Snickered Novels & Stories

sinserong sagot ko sa kanila. "Devour them, sissy!" they cheer me up and they both laughed and repeated the word, "Devour!" I took a deep breath and a smirk plastered on my lips. They are right! This is the right time to devour the Smiths!

I said with frustration "Argh, ayoko na! Pagod na utak ko kapag pinagpatuloy pa natin yan baka magkandabuhol-buhol na lahat ng nerve cell ko" she pouted "Kumain nalang tayo please" "Kaka-break lang natin" "Hindi mo pa nga ako nililigawan, break na agad!" she laughed.. I just shook my head... "Snack break Yuri.. Hindi yon" _________________________

I giggled flirtatiously. The man grinned and placed his nose between my neck and shoulders. He sniffed me and licked my ear while looking tauntingly at Ice. Pasimple kong sinulyapan si Ice at kung nakakamatay lang ang mga tingin ay kanina pa patay ang lalaking kalandian ko.

Bumirit pa ito kaya napatakip ako sa bibig ko upang pigilan ang sarili ko na matawa Damn! How long has it been since the last time I wanted to laughed because of something really funny? Because of a normal reason? "Huhuhu Anjaya mo jeri!" (Huhuhu ang daya mo Zeri!) Bigla itong umiyak habang mabagal na lumalakad "Jeyt nyashin nyayon pyero shinalimyushan myo?!" (Date natin ngayon pero kinalimutan mo?!) Sigaw niya tsaka huminto sa paglalakad

I grinned. ….

" Sinubukan niyang pigilan ang masigabong tawa pero kusa na namang lumabas iyon. His laugh sounded like a masonry drill, it echoed to the whole house. "l won't. You are pretty but not my type, you know." Minuwestra niya ang kamay niya at gumawa ng parang bilog doon, bumagsak ang tingin ko sa aking dibdib at nanliit ang mga mata. "Bastos!" I squealed He snickered again. Mas nainsulto ako sa paraan ng kanyang tawa. Naubos ang mga mata niya at tumaas baba ang dibdib niya.

Kasalukuyan kong ibinabalik sa coin purse ko ‘yong sukli ko nang walang sabi-sabing lumapit sa likuran ko ‘yong lalaki at dinampot niya ‘yong Snickers. “Hey! Bayad ko na ‘yan, ano ka ba!?” Iritableng sigaw ko sa kanya habang sinusundan ko siya palabas ng grocery store. “Well, thank you.” Turan niya bago niya binuksan ‘yong Snickers at kinagatan ito sa harapan ko kaya napalunok na lang ako sa sobrang asar habang nakakuyom ang magkabila kong kamao. Hindi na lang ako napaimik nang muli s’yang tumalikod hanggang sa tuluyan na s’yang naglakad palayo.

That's what making it more interesting. Humalakhak ako ng napakalakas hanggang sa hindi ko na kayang pigilan ang aking sarili. "What's funny?" he asked, raising an eyebrow. He's probably thinking why the hell did I suddenly laugh! "Wala--Hahahahahahha!!!! Hmmp!" Crap! He always do this! "Hmmy! Hat di aw!" (Hey! Cut it out!) He snapped his fingers to free my mouth from his magic. Ugh! "Man, you always do that! Everytime!"

Hindi ito masaya, kundi mapanukso niya itong tinitigan parang narinig niya ang pinaka-nakakatawang joke ng taon. Pumulot siya ng hollow block na naputol sa gilid ng abandonadong tindahan, tapos marahang tinapik ang pisngi ni Lucian. “Pabalik ka para kunin ang gamit mo, tapos plano mong tumakas, ‘di ba?”