So Help Me God Meaning Novels & Stories

I whispered as I sobbed. Help me love…

Nang makaramdam ako ng pagkabagot at kumuha ako ng isang flashlight at nagsimulang mag ikot-ikot. Nasa kalagitnaan ako ng ginagawa kong iyon ng tumunog ang cellphone ko. Itinigil ko ang ginagawa ko para makita kung tungkol saan iyon. Agad na naningkit ang mga mata ko nang mabasa ko ang pangalan ni Solana sa screen. SOLANA: Whenever you feel sad, just tell me you needed my help and I will help you...with my mouth, body, soul and hole.

Umiiyak na tanong ko naman. Nagmulat naman ito at tumango. Sobrang sakit kapag nakikita ko siya sa ganitong sitwasyon. Hirap na hirap siya pero lumalaban para sa akin. Pinunasan ko naman ang luha ko, at nagsimula ng kumanta. "Lead me Lord. Lead me by the hand and help me face the rising sun. Comfort me through all the pain that life may bring. There's no other hope that I can lean upon. L-Lead me Lord."

Muntik na akong maiwan, mabuti na lamang at nakaabot ako! Seems like God is in favor for me today. Sana ay isagad na niya ang kasuwertehan ko ngayong araw at ikulong na niya si Daddy para wala na akong problema pa. Sana lang talaga. Please naman, Lord.

Ngumiti siya sa akin, her voice was so soft and calming. "God doesn't give us problems we can't handle, and these problems will only make us stronger—maybe not right away, but in His perfect time. All we need is to trust Him, because I know He's always working for what's best for us—even when we don't understand it yet."

Paano kung magkamali ako at masayang ang lahat ng ibinuhos naming oras at pera? Ngunit sa bawat pag-aalinlangan ko, naaalala ko ang mga sinabi ni Adon. "Suportahan kita sa lahat." Ang mga salitang iyon ay hindi lang basta salita. Ang mga ito ay parang isang yakap na nagbibigay sa akin ng lakas ng loob, isang paalala na hindi ako nag-iisa sa laban na ito. Pakiramdam ko, kaya kong harapin ang kahit anong hamon basta't kasama ko siya.

Chandria pov At nandito na nga ako sa favorite namin ni Loyd, at bumaba na ako Ng car ko, at naglakad Ng kaunti, at naupo sa Isang tabi, at binuhos ko lahat ng sakit, lahat ng sakit na nararamdaman ko. "God, nasa kulungan na si Sheila, pero bakit ganun, bakit parang kasalanan ko pa, bakit kasalanan ko pa Yung pagkakulong ni sheila, God sya ang may kasalanan sa akin diba, pero bakit parang ako Yung nagkamali, o nagkaroon Ng kasalanan sa kanila, God dapat lang naman magdusa sa kulungan si Sheila, pero bakit ganun, mali ba na pagdusahan Nya Yung mga gnawa nya sa akin, sa Amin ni Loyd, God help me ,tulungan mo ako, tulungan mo ako na makapag isip ng maayos ,kung ako lang, hirap na ako God, hirap

"Fate." Napapikit ako. Lord, tulungan mo ‘ko.

Ang dami ko nang naririnig na tumatawag sa pangalan ko ngunit hindi ko iyon pinagtutuunan nang pansin bagkus ang sakit na nararamdaman ko ang syang inaalala ko ngayon Sobrang sakit "Katanaya! Katanaya makinig ka saakin!" Nabobosesan ko iyon, nararamdaman ko ang hininga nya sa may tenga ko "Katanaya hanapin mo sya, hanapin mo ang Goddess of Air alam kong sya lang ang makakatulong sayo at alam kong alam mo kung nasaan sya! Hanapin mo sya at humingi ka ng tulong!"

I do not know why I am acting this way so suddenly, but there was a great urge in me to be of help to him. “Ano ang problema mo, Mister Stranger? Bakit parang pasan-pasan mo ang bigat ng mundo? What happened to you that made you look lost and miserable? With all honesty, you bothered me as well. Hindi ko alam kung bakit ako naapektuhan ng ganito sa nakita ko sa mga mata mo. Alam ko, I can feel it, na may mabigat kang dala sa dibdib mo. Kung ano man yun, sana lang ay ma-survive mo ito. Sana lang you can get through it. Oddly, but I wish you well. I will pray for you, Mister Stranger. I will include you in my prayers. That God be with you and guide you as you go through this stage of your life