Sofia The First Stories Novels & Stories

“Sofia, I hope you are doing great in school. I will check your grades later.” Kumunot ang noo ko nang makita ko si Sofia na tumango sabay yuko. Hindi ko maiwasan ang ma-curious sa kanya. Siya ang pinakatahimik at hindi siya close sa parents niya, pero base sa kuwento ni Hera sa ’kin,matalino raw si Sofia kaya siguro pressured ito.

MARCO Kaagad binitawan ni Christian si Sofia at malakas na sinampal habang malutong na nagmumura. Bumagsak si Sofia sa sahig habang pigil-pigil naman ang nagdurugong tagiliran. Sinipa pa siya nito sa tiyan matapos tingnan ang kamay na pinunas nito sa mga labing kinagat niya. Namilipit si Sofia sa sakit.

sabi ni sofia. Nagpaalam na kami kay tita, at umalis na kami. Ito ang first date, namin ni sofia, bilang official na mag-on. Ang gagawin namin ngayon, ay manood ng sine at pagkatapos ay kakain kami sa favorite restaurant n'ya. "babe, anong gusto mong panoorin, natin??" tanong ni sofia. Nandito kami ngayon, sa lobby ng sinehan.

Inisip ko ang mukha ni Sofia kanina habang pinagbibintangan sa harap ng lahat ng staff—kung paano niya pinanindigan ang kaniyang sarili at hindi man lang nagbaba ng tingin. Rules exist to protect order inside my estate. Not to punish innocent people. Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, nakaramdam ako ng bahagyang pagkairita. Hindi kay Sofia na palaging gumagawa ng ingay, kundi sa taong nagtangkang gumawa ng kasinungalingan para lang manira ng iba. Muli kong kinuha ang aking panulat para magtrabaho, ngunit bago ko ito idikit sa papel, isang maikling buntong-hininga ang pinakawalan ko.

Para sa kanila, ang bawat kakaibang pag-uugali o kahilingan ni Sofia ay bahagi ng biyayang dala ng pagdating ng kanilang magiging apo. Nagsimula ang lahat sa biglaang pagbabago ng panlasa ni Sofia. May mga araw na ang tanging gusto niyang kainin ay ang pinakamaasim na prutas na mahirap hanapin sa panahong iyon, at may mga pagkakataon naman na bigla itong ayaw sa mga pagkaing dati niyang kinagigiliwan. Isang madaling araw, mag-ika-tres na ng umaga, biglang nagising si Sofia at hinawakan ang braso ni Liam na mahimbing na natutulog.

At yon ang dahilan kung bakit kaunti nalang ang kanilang pag-uusap. Naalala niya noong bagong kasal pa lang sila, madaldal si Sofia. Araw-araw itong nagkukwento ng mga bagay kahit na gaano pa ito kawalang kwenta. Kagaya ng mga gulay na binili niya, pusang nakita niya na nanganak sa may kalye at marami pang iba. Pero palagi niya itong pinaputol: “Huwag mo akong istorbohin sa mga bagay na walang kwenta.” Ngayon, tahimik na siya. Sobrang tahimik. Hindi siya iimik hangga’t hindi siya kakausapin.

Ngunit ang panginginig ng tinig ni Sofie ay sapat para umangat ang kanyang mga mata. “Mali ako…Nagkamali ako sa hindi pagsipot sa kasal natin. Akala ko noon, magiging masaya ako kapag naabot ko na ang pangarap kong maging international model. Pero hindi eh. Mahal kita…” ani Sofie na lumapit. “Nagsisisi ka na ba sa pag-iwan mo sa akin?” “Oo… sobra akong nagsisisi. At ngayon, nagbalik na ako, umaasa na may lugar pa rin ako sa puso mo. Sabi mo ako ang first love at last love mo,” ani Sofie na humihikbi.

“ I'm just a girl in a village doin' alright... Then i became a princess overnight!... Now i gotta figure out how to do it right, So much to learn and see~ ” Biglang sumamá ang tingin sa'kin nung dalawang kuya na nasa tabi ko dahil dun. “ Hihi, kinanta ko 'yun kay ate Hazel, dati. Bigla kasi siyang yumaman katulad ni Sofia the first. Ang galing diba? ” Nakangiti na depensa ko.

She walked up to me and handed me a new drawing. It was a picture of the four of us—Riguel, Lily, Papa, and me. And at the bottom, Lily had written her very first word in years. *Family.* I looked at Riguel, and I knew I couldn't stay mad. My life as a socialite was over, but my life as Sofia Scott was just beginning. "You guys are in so much trouble," I said, but I was smiling. "But first... Riguel, read this sulat. It’s time you finally forgive yourself."

napapailing na lang na palatak ni Sofia habang dismayadong pinagmamasdan ang dalawang magkasintahan. “Everything has an end. She should make the most of the moments she can still turn Travis's head. In just a few days, she'll be back to the mud she came from.” nakataas ang sulok ng labing turan ni Natalia habang animo'y mata ng lawin na nakatitig sakaniyang prey. “Why, what are you planning to do?” tila nae-excite na tanong ni Sofia.