Slogan Nutrition Month Tagalog นิยาย & เรื่องราว

*insert sarcastic tone* Pero di din nagtagal ay natapos din ang klase namin sa buong araw. Buti buo pa ako. Akala ko kasi ay gutay gutay na ako sa kakahanap ng value of x, which is wala na ngang value kaya x na nga eh, kasi wala ng value kaya dapat hindi na balikan! Hahaha hugot pa more. Ano nakain ko bat napakabitter ko? Tama! Wala pa pala akong kain. Naku, humanda talaga itong bulsa ni Misha magbubuffet ako sa jollibee!

mamamatay na yata ako rito! [Ino-overthink mo lang ang lahat! Malinaw naman na ang energy drink na 'yan ay ads lang. She's just a clueless assistant trying to promote a product. Juancho wouldn't drink it for real—it's all for show. Ang assistant na ito ay sobrang nakakahiya!]

Pero kidding aside, para sa akin kasi ay mas nagiging firm at hindi prone sa masyadong pagkadurog ang pasta kapag naisangag muna ito bago mapakuluan. So… sa dinami-dami na ng mga sinabi ko tungkol sa “sopas” ay malamang na alam niyo na by now kung anong lulutuin kong almusal para sa amin ni SJ. Because yeah, sopas nga. Sinangag sana at fried viands. Anyway, kung hindi niyo naitatanong at kung hindi niyo alam, “viand” means “ulam” sa Tagalog. So, stop using “dish” and “recipe” to describe or utter “ulam”. Okie? Friendly reminder lang naman.

Habang kumakain ay nagkwekwentuhan kami ng mga bagay-bagay sa nakaraan. "GRABE, nabusog ako! Sira diet ko neto, Jarred. Feeling ko tumaba ako." ani Jasmine habang hinihimas ang tiyan dahil sa kabusugan. Natawa ako sa sinabi niya. Katatapos lang namin kumain at nalinis na rin ang mesa tsaka dinala ang mga ginamit na kagamitan para mahugasan.

tugon niya habang isinisilid sa backpack ang kaniyang mga kagamitan. "Ah, may naghihintay na misis," tatawa-tawang sabi naman ni Manuel. Lumapit ito sa kaniya at inakbayan siya. "Huwag kang mag-alala, sandali lang naman tayo. At saka ilang buwan na rin tayong magkakasama rito pero ni minsan ay hindi ka man lang sumama sa pag-iinuman namin." Naiilang na ngumiti si Marcus. "Kailangan ko kasi magtipid kasi nag-iipon ako para sa panganganak_."

"Bukas, pupunta ako sa inyo." "Huh? B-Bukas na agad?" "I am a busy person, kaya gusto ko gagawin agad ang mga bagay.Hindi ako pwedeng magsayang ng oras kung pwede namang gawin na agad." masungit na sabi niya kaya tumango ako at nagsimula nang kumain.

After kong tawagan si mom ay agad naman nakong nag review since baka may pa surprise quize yung mga professor namin. Mga ilang oras nga lang ay tumigil nako sa pag re-review since di pako nakain ay agad naman na akong pumunta sa ref para kumuha ng makakain at para iinit sa microwave. In just a few minutes narinig ko na ngang tumunog ang microwave. Agad naman na akong kumain at para maka tulog na din. QUEEN OF HEARTS|_9HEARTS

sabay tawa habang turo sa isang putahe na nakalatag sa kanilang harapan. Kaagad naman siyang pinigilan ni Gabriel at pinaalalahanan ito, "Kakain pa ang limang kasamahan natin." Napangiwi si Patricio dahil panghihinayang niya makakain ng ganoong ulam na inihaw na manok. Matapos nila kumain ng gabihan, nagkahiwa-hiwalay ang iilan sa kanila saka kumain naman ang limang kasamahan pa na di pa kumakain.

Malamang ay umorder na ang kaniyang kapatid para hindi na siya magluto. "Sana hinayaan mo na lang ako magluto. Mas masarap kumain kapag lutong bahay ang kinakain. Anong makukuha mong nutrients sa pizza, burgers, and fries na 'yon? Puro carbs and fats lang 'yon," aniya nang matagpuan ang nagsosolo na kapatid sa sala. "Ayaw kong mapagod ka sa first day mo rito," walang emosyon na sagot nito.

Marami nang nagbago kaya dapat nang palitan ito, nagtipa ako ng kung ano-ano at ang kalagayan sa pag-advertise ng aming restaurant and foods. My letter almost hit 5k words, I re-read and tried to revise small details. I also get some sample pictures from google so Mr. Santos will get what I want. "Bakla! Lunch na, tara na?" anyaya sa akin ni Hyacinth. "Hindi na muna, mauna na kayo." Walang pag-aalinlangan kong sabi. Hindi pa naman ako gutom dahil nag-heavy breakfast ako kanina, yung niluto ni Evan.