So Help Me God Meaning Novels & Stories

Nakakasakit lang ako ng tao. "Kasalanan iyon sa Diyos, Binibini. Kung may problema ka, baka maaari kitang matulungan," sabi niya pa kaya natigilan ako sa pagooverthink. Diyos? Baka kaya ako nagkakaganito kasi hindi ko na siya naaalala? Hindi enough reason na busy ako para makalimut. Lalo akong naluha. Pinatong ko ang ulo ko sa mga tuhod ko at humikbi. I'm so sorry for forgetting, You my Lord. Are You giving me another chance to live that's why You brought me here? What should I do? "Binibini---" "Leave! Just leave!" singhal ko habang nakayuko pa rin. "Salamat sa pagpapaalala pero gusto kong mapag-isa!"

"God gave me you to show me what's real There's more to life and just how I feel And all that I'm worth is right before my eyes And all that I live for though I didn't know why (didn't know why) Now I do (I finally do), 'cause God gave me you (God gave me You" "Hi Son." Napalingon kami sa nagsalita sa mic. "Mommy mo?" Tanong ko sa kaniya. Tumango siya Hinampas ko siya.

Nababaliw ka na ba! 'Hindi naman mag bibigay ng pagsubok si god na hindi mo malalagpasan, hindi ka naman bibigyan ni god ng problema na di mo ma s-solve. And I believe, si god ang may gawa nito kaya tatanggapin ko itong challenge na ito.' Putang*na sabihin mo nalang kase sefp na nangangati ka na! May pa, pag subok at problema ka pang nalalaman dyan!

Ang init. My God!

Hindi na ito sumunod, hinayaan siya nitong makalayo at nakadagdag ng ginhawa sa kaniya iyon. Sa isang simbahan siya bumagsak at nanghihinang pumasok. Nanginginig pa rin ang kaniyang buong katawan at kailangan niyang hamigin ang sarili bago siya uuwi. Agad siyang yumuko nang nasa harapan siya at nakipag-usap sa Diyos. God, grant me the strength I need. Buhay ang papatayin ko, buhay na kailangan maunang masunog sa impyernong ginawa mo para sa mga kasamaan!

napayuko naman siya ‎ ‎"well ayos na yun thankfully to god " ‎ ‎"good to know naman pero Althea sana nagsabi ka samin,kami lahat ng narito sa sacred heart handa Kang tulungan" ngumiti naman siya sa kaniya ‎ ‎"no I'm fine gab and ayos na rin yung problems ko" ayaw lang niyang istorbuhin pa ang mga nasa simbahan malaki na ang naitulong nila sa kaniya

Pumikit siya, nag-antanda at umusal ng dasal. "Almighty God, your hand threw the stars into space and the same hand reaches down to us with a gentle touch. We don't have the strength to deal with the situation we are facing, uphold us with your righteous right hand. We don't know what to do, please help us. You said that we do not need to be afraid or dismayed because you're our God and you're with us. Help us to know your presence in the midst of our circumstances and draw strength from you. Through Jesus Christ, our Lord. Amen."

The assurance, I want to hear mukhang nasabi niya na. "Sayo ako uuwi. Sa inyo ako uuwi. Sa oras na maayos ko ang problemang ito, ikaw na ng ihaharap ko sa mismong Diyosa ng Buwan. Hindi lang sa estatwa nito, pero sa totoong Diyosa na. Now, rest well baby. I know you need it. Patnubayan niya sana tayo sa misyon kakaharapin mo." Mahinang bulong niya, sapat lang para marinig ko. Sapat lang din para ako lang ang makarinig.

Hindi niya malaman kung tatawagan ba ang mama nito o hindi. Ang buong pag iisip niya ngayon ay tila dinaanan ng bagyo. "Help me, Oh God! Save her, please. I can't afford to lose someone I love anymore."

Anak ko. Maybe God knows that I need someone to be with me so that I'm not alone anymore, kaya niya ibinigay ito sa akin. Siguro ay alam niya na sobra sobra na ang sakit na pinag dadaanan ko at kailangan ko ng isang mapag kukunan ng lakas. Hindi ko dapat ito iniisip na isang problema dahil ito ay blessing.