Novel & Cerita So What We Get Drunk

Alam kong hindi magandang ipagsabi sa ibang tao ang nangyari sa relasyon namin ni Jake lalo pa at hindi ko pa naman naririnig ang kanyang paliwanag pero dahil sa tama ng alak sa aking katawan, hindi ko na mapigilan ang aking sariling sabihin ang mga nais kong sabihin. Always believe what a person is telling you when he/she is drunk 'cause it has a big possibility that it is true. When you are drunk and you're not used to it, sometimes you cannot control your body and yourself. You can easily say the words your heart and mind want to say. All the words that remained unsaid, are beginning to be said when you are drunk. "Bakit hindi na lang sila makuntento sa kung ano'ng meron sila?" Nakangiti

Ang bote ng smirnoff na kanina ko pa hawak ay wala nang laman dahil kanina ko pa ito iniinom habang nagpapalitan kami ng laway ni Thor. Kahit na ipinangako namin sa isa’t-isa na hanggang landian lang ang gagawin namin, hindi parin namin naiwasan ang init ng katawan namin nang mag-aya siya ng inuman nung nakaraang linggo. We were both drunk but we are aware of what we did. I stayed for the night that time sa bahay niya at wala nang iba bukod samin ang nakakaalam ng nangyari.

Wala naman akong plano na linisin at ayusin ‘yong kuwarto kaya’t matapos maglinis ay kumuha na ako ng malamig na tubig upang uminom at tanda na tapos na ako sa trabaho ko. Instead of drinking water like me, Dylan chugged his beer like it’s his own version of water. Hindi ko siya sinuway at hinayaan na lamang sa kung ano mang gusto niyang gawin. Hindi naman ako ang magkakasakit at maghihirap dahil sa kakainom ng maraming alak. Though if his mother finds out about his drinking habits… I don’t know if he can drink liquor again. Kaya hahayaan ko na siyang sulitin ang ‘kasiyahan’ niya.

Naging masaya naman ang dinner namin dahil walang villain sa grupo. Pagkatapos naming kumain ay nag-order si Lucban ng wine. Minsan lang kami magkasama-samang magkakatrabaho kaya uminom na rin ako para hindi ako maging killjoy. Nasarapan ako sa wine kaya medyo naparami ako ng inom. Naramdaman ko na lamang na medyo umiikot na ang paningin ko. "You're drunk, Ceelin. Let me take you home." Nagpresinta si Lucban na ihatid ako sa bahay nang isa-isa nang mag-alisan ang mga katrabaho namin.

Alam niya ang kahinaan ko. Kinuha ko iyong red wine sa kamay ni Lucas at muli iyong ininom. Sinubukan niya akong pigilan pero tinabig ko lang ang kamay niya. Nararamdaman ko naman na umeepekto na sa akin iyong red wine pero hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang tigilan iyon. Kahit nagsisimula nang umikot ang paningin ko, gusto ko pa rin uminom. "Love, you're already drunk. Baka pag-awayan niyo pa 'to ni Vern," he said.

It's only two in the afternoon and I am starting to get drunk. "Hoy, sorry ha." Sabi ni Cachi habang umiinom ng beer mula sa bote. Nakaubos na kami ng tequila, nagpapa-baba na lang daw siya ng tama kaya nag-beer naman siya. I am, on the other hand, enjoying my vodka and another bottle of tequila. "For what?" Nag-burp pa ako. Tumawa ako kaya natawa na rin siya.

"Do you have any wine mixed with something that can erase negative thoughts?" Malabo na ang mukha nito sa paningin niya, pero panandalian lang at bumabawi rin agad. Dahil ramdam niya ang panghihilo, masasabi niyang tinatablan na siya ng alak at hindi na rin niya sigurado kung kaya niyang umuwi mag-isa. Tumikhim ang bartender at sinabing, "You're drunk, Miss. And even if you're drunk you still can't forget your problem unless you sleep."

Nagpatuloy ako kahit na nakakayanig ang taimtim na titig niya. “Look, we’re both drunk. And I think we both know what we’ve done and its consequences. And now, I’m just trying to relieve us of those consequences. That’s what I’m doing here. And besides, I don’t want this to affect our work. It was just one night; I’m saying we be cool about it.”