Snow White Story Tagalog นิยาย & เรื่องราว

At unti-unting bumukas ang mga mata niya na ikinagulat ko. Tapos, humiling ako na maging tao agad para hindi niya makita ang pula kong mga mata at maputlang balat. "Oh, my Cinderella! Gising ka na pala. I mean, Snow White." I stammered since nahuli niya ako this time, and it's already morning. "Ibig mong sabihin... Sleeping Beauty?" She asked with a husky voice, at unti-unting sumilay ang ngiti sa kanyang magandang mukha.

Gradually my vision darkened until I could feel that they had already started the Van. Namulat ko ang mga mata ko dahil sa pagkabigla dahil may humampas sa braso ko nang malakas, pakiramdam ko ay mamamantal ang balat ko sa hapdi. “Babae! Hindi ka si Snow White! Gumising ka diyan!” sigaw ng nakahuli sa akin kanina.

"Out of curiosity, pumuslit ako sa likod ng Van namin. Sina Yaya ang kasama ko, nag grocery sila nang araw na iyon. Para akong bata na ngayon lang isinilang sa mundo. Manghang mangha ako sa nakikita ko. Ang daming tao, ang taas ng building. Hanggang sa nakita ako nang isang lalaki. Si Martin. Ikinuwento niya sa akin na dati kaming magkasintahan. Noong una, hindi ako naniwala kasi diba baka nag gagawa lamang siya ng kwento, noong nakita kita, ewan ko pero ang gaan ng loob ko sa iyo, siguro dahil tama ka, tama kayo" "Noong nakauwi na kami sa amin matapos ang pagpuslit ko, nandoon na si Mommy at Daddy sa amin, nalaman nila na nawawala ako kaya umuwi sila. Pinagalitan nila ako, hindi ako pinalab

tanong ko, biglang naalala ang kapatid kong si Nathan sa bahay. "Mga pamangkin ko sila," sagot ni Marion. "Perfect maam Snow kasi maglalaro na tayo. Wanna join?" "Siyempre, hindi mo na kailangang magtanong sa akin yan." I beamed. "Hi kids! Ako si Snow. Mga Kuwerdas ng Niyebe." Napatingin sa kanila si Mario. "Ate Snow. Ate Snow tawag nyo sakanya, okay?" (Ate Snow. Ate Snow dapat ang itatawag mo sa kanya okay?")

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.

kako "Diyan ka nagkakamali, he is my son. Anak siya namin ni Hailey," seryosong sambit nito. Napahagalpak naman ako ng tawa. "Hindi ka nakakatuwa mag joke pre, alam kung mahal mo si Hailey pero sana naman patahimikin mo na siya. Huwag 'yong pati sa panaginip binuntis mo pa at pati ngayon ang bata na ito sasabihin mong anak niyo." ani ko

Promise ni Mommy. Pagdating ng gabi, nagluluto silang magkasama. Si Teddy ay nagprito ng salmon habang si Sophia ay naghahanda ng salad. Si Maria Cecilia ay nagkukwento tungkol sa kanyang imaginary friends sa snow. Mommy, ang snowman po kanina ay may pangalan na si Snowy. Sabi niya po gusto niya ring magkaroon ng baby snowman katulad ni baby sa tiyan mo.

Biglang nag-init ang mga kamao ko. ["I took two important persons in her life? Ano bang pinagsasasabi mo? Wala akong ginagawang masama kay Francine. Wala akong kinukuha na pag-aari niya! Kung tutuusin, siya ang may inagaw sa akin. She took you away from me, Wade! You're mine! Nagmamahalan tayo, hindi ba? Ano bang nangyari sa'yo at nahumalíng ka sa spoiled na bratinelang 'yon? Ano? Mas masarap ba siyang kasama kaysa sa akin? Mas masarap ba siyang humalik at kumain niyang alaga mo, ha? O dahil, mas mayaman siya kaysa sa akin? Answer me, Wade!"]

montaire "yung color white na dumaan "teka saan Mr.montaire. sa takot ko ay napalapit ako kay Mr.montaire at napakapit sa suot nito "nevermind. saad nito at nagpatuloy na sa paglalakad "mag dadalawang oras nadin kaming naglalakad sa gubat pero hindi ko parin alam kung saan ba talaga kami pupunta. sumasakit narin ang mga paa ko lalo na at naka heels ako. at malolowbat narin ang cellphone ko kaya panigurado maya maya wala nakung ilaw.

inis niyang sabi sa scientist. Tumayo siya at nagpalakad-lakad. Malalim ang iniisip. "Werewolves are half humans," halos pabulong niyang sabi nang huminto siya sa paglalakad. "Paano kung kaya negative ang lumalabas sa test ay dahil nasa anyong tao sila?" Napakunot iyong scientist. "Ano po ang ibig niyong sabihin?"