Sirvienta Romane & Geschichten

Warning : SPG Chapter 3 : passed out Hays salamat naka alis na din ako doon , ang daldal ng nasa counter kala mo close na kami , hysst ~~~ . " Hi sir Montenegro here is you're medium cup of espresso coffee . " I said serving it in his desk. Nakatingin sa akin si Sir Havier habang sinabi ko iyon ngumiti ito at sinabi " thank you miss Rietra . " Naka ngiting sabi ni Sir .

Tanong ko habang tinuro ang babaeng nasa cctv. “S-si Luna po Senyorito,” “Luna? Did I allow her to bring Judy’s food?” “Nag-pupumilit po kasi siyang siya ang maghatid ng pagkain ni Judy Senyorito.” “Damn it!! did I say to you that I allow it?” “Hindi po Senyorito..” “Then?” “H-hindi na po mauulit Senyorito..” “Talagang hindi na!” Ani ko habang tumayo.

May rule sila sa casa bilang server ng isang VIP guest— always smile and don't forget to mention your name. Sumimangot siya nang hindi siya pinansin o nilingun man lang ng VIP guest kaya nagpatuloy siya, "Here's your Rémy Martin Fine Champagne Cognac VSOP, 40% alcohol by volume, with a cork stopper 750 milliliter format... " Hindi bihasa sa alak si Carnation. Pero mahigpit na bilin ni Mist na pag-aralan niya ang mga uri ng alak, kaya naman kapag nasa bahay o sa ospital naglalaan talaga siya ng panahon para aralin ang mga ito.

Naputol lang ang pananaginip niya ng gising nang may magsalita sa likuran niya. “Excuse me? Ikaw ba iyong sinasabi nung guard na girlfriend ni Gerald?” tanong nang isang babaeng sa tingin niya ‘y nasa forty-five na ang edad, pero maganda pa rin ito at napakagara kung manamit. Seryoso lang itong nakatingin sa kanya kaya hindi niya mahulaan kung ano ba ang nasa isipan nito. “Yes, Ma’am. By the way, I’m Vivian Santos, the CEO of MS Wine Haven,” pagpapakilala niya ng sarili rito.

Ilang sandali pa ay may lumapit sa amin na waiter at inabot sa amin ang menu pero dahil sa ilang beses na naman kami ni Nick nakapunta rito ay hindi na kami nag-abala pang tumingin sa menu at sinabi sa waiter ang aming order. "Pork sisig, buttered chicken and fried tapa. Ano po ang gusto niyong inumin habang hinihintay na maluto ang order niyo sir?" Magalang na tanong ng waiter. "I'll have kapeng barako." Tugon ko sa waiter at napangisi nang makitang napaismid si Nick pagkarinig sa sinabi ko.

Yun kasi ang nasa isip ko pag sinabi mong bar. Sa may bandang dulo ay may isang malaking pinto na may nakasulat na VIP. Hindi ko na lang pinansin dahil pinagmamadali na kami sa pagaayos ni mamu. Kailangan na daw namin mag retouch, may ayos at pagandahin pa lalo ang sarili. Lalo na daw ako. Napahawak ako nang mahigpit sa braso ni Krys.

Nagpalakpakan lahat ng taong bisita dito ng makaakyat sa stage si Sirius at kita ko dito sa kinauupuan ko ang masamang presensya na titog ni Sensui. "Good evening everyone, thank you for coming here. I just wanna celebrate a party cause after 5 months living in the korea to do my job there as a doctor, i miss hanging up a party with you all. Please enjoy this party, raise some toast everyone!" mahabang saad ni Sirius na may ngiti sa labi. Kaya kinuha namin ang mga cocktail glass na laman ay white wine yata sa amoy pa lamang. "Let's toast everyobody! Cheers!"

Para na niya itong hinuhubaran sa mga titig niya. Nang mabalik sa ulirat ay hindi na niya alam ang sasabihin. "A-Ano nga ho ulit ang sinabi niyo, Sir?" "Nevermind. Since nandito ka na rin naman, I am Simon Clarke Silvestre. Owner of Hacienda Aplonia. Lahat nang matatanaw ng mga mata mo sa lugar na to ay amin. Specifically, akin. I don't have much rules here. Pero kailangan ko ng masipag, masinop, at matatag. Iyong magtatagal sa hacienda ko. Hindi tatanga-tanga at lalong-lalo na, dapat marunong sa trabaho."

Tumango lang ako sa kaniya saka tiningnan ang menu na nakadisplay. "Here's your order, Duke," saad ng server saka iniabot ang dalawang tumbler. "Here, let's go." Iniabot niya ang isang tumbler saka naunang naglakad kaya naman sumunod na rin ako. Hindi ko na pinagtuunan pa nang pansin ang batiin si Lord Lantis dahil gaya nga ng sabi ni Ryker ay ayaw niya sa greetings.

Hindi ko kayang makipagtitigan sa kanya, dahil nakakapanglumo ang bawat tinging ibinibigay niya. "What did you call me, Sir? How many times do I have to tell, don't call me, Sir, Nyx." inis na turan nito. "SIR, costumer ka po ng restaurant na pinagtratrabahuan ko. Respeto lang po SIR ang ibinibigay ko sa inyo dahil iyon ang nasa patakaran ng restaurant." sagot ko. Pinagdiinan ko talaga ang sakit ang SIR. Nakita ko namang pina-ikot niya ang kanyang mata.