Swan Tagalog Novels & Stories

kwento n'ya. Naluha naman ako. Kung dati ay puro luha dahil sa sakit ngayon ay dahil sa relieved. "Hey, may nagawa ba akong mali? May nasabi ba akong mali?" Sunod-sunod na tanong ni Anthony. "Anthony, ano ba 'yang ginawa mo" ngayon ay nakisali na rin si Darwin.

Umiiyak na sabi nito. "Tingin mo maniniwala ako?" "Hindi pa ba sapat ang pagpunta namin ni Maru sa Tagaytay? Ang lugar na yun ay nagsilbing tahanan naming dalawa. Saksi ang lugar na yun kung gaano namin kamahal ang isa't isa." Lumapit ito sa akin at lumuhod. "Kaya nagmamakaawa ako sayo M-mara. H-hayaan mo na k-kami ni Andrew. Kami talaga ang nagmamahalan. Please Mara please..." pagmamakaawa nito habang nanatiling nakaluhod.

saad ni Joan na naghihiwa ng mga bawang at sibuyas. Kumabog ang dibdib ko. Ako? Hinanap ni Lance? Hindi ko kakayaning pumunta sa manggahan kung ako lang mag-isa. Kinailangan ko ang tulong nina Joan at Cindy kaya sumama sila. Gaya ng sabi ni Lance si Owen ang naghatid sa amin. Nasa kalagitanaan na kami ng pagkain nang may isang SUV na paparating. Ang sosyal lang. Nasa taniman ng mangga pero naka SUV?

sagot ko Ito ay ang salamin ng Olympus. Mahiwaga ito at ang tanging makakadaan dito ay ang mga hindi pangkaraniwan. Nagliwanag ito ng marahan at ang repleksyon nito ay nagbago. Ibig sabihin ay maaari na itong pasukin. " Nagliwanag ito! " manghang wika ni Elina " Oo, Ngayon nama'y sumama ka sa akin at tayo'y papasok sa salaming ito. " paanyaya ko

Pataasan ng ihi ng mga pananaw kung ano ang tama at mali. “Ay, ano ga?” Ang kagawad na huminto sa tapat naming dalawa. Huminto rin ang lima pang kasamahan nito. “Kayo ga’y magpupupugan na laang diyan na parang mga laywan o sasama sa tubigan?” Lang-Laang. Laywan. O bee. Lumbo kung mas malaking black specie. Karaniwang yon ang tawag sa amin. “Sasama ho kami,” mabilis kong sagot. Hinihila na ang asawa ko para bumuntot sa kanila.

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

tumahimik saglit si Fane para pag-isipan ng maigi bago niya sinagot si Selena, “Swallow City.” Kaagad na nag-alala si Selena sa sagot ni Fane, nagsalubong ang kilay nito sa pag-aalala. “Hindi, hindi pwede. Swallow City? Malapit lang ito sa Gin City! Akala ko ba ay kailangan natin makalayo hangga’t maaari. Magiging delikado kapag pumunta tayo sa Swalloeew City!”

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

“Huwag na… ang daming tao, nakakahiya…” Saint tilted his head a bit, grinning. “Bakit ka mahihiya?” “Marami ngang tao…” “So?” Sloane grunted. “Basta! Huwag na… ‘yung Taal na lang ang picturan mo, maganda eh.” “Bakit Taal pa ang pipicturan ko, mas maganda ka naman dyan.”

nakangiti niyang wika Hindi ko naman mapigilan ang mapakagat labi. Nakakahiya kay Sarah. Siguro, nag-expect talaga sila na magsi-swimming kami ngayung araw. "May swimming daw kayo at sinabi niya na sa akin kung saan ang location. Pagkatapos natin kumain, pwede na siguro tayong pumunta sa venue nang swimming." mulng wika ni Winston. Kaagad din namang napaangat ako ng tingin at direktang tumitig sa kanya.