Snickered Novels & Stories

he said, chuckling with a hint of arrogance. Umubo siya bago iginiya ang kaliwang kamay at pinunasan ang gilid ng kanyang labi. At sa hindi ko malamang dahilan ay napalunok ako habang pinagmamasdan ang bawat paggalaw niya sa harapan ko. Then..... He laughed. Not normal laughter. Not even close. It was loud. Broken and unhinged. It echoed across the empty warehouse, bouncing off the walls like something rotten clawing its way out.

"Sige~" Pagkababa ng tawag, dumating si Nicole nang nagmamadali. Pagbukas niya ng pinto, hindi man lang siya tumingin nang maayos at agad na nagsalita nang pabiro, "O, tingnan mo naman ang ate mo, napaka-entertaining, 'di ba? Baka kasi masyadong mataas ang wattage ko, baka maduling ka~"

Straight but soft and breakable voice. May namumuo na ring butil ng luha sa gilid ng mga mata ni Trick na nagpapadagdag kalungkutan sa kanilang lahat. Ang mga babaeng staff ng department ay umiiyak na dahil sa kanilang mga narinig. The boys who’s always jolly and jokes around became silence and they are attentively hearing Trick’s speak. “Gusto ko lang humingi ng tawad kung niloko ko kayo at hindi sinabi sa inyo ang totoo,” Trick bitterly smiled at them.

Tumawa naman ako ng walang boses, haha shit! "Fine, It's-" "What?!" "Sinok." 10 seconds of silence... "Sinok?" "Sinok, stage 4." Napamura ako dahil sa sobrang tawa nang marinig ko ang sunod-sunod na mura niya mula sa kabilang linya, mukhang nabadtrip HAHAHA!

“You look like someone who hasn’t eaten anything since the last heartbreak.” Napairap ako. “Mabilis lang kasi akong napagod. Di naman—” TUMUNOG ang sikmura ko. Sevi froze. Then— His grin exploded like fireworks. “AHA!” “Omg, shut up.” “Akala mo ba hindi kita kakantyawan?” he laughed. “That was a dinosaur-level growl.” I covered my face. “Hindi ko kinontrol ’yun!” “Come on,” he said, patting my shoulder. “Tara. We’re getting food.”

Mabigat na lunok ang kanyang nagawa nang marinig sa kauna-unahang pagkakataon ang boses nitong nang-uuyam. [ nang-uuyam - snicker ] Inulit nito ang malakas nitong halakhak. Mistulang hindi na ito ang babaeng palaging kasa-kasama nila ni Lickesia. “You look like a bitch. Nababalutan you ng blood, hindi ka ba nadi-disgust? Eww.” Halos pigilan na niya ang bawat paglanghap at pagbibitiw niya ng mga hininga . . . na parang ikamamatay niya kung gagawin niya iyon.

Sa sobrang tawa ko ay napaubo pa ako. "I'm sorry, I didn't mean to laugh like that. Well, it’s been ages since my last laugh. It felt so good." I sarcastically said, but it’s actually felt good na para bang ang tagal-tagal akong naghintay para ilabas ang pagiging bitch ko, nakita ko naman napangiti si Yerin.