Sino Si Dr Jose Rizal の小説・ストーリー

-Tanong ko dito. " I'm really really good now,and I'm here to say thank you"- "Welcome, sadyang hindi mo pa katapusan"- "Thank you again Zia"-saad naman ni Jane. Ngumiti lang ako dito. Yeah,kasama ko Dr.Rivas na nag opera kay Drey.Isa rin akong surgeon Doctor,pero for now I choose to serve the country. Nag paalam na ang mag asawa na uuwi na ang mga ito.

I stayed para makinig sa pinag uusapan nila. Kaagad nangunot ang noo ko. “You don’t know what really happened and sir Saint deserves it, he hurt miss Czarina.” Ryscel furiously pointed at Dr. Russel. Magkakilala ba sila? “Son, listen to me, I know you’re angry but you almost killed him, ano na lang ang mangyayari kapag nakapatay ka ha?” I gasped. He called Ryscel his son? Dr. Russel, the owner of this hospital, a very powerful person? He’s Ryscel’s father?!

Jose Rizal at Andres Bonifacio noong unang panahon. Nasa edad cuarenta na ang ginoo. Malambot itong magsalita, at alam ni Fiona na maypagka silahis ang kanilang katiwala. Gayon pa man ay propesyonal ito kung kumilos at nagagampanan ng maayos ang pamumuno sa loob ng kanilang mansyon. Senyorita ang tawag sakaniya sa loob ng kanilang Mansyon.

Hindi iyon kilos ng simpleng kaibigan lang. Napansin iyon ni Isabela, at agad siyang kinabahan. Ayaw niyang malaman ng iba ang tungkol sa kasal niya—lalo na’t ang asawa niya ay ang president ng Santillan Group. Sobrang komplikado. Sobrang hassle. “That’s my dad!” mabilis na singit ni Rita, parang bodyguard na sumingit sa eksena. “Rafael, sya si Dr. Alonzo. Senior ko nung high school—nag-aaral siya ng art.”

“Dito ka muna. Pag-isipan mo kung paano ka magmamakaawa sa korte kapag binasahan ka na ng sakdal.” Naiwan akong mag-isa. Ang katahimikan sa loob ng selda ay nakakabingi. Naupo ako sa matigas na bench at isinandal ang ulo sa malamig na pader. Ang bawat segundo ay parang hampas ng latigo sa pride ko. Ako si Drake de La Joya. Hindi ako dapat narito. Hindi ako dapat pinagmumukhang kriminal ng mga taong wala namang napatunayan. Pero sa kabila ng lahat, hindi ang kaso ang iniisip ko. Si Liza. Nasaan siya? Alam niya na ba?

"Kung gayon sino ka?” "Ako si Joselito Crisologo ang bunsong anak ng tanyagna doktor na si Julio Crisologo," Tugon nito dahilan upang mabigla ang dalaga nang marinig ang ngalang Crisologo. Pakiwari niya ay narinig na niya iyon.

“Gusto mo ba na ipakilala kita sa kanya ngayon at sabihin na magiging asawa na kita para lang maniwala ka sa sinasabi ko?” “Ano? Hindi na!” Nakakahiyang makaharap ang isang Dra. Sarina Lardizabal. Kilalang kilala siya at kahit noong nasa Rizal palang kami ay nagiging kwentuhan siya ng mga empleyado dahil sa taglay niyang kabaitan. Minsan nga ay iniisip namin na parang hindi na totoo.

Kahit gulat ay diko maiwasang mapangiti sa sinabi ni kuyang kondoktor. Agad akong bumaba sa bus ng huminto sa gilid ng luneta park. Nagsimula na akong maglakad at linilibang ang sarili sa mga puno at mga naghaharotang nag date sa park, hanggang sa mapagud ako at umopo sa upoan na nasa gilid at sa kalayuan ay tanaw ko ang monominto ni Dr. jose Rizal. "Masaya na ako, bakit kasi pinagtagpo pa tayo," sabi ko sa sarili habang tumitingala sa langit dahil sa ayaw kung maiyak.

Tumango ito. “Alam mo bang kahapon ay sinimulan na ang pag-uusig kay Jose Rizal sa Espanya?” Nanlaki ang mata nito. Nilapitan ako bigla. “Hinaan mo ang iyong boses. Baka marinig ka ng mga prayle.” “Kilala mo siya?” tumango ito. “Hindi iyon pinaalam dito sa Pilipinas. Iilan lang silang nakakaalam.”

Masayang saad naman ni Lolo rito. Agad na ngumiti sa akin ang lalaking tinawag na Elias. "Ikinalulugod kong makilala ka, binibini." Bati nito sa akin at halos matulos naman ako sa kinauupuan ko dahil sa lalim ng salita nito. Pakiramdam ko ay kausap ko si Jose Rizal. Ngunit kung tutuosin ay mas matanda pa ito kaysa kay Jose Rizal kaya dapat ay hindi na ako magulat pa.