Since You've Been Gone の小説・ストーリー

Ano ba kasing pumasok sa kokote ko’t uminom ako ng parang wala nang bukas? “See? I didn’t let go of you three years ago just to see you like this now. Drunk and wasted. It’s disappointing.”

Ako pala ang nang-iwan. "Since the day you left, we all forgot about you and your existence in our lives. So we don't know you, Miss Amor, and if there's nothing more important that we'll still need to talk about, then, I'm now going." Aniya. Mabilis kong hinawakan ang paa niya na nagpatigil sa kaniya. Marahas kong ipinahid ang mga luha ko at bahagyang lumuhod.

"Miss na miss kita Ate! At oo nga, ang ganda mo, nag-mature ka!" I chuckled. Niyakap ko sila pabalik. I missed them too, it's been eight months of being away. Hindi ako makapaniwalang nakaya ko. "Paano niyo nalamang ngayon ang uwi ko? Hindi ako nagsabi!"

Tiara's POV "Tonton, ate missed you so much na. It's been a week since you left me. Bakit naman ang aga ninyo akong iniwan nila mama?" I asked emotionally. Nandito ako ngayon sa puntod ng aking kapatid, visiting him again because of loneliness. Mag-isa na lamang ako sa buhay ko at wala na akong masasandalan kundi ang sarili ko na lamang.

Hindi ko alam na nung huling 'goodbye' mo sa terminal, may tinatago ka na palang sakit. Na 'yung mga yakap mo, mas mahigpit pala kaysa dati. Na 'yung mga mata mong umiilaw kahit namumutla ka na was your way of letting go quietly. You were already sick at hindi mo sinabi. Ang alam ko lang, bigla kang lumayo. Tumira sa bahay ni Tita sa probinsya. Akala ko, napagod ka lang sa Maynila. Akala ko, nagpaalam ka lang pansamantala para alagaan si Tita.

Kumabog ang dibdib niya sa saya. “S-saan ka ba galing?” Pag-iiba niya ng usapan. “I-i called you in the intercom but you didn't come.” “Oh, I didn't hear it. Nasa labas kasi ako.” “Ano'ng ginagawa mo roon? Are you planning to leave?” “Leave? Why would I leave? Teka nga. Akala mo ba umalis ako? Gusto mo ba 'kong umali—” “No!” Mabilis niyang tugon.

I miss all the things about you. And this time, it's not just about me, it's all about you. It's all about your impact in me, in my life. Hindi kita makakalimutan, ang buong ikaw. And I know that little by little though, pain will lessen and it will brings me comfort. I still have a long way to go. You were gone but my love for you will still continue. I will not say goodbye for now because I know that someday we will see each other again. Thank you for everything, Teron.

Tumigil siya sa pag-atras kaya mas naging malapit ang distansya namin. Too late to back out.

Napayuko ako dahil hindi ko na kayang n makipagtitigan sa kanya. "You have no idea how painful it was for me... thinking that I just left after spending months just to find you. Nasaktan ako kasi inisip ko na iniwan mo ako at ipinagpalit sa iba. Ni hindi ko alam kung bakit ka umalis, you just ask me to end the things between us and I understand you for it. But leaving me without saying anything?" usal niya at sarkastikong natawa.

Hindi na nga lang ngayon, dahil separated na ang bahay ko kina Mommy. "Ay ma'am, nag leave po siya for 2 days e. Baka po bukas pa ang dating nun." Tumango na lang ako at bumalik na sa loob. Ano ba yan! Bakit ba ang malas ngayon. Ay, lagi pala akong malas. "Where's Mom and Dad, and your parents?" salubong sa akin ni Nerd. "Wala, umalis." umupo ako sa tabi niya. "May emergency meeting raw."