So I'm Spider So What นิยาย & เรื่องราว

Nabingi na naman Ako sa bulyaw nito. Pumatong Ako sa may Veranda at kumapit sa mga dapat kapitan na parang isang spider man at nang malapit na Ako sa may babang Veranda ay lumundag na Ako. "Easy patotie," sabi ko sabay pagpag nang aking mga kamay.

sigaw ni Sofi nasa tabi ko na. @iamnobody

Kahit sa lupa, may nakikita akong mga maliliit na gagambang gumagapang. Mas lalo akong nanahimik. Pakiramdam ko, kung gagawa ako ng ingay ay mapapansin ako ng mga gagamba at kakainin nila ako. This size of spiders, it's not possible for them to swallow a person. Dinig na dinig ko ang mga paa na gumagapang sa lupa. May mga tunog ng nababaling mga sanga kaya mas lalo akong napayakap kay Sushi. Unti-unting bumibilis ang mga hakbang ni Sushi hanggang sa maging takbo na iyon.

At nangangawit na rin ako kanina pa. Inayos ko pa saglit yung t-shirt ko na sumabit sa zipper ng bag ko. Nag tshirt lang kasi ako ngayon na may print na mukha ni spiderman. Kulay pula iyon, at tinernuhan ko lang ng itim na maong short at high cut na converse. "Basta nga! Sandali na lang. Parating na daw sila." aniya habang papalit palit ang tingin sa cellphone. Kumunot naman ang noo ko.

I asked him. "Ano ang nakita mo Max?" Curious na tanong ni Liam kay Max. "Spider ang tattoo sa kanilang mga kamay," sagot ng aking anak. "A spider," pag-uulit niya. "Kilala mo ba sila?" takang tanong ko kay Liam. Bigla siyang natahimik habang nanatiling nakatitig kay Max. "Isang grupo lang ang kilala ko na ginagamit ang simbolong spider sa kaniyang mga tauhan..." mahinahong sabi ni Liam.

ngumiti ako dito. "Sana nga Zeki, sana maging maayos din ang lahat" "Di bali tutulungan kita" "Thank you Zeki" "Sa Spider night" "Hah? Anong meron?" "Sa araw na iyon kailangan magkaayos na sila at magtapat na rin si Mark" tumango lamang ako dito. "Tara na, baka hinahanap ka na sa inyo, Ihahatid na kita"

Sa gilid naman nitong kama ay ang may kalakihang antique na aparador at malaking sofa sa kabilang banda nito. “What the fuck, where I am?” Kaagad na ginapang ang buo kong sistema ng kaba nang mapagtanto ko kung ano ang nangyayari sa’kin ngayon! Bakit ako nandito sa hindi ko kilalang kwarto!?

sagot naman ni Abby habang naka pose pa ng pang spiderman Minsan ay napapa isip ako kung siya ba talaga ang may asthma sa kanilang dalawa ng kambal niya dahil sa dami ng energy niya Sa huli ay naisipan na din naming umuwi sa unit ni Gichelle para magpahinga pero nagpaiwan ako at pinauna na sila dahil bibili pa ako ng mga gamot ni Abby sa drug store

Kumbaga nag-aamuyan na sila ng hininga. "Alam mo bang kanina ka pa sana lumipad diyan na walang pakpak? Tsk! Tsk! Ikaw na rin ang nagsabing hindi ka superman at mas lalong hindi si Spider-Man. Mag-isip ka nga muna. Paano mo ako mailalangoy palayo rito samantalang parehas lang naman tayong nilalamig?" Napaisimid tuloy siya. Kung wala lang sana sila sa alanganing sitwasyon ay nasapak na niya talaga ito.

“Sige. I'll stay outside.” Huminto siya sa pinto. At bago siya lumabas, nagsalita pa siya. “By the way, Miss SB…” “SB? Stella Beatrice?” Ngumisi siya, sabay iling. "SB stands for Spoiled Brat.” “What the he—” “Kung gusto mong kalimutan ang nangyari, huwag mo akong tingnan nang parang gusto mo pang ulitin ang bagay na 'yon.”