Snow White Story Tagalog Novels & Stories

Nilingon ko ang mga ito at nakita ang nagsalitang lalaki. He's looking and smiling at me, he wear a black plain t-shirt and pants. Kahit marumi ang suot ay makisig pa rin itong tingnan, masasabing gwapong moreno nga ang kaharap ko. "Yown! Si Engineer may gusto kay Miss Snow white!" "Ayieeee, ikaw Engineer ah! Mapuputing babae talaga ang hilig mo!" Umiwas ako ng tingin dahil sa asaran nila, hindi naman ako gano'n kaputi pero kung maikukumpara nga sa ibang babae na andito ay mas umaangat ang kulay ko.

pagsisimula niya sa pagkukwento. "Naniwala ako na ikaw si Kylie dahil wala naman akong ibang idea na may kakambal pala siya. I thought you've lost your memory kaya natuwa ako dahil nagbago na ang Kylie na nakilala ko. You're extremely different from her kaya willing akong itago ang lahat para lang hindi bumalik ang ala-ala niya, dahil sa ugali na ipinakita mo sa akin... But I was wrong, dahil hindi nga talaga ikaw si Kylie." Bumitiw siya sa pagkakayakap pero nanatili siyang nakahawak sa akin. Kita ko ang pamumula ng mga mata niya at nang yumuko siya ay nahuli kong tumulo ang mga luha niya.

Nakangiting sabi niya at tuluyan na kaming pumasok. "Good Morning, Ma'am and Sir," bati sa amin nung nasa counter. "Good Morning po." Si Jairus. Tiningnan namin isa-isa ang mga animals na narito habang kasama si Ma'am Olive, sinasabi niya sa amin kung paano napunta ang mga animals na ito rito. At nasabi rin niya na puwede kaming mag-adopt, if gusto namin. "Ang cute!" sabi ko at hinawak-hawakan ko ang noo nung puppy na kulay brown and white. A Shih Tzu! Oh my!

Tanaw na tanaw rito ang kabilang bundok na sobrang sarap sa mga mata kung titigan mo ito sa palubog na araw. Naglakad-lakad pa siya at nilibot ang buong rest house. Napakaganda nito, hindi niya inaasahan na makakarating siya sa ganitong lugar. Hanggang pangarap lang niya ito noon, subalit heto na. Nagulat siya ng hilahin siya ni Lanche papunta sa kwarto. Isinandal siya nito sa pader na mas lalong ikinakabog ng dibdib niya. Hindi niya alam ang gagawin dahil wala pa siyang experience sa ganito.Tanging paghinga lang ni Lanche ang dumapo sa leeg niya. Amoy niya ang pabango. Napapikit na lamang siya.Subalit naramdaman niya ang pag tigil ng binata sa paghalik sa leeg niya.Huminga ito ng malalim ba

"Who's olaf?" Ay! Di siya nanonood ng Frozen. "Yung carrot yung ilong HAHAHA. Oh diba! Parehas matangos ang ilong niyo tapos parehas din kayong malamig!" sabi ko pa. "Ewan ko sa'yo!" "Kantahan mo na kasi ako!" sabi ko sa kaniya habang niyuyugyog ang balikat niya. Kanina pa akong naghihintay na kumakanta siya. Nakakabagot din ang naghihintay.

Bakit pakiramdam niya, ang hunter ay talagang papatay kay Snow White, ang pitong dwarfs ay hindi tutulong nang walang dahilan, at napakalakas ng sumpa ng bruha na hindi ito matatalo ng prinsipe? Sa madaling salita, sa kanyang pangalawang gabi sa Maynila, naramdaman ni Yesha na tila lahat ng bagay ay parang panaginip.

" Susmaryosep. Kaagad kong binura sa aking isip ang bagay na iyon. Titigilan ko na ang kakanuod ng mga K-drama. Real life 'to. Hindi ako pwedeng mahulog dahil matatalo lang ako sa huli. 'Pero aminin! Kinikilig naman talaga ang p****k mo sa kanya at umaasa ka na simula pa kagabi ay nagsisimula na ang love story niyo,' saad ng isang bahagi ng isip ko. Mas lalong inilapit ni Dante ang kanyang mukha sa akin. Isang pulgada na lamang ang pagitan ng aming mga labi. "One year, Sienna. Let's see if you ever want to leave by then," nahimigan ko ng amusement ang kanyang boses. Napalunok ako. Parang pumalakpak ang mga tainga ko dahil sa aking narinig. Anong ibig niyang sabihin sa sinabi niyang iyon?

“Switzerland. Sabi mo pangarap mong makakita ng snow, ’di ba? We can buy a small house there… mamuhay nang tahimik. Just the two of us.” Ang imaheng iyon ang nagpahina sa kanyang depensa. Snow. Katahimikan. Siya. Nagsimulang kumislap ang kanyang mga mata. “Pero kung mahuli tayo…” bulong niya. “Hindi tayo mahuhuli,” agad na sagot nito. Dahan-dahan nitong hinawakan ang kanyang mukha, ang kanilang mga noo ay halos magdikit na.

Wala naman gagawa no’n para sa kanya maliban sa kanya. “Nice name. Fourth month of the year, though in Roman History there's quite uncertainty about the derivation of your name from Latin words pero ang alam ko April is the season when trees and flowers begin to bloom, to open. At alam mo ba, noong mga bata pa kami. Hinulaan ni Avó Fernanda ko ang guhit ng palad ni Wolf. Ayon sa prediction niya malaki raw ang kinalaman ng bulaklak sa babaeng magiging kabiyak ni Wolf. Now it all came true.”