาตให้เธอกลับบ้านได้แค่สองวัน หลังจากนั้นฉันจะให้เด็ กไปรับเธอ"

คนขี้กลัว ฮึดสู้อีกครั้งทั้งน้ำตา “ใช่ เราต้องกลับไป” สาวสวยตาคมโตยิ้มแก้มปริ เมื่อได้ยินว่าเพื่อนของเธอก็คิดอย่างที่เธอคิดอยู่ คือการกลับไปที่นั่นและสานต่อความฝันของพวกเธอให้เป็นจริง “ขอบใจนะเลย์ ที่แกกล้าพูด…” “เพราะฉันรู้ไง ว่าลึก ๆ แกก็คิดเหมือนฉัน…”