Simon Marcos Mga Nobela at Kwento

Napansin niya siguro ang talim ng pagtingin ko sa kaniya kaya agad siyang nagtaas ng mga kamay, kunwari'y bilang tanda ng pagsuko. "Okay, okay! I'm sorry, my bad," natatawa niyang sabi at dahan-dahang ibinaba ang mga kamay. "I didn't mean to hit on you, Mrs. Whoever-you-are. I just noticed a well-dressed woman chugging tequila like water this early. By the way, I'm Simon. I'm the owner of this bar." "I don't care if you own this place. Just leave me alone. I want to drink in peace," sabi ko at inirapan siya.

Seryosong-seryoso si Lance habang nagmamaneho ng sasakyan nang makatanggap siya ng tawag mula kay Sid. Agad na bumaba si Lance mula sa kaniyang sports car nang makarating sa hospital, naghihintay si Sid sa bungad. “Welcome, Brother.” “Tell me, tell me who's the mastermind? Let me, guess? Arthuro Quisora? Yeah, he will because he want revenge. Am I right?” Tumango si Sid at ipinakita kay Lance ang hawak na cellphone na pag-aari ng leader. May mensahe 'yon mula kay Semon.

Ximena Sobrang kabado ako. Natatakot akong baka kung ano ang kumalat na chismis. Naku po, kailangan ko ang trabahong ito at hindi ko gustong matapos agad ang maliligayang araw ko, hindi ko pa man naisasakatuparan ang plano kong makahanap ng mauupahan. Bago lumabas si Joyce sa office ni Sir Roccaforte ay dumating si Simon na may dala ng damit ko na agad kong kinuha.

Napapangiti ako na parang baliw kapag naalala ko ang pagsunod-sunod sa kanya sa tuwing maglalakad s'ya papuntang waiting shed. Biglang bumukas ang pinto ng aking opisina, niluwa nito ang kaibigan kong isa ding siraulo kaya naman mabilis din ang daliri ko na pinindot ang phone ko para mag stop ang pinapakinggan kong voice record ni Szarina. "Anong ginagawa ng isang Red Simon Marcos dito sa opisina ko?" Tanong ko agad dito... Hindi ito pumupunta dito kong wala itong problema..

"Nevermind. Since nandito ka na rin naman, I am Simon Clarke Silvestre. Owner of Hacienda Aplonia. Lahat nang matatanaw ng mga mata mo sa lugar na to ay amin. Specifically, akin. I don't have much rules here. Pero kailangan ko ng masipag, masinop, at matatag. Iyong magtatagal sa hacienda ko. Hindi tatanga-tanga at lalong-lalo na, dapat marunong sa trabaho." Siya lang naman ang nag-iisang Simon Clarke na halos ikamatay ng mga babae maka-date lang at mapansin lang niya. He is a heartthrob kahit naman hanggang ngayon. But his condition made him stay home. Hindi na siya lumalabas ng bahay matapos niyang maaksidente from a race. He is still lucky dahil pansamantala lang naman ang pagiging injured

Pero ang totoo, may dala siyang marker na permanent—oo, permanent—at balak niyang ipapirma sa notebook niya ulit, pagkatapos ay sisigaw siya sa harap ng lahat na binabastos siya ni Simon. “Titigil ka rin sa pang-aabala mo, Simon Andrade,” bulong niya sa sarili habang nilalagay ang marker sa bulsa ng bag. Nagsimula ang event. Naroon ulit ang mga fans—mas marami pa ngayon. Nang lumabas si Simon, sumabog ang tilian. Suot nito ang simpleng puting polo at maong, pero parang runway na agad ang paligid.

Mahigpit na napahawak si Isabela sa kumot. “Hindi lang siya basta lalaki,” mahina niyang sagot. “Si Eduardo Asuncion ang isa sa pinakamakapangyarihang tao sa Makati.” “Alam namin.” “May impluwensya siya sa negosyo, sa pulisya—kahit sa gobyerno.” “Alam din namin.” Malamig ang tono ni Marco. At may halong galit. “Marco—”

Gusto kong malaman kung anong kinalaman ni Marcus Javier sa tatay ko. "Sebastian! Ang ganda talaga ng opisina mo. Pero mas maganda sana kung makikita ko ulit ang asawa mo," narinig kong sabi ni Marcus pagpasok niya. "Diretsuhin mo ako, Marcus. Anong kailangan mo?" tanong ni Sebastian. "Nalaman ko kasi na may binabayaran kang ospital para sa isang matandang preso. Si Mr. Santos, 'di ba? Bakit mo ginagawa 'yun, Sebastian? Diba galit ka sa kanya?" panunubok ni Marcus.

Gabriel POV Halos mahigit dalawang buwan na din simula ng inalok ako ng tulong ni Ma'am Veronica at masasabi ko lang ay sobrang bait niya, marami din akong naririnig na sinasabi ng ibang mga tao na nasa paligid namin dahil iba ang tingin nila sa kung anong meron kaming dalawa pero ang palagi niyang sinasabi sa akin ay huwag na lang intindihin 'yon dahil alam naman namin ang totoo.

Gusto nilang pagharian ang buong Pilipinas at ang lahat ng organisasyon pero hindi nila magawa dahil malakas din ang pwersa ni Xavier. “Kailan ba hindi naging delikado sa atin ang trabaho natin Simon? Aalamin ko ang lahat, gusto kong kumpirmahin at gusto kong malaman kung anong kinalaman ng Captain Crime at Gang of hearts sa pagkamatay ng mga magulang ko.” napabuntong hininga na lang si Simon saka itinuon ang paningin sa harap niya kung saan nag-eensayo ang mga kasama nila sa pamamaril at iba-ibang armas.