Novel & Cerita Simon Marcos

malamig na sagot ni Jax, pero hindi niya mapigilan ang pasulyap-sulyap sa kanyang relo. “Seriously, man. You’ve been checking your watch every five minutes. May date ka ba? O baka naman si Mrs. Alcantara na naman ‘yan?” sabat ni Simon. “Jax, listen to me. That woman is trouble. The Alcantaras are literally the mafia of Batangas. You’re playing with fire.” “I’m not playing with fire, Simon. I am the fire,” Jax replied, putting all his chips in the center. “Rico Alcantara is a dead man walking. He just doesn’t know it yet.”

Sumilay ang ngiti sa labi ni Sandra, pero siya lang ang nakakaalam ng totoong plano niya. Hindi na muna sila umalis at patuloy ni pinakikinggan ang usapan ng dalawa. Samantala sa loob ng Study Room What!?" di makapaniwala si Marco sa inamin ng kanyang ama. "Yes Marco Totoo ang sinabi ko. Si Simon Colster ay ang lalaking kaagaw ko sa Mommy mo. Noon, ang Mommy mo ang pinakamagandang babae sa campus namin. Pareho kami ni Simon na nagpaligsahan sa panliligaw sa kanya. Ngunit masakit, dahil hindi ako ang pinalad sa pag-ibig ng Mommy mo. Nang malaman ko na si Simon, ang nagwagi sa puso niya, ginawa ko ang lahat para makuha ko siya. Isang gabi may nangyari sa aming dalawa at ikaw ang naging bunga.

"Sige." Pagkababa ng telepono, bumalik si Simon sa kanyang upuan at umupo. Marilyn looked at him questioningly, "Sino iyon?" Kumakaway ang mobile phone sa kanyang mga kamay, sumagot si Simon, "Luke Huxley." Napakunot ang noo ni Marilyn sa pagbanggit ng pangalan ni Luke Huxley. "Bakit ka niya pinatawag?"

"You look like you used to be a student of Casimir university. Nice to see you again, then." Tinanggap ni Simon ang kamay nito. Kilala pala ni Simon si Lucas. Kung alam lang niya noon, pinakita niya kay Simon ang photo ni Lucas noon, sana nalaman niya agad. Tumawa si Simon. "Then welcome to Philippines." "Thank you..." Pinasingkit ni Lucas ang mga mata nito, ina-alam ang pangalan ni Simon. "He's my cousin, Simon Morgenthorn, the first born of Dr. Steve Morgenthorn," singit naman niya. "The new CEO of Abertoy."

Pero iniisip pa lang niya si Simon, nasusuka na siya. Kung makakasama niya ito habambuhay, mababaliw siya. “Tito Ismael, humanap ka ng mas mataas ang estado kaysa kay Simon.” “Sa buong north, iilan lang. Pero may naisip ako.” “Sino?” Nagliwanag naman ang mata niya at naisip pa lang na may pagasa ba. “Tito ni Simon.”

Baka nagtatrabaho ang kan'yang mga magulang sa loob kaya dito nakatira ang mga ito. "Buenas dias señiorito, señiorita," nabaling ang kan'yang tingin sa nagsasalita. Isang lalaki na nakasuot ng damit na parang general ng mga army sa Pilipinas. "Buenas dias, I'm Briggs Carson, I called earlier to let you kn—," "Sì! This way please." "Oh damn! Hindi pa nga ako tapos magsalita ay pinutol n'ya na," reklamo ni Simon sa kan'yang tabi.

Isinama ko rin sina kuya Pako at kuya Kiboy, mga pinsan ko, para may backup ako dahil sabi ni Fatima na huwag na ako umasa na sasama sakin ang lalaking nakabuntis sa kanya, lalo na kung ako lang mag-isa ang makikipag-usap. Kita ko ang isa-isang pagsidatingan ng mga tao na dadalo sa kasal. Halos lahat ay nakasakay sa magagarang sasakyan. Nanlaki pa ang mga mata ko ng makita si Senadora Rhea Alcaraz, ang isang senador na inindorso siya ng Papa ni Gabbi noong eleksyon. Isa rin siya sa mismong namigay personal ng relief noong binagyo ang provinsya namin. Nakipag-beso si Senadora sa ilang kababaehan na nasa labas bago pumasok sa loob ng simbahan.

"Subukan mong hayaan si Marcopollo Salvador lumitaw, hindi ako matatakot sa kanya." Ang mga salitang iyon ay tumama kay Yin Nocum. Siyempre, hindi siya kuwalipikadong hayaang lumabas si Marcopollo Salvador. Pagkatapos ng lahat, si Marcopollo Salvador ang pinakamataas na tao sa Laguna City Road. Paano niya kakayanin na kontrolin ito? At paano kayang sabihin ni Esteban ang ganoong bagay? Kilala ba niya talaga si Marcopollo Salvador?

Dagdag nito sa mga binuo naming kasinungalingan ng gabing iyon. "Okay bro...next time isama mo muli si Samantha ng makapag kuwentuhan naman sila Mariz. Sabi ni Marco na isa pala sa mga kaibigan ni Sir Simoun. Bago kami tuluyang umalis ay hinapit pa ako sa baywang ni Sir Simoun na kinangisi naman ng mga kaibigan nitong lalake.Kulang na lang kasi ay itali niya ako sa katawan nito sa sobrang higpit ng pagkakawahak nito sa baywang ko. Na concious tuloy ako dahil hindi ko alam kung ano ang mga naiisip ng mga kaibigan ni Sir Simoun matapos itong kumilos ng ganon.

Napansin niya siguro ang talim ng pagtingin ko sa kaniya kaya agad siyang nagtaas ng mga kamay, kunwari'y bilang tanda ng pagsuko. "Okay, okay! I'm sorry, my bad," natatawa niyang sabi at dahan-dahang ibinaba ang mga kamay. "I didn't mean to hit on you, Mrs. Whoever-you-are. I just noticed a well-dressed woman chugging tequila like water this early. By the way, I'm Simon. I'm the owner of this bar." "I don't care if you own this place. Just leave me alone. I want to drink in peace," sabi ko at inirapan siya.