Sola Gratia Meaning นิยาย & เรื่องราว

Napaupo pa siya sa sobrang lakas nito. “G-Gracia…”

Nang makaupo ang lahat sa mahabang kawayan na lamesa na inilatag nila sa ilalim ng mga puno ay sinimulan na nitong umusal ng Grace: "Señor, te damos gracias por este alimento que nos llena de vida. Bendice a quienes lo prepararon y a quienes lo comparten con nosotros. Que nos ayude a ser más compasivos y a vivir con amor. En el nombre del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo. Amén.” “Amén.”

"Gideon, ilang buwan din na hindi ka dumalo. Kumusta ang buhay?" Ngumiti siya. "Under God's grace pa rin, Victor." Ngiting tumango si Zion. "Indeed, we are justified by grace alone." Kumanta na muna sila ng ilang praise hymns saka nagdasal. Tahimik lang si Gideon habang nakikinig sa dasal ni Zion. Pagkatapos ay sabay-sabay silang sumigaw ng, "Amen!" Marahang ngumiti si Gideon. With the busy life in the city and restlessness in his soul, this is a good way to unwind. Malayo sa lahat ng bagay na hadlang para maging payapa ang kaloob-looban niya.

sagot niyang na may ngiti sa labi, maging ako ay napangiti na rin gawa niyon at pumikit na upang simulan ang dasal. “Lord, we thank You for the grace You gave us in this dinner. Our Lord, while we eat and drink may we celebrate the love and goodness that You give us every day of our lives. May You also bless other people with abundant food tonight that will strengthen them for the days to come. Amen.” panalangin ko habang nanatiling magkahawak ang kamay naming dalawa ni Caleb. “Amen.” wika niya na siyang kinangiti ko.

basag ang tinig na wika ni Graciela. "Ma... M-Matagal na po kitang napatawad. Kailanman ay hindi ako nagtanim ng galit sa'yo. Alam ko po na nagawa niyo 'yon dahil sa isa kang ina." Nag angat siya ng tingin at ngumiti rito ng may luha sa mata. "Nagpapasalamat ako sa Diyos dahil nagising ka na, Ma... Salamat dahil bumalik ka sa amin nila Grant... Salamat po dahil bumalik ka para kay Kian.... Salamat po!" Lumapit siya sa ina ni Grant lumuhod rito. "Ma... Patawad po..."

Muling natawa ng bahagya si Cris. “Kawawa na naman siya kung ganun. Pero sorry Grace, ni katiting wala na akong pagtingin sa’yo. Nagmamahalan kami ng totoo ni Sol. Ang tayo… uulitin ko. Matagal na tayong tapos.” Tahimik lang si Grace na nakatitig, at pinipigilan ang luha sa kanyang mga mata. “Kaya tumigil ka na dahil si Sol lang ang babae sa buhay ko ngayon.”

Sumenyas naman ako sa anak ko para pangunahan niya ang dasal. "In... name of... father... son..." nabubulol pa'ng sabi ng anak ko ngunit nag-sign of the cross kami. Sa pangunguna ko ay sinusunod ako ng anak ko kahit na nabubulol pa siya sa pagsasalita. "Dear God, Thank You for this food. Please bless this meal, our family, and our day. Keep us healthy, kind, and grateful. Amen." Matapos nito ay saka lang kami nagsimulang kumain.

Even it's just a single word but it's makes her heart beat erratically. "Muchas gracias AMA porque mi hijo me acaba de hablar. Gratitud eterna AMA en absoluto. No me abandonaste a pesar de mis errores.(Maraming-maraming salamat AMA dahil kahit papa lang ang nabigkas ng anak ko'y mayroon. Walang hanggang pasasalamat AMA sa lahat. Hindi mo ako pinabayaan sa kabila ng mga nagawa kong kamalian.)" Napatingala siya sa kaniyang pagdasal. God is good all the time, He knows what the best for every creatures that He created. He will not give any hindrances that He know that we can not handle. When they hold on to themselves from crying, she opened the envelopes.

Grace deserves all the love in this world. Please love me harder...

Napaupo pa siya sa sobrang lakas nito. “G-Gracia…”