Son And Mom Novels & Stories

my son pouted. Oh no. Supposed to be, we're going out now to spend my day-off, babies. But there's that guy who ruined our day. Your despicable, cruel and heartless father just came here and ruined our mommy and twins' day. "B-Baby, hindi ba this day were supposed to be our day?" I unconsciously said. "Yes, mom. Pero po, sabi po kasi ni teacher namin, a family consists of mother, father and babies. And now that daddy is here, we should rename our bonding time, mommy. It should be, family day!" my son cheerfully answered.

Bumukas ang pinto at iniluwa nito si Mom, Dad, Mama Sunshine, Papa Saros at Cloud. "Okay, ilalabas ko na muna tong bulinggit natin para makapag ready na" sabi ni Sanya before carrying Celestine out while waving to my parents. "Akira, napakaganda mo anak" sabi ni Mama Sunshine sakin before she hugged me. "My eldest son is one lucky man to have you hija, napaka swerte namin" sabi naman sakin ni Papa Saros tapping my shoulder. Pakiramdam ko ay naiiyak ako pero pinigilan ko ang sarili ko dahil magagalit sakin si Sanya.

bunch of unknown people in our living room. "Oh here's Ethan, He's the only son." Mom walked towards me, mom really get close to me when there are other people. "Finally hijo, we've met." A man suddenly went towards me and gave me a hug. Then the woman he's with hugged me also. "She's Athena Pemberton, the beautiful daughter of mine." Her mom said, a softie lady walk towards me and shyly smiled. "Hi" She asid, i just nodded and walk towards dad.

Paano ko siya mababawi kung wala na talaga siyang pagmamahal sa akin? Napatulala na lang ako sa basag-basag na piraso ng lampshade na ibinato ko kanina. Why...couldn't I be happy? Growing up, Dad and I never had the best father-son relationship. He and Mom didn't have a happy marriage, too because Dad is a womanizer, and mom hated him for that. I was fifteen back then, he wasn't there when mom breathed her last breath, which is why I worked so hard to build my own name.

Ano raw? "Oo. Iyang dad mo at ama ni Jarvis ay parehong leader ng gang nila. Kung nakita niyo lang ang mga pangyayari noon. Araw-araw ay puro gulo at away. Akala ko nga ay forever na sila ganun pero nagbago rin sila na mag asawa at nagkaroon ng sariling pamilya," mahabang kuwento ni Mom sa amin. "Tapos ito pa," sabi ni Mom. "Alam mo ba na nangako ang dalawang iyan na ipagkakasundo ang anak nila sa isa't isa," ngingiting wika ni Mom sa amin.

Sobrang happy na nga talaga ng lahat. Isang bagay pa ang ikinagulat namin.. Ang lihim na relasyon ni Mama at ni Dad. Nung una pilit pa nilang denideny at talagang itinago ng matagal sa amin ni Bria. Ngayon malapit ng maging Brixton na din si Mama.

bulong ko kay Soren hindi naman kaagad ito sumagot. "Miss ko si mommy, tita mommy sobra kaso, pinabayaan na niya kami ni ate mula ng dalhin siya ni granny sa mental hospital gusto man namin malaman ang buhay ni mommy ngayon wala ako o si ate communication sa grandparents namin tinakwil na rin kami bilang apo." sagot ni Soren sa akin totoo ang sinabi niya sinubukan ng asawa ko na kausapin ang magulang ni Rea para kausapin tungkol sa dalawang apo nila.

Marahil ay naniniguro silang darating ako. Agad akong sinalubong ni mommy. "Son, i miss you!" yumakap ito sa akin. Si dad naman ay malawak ang ngiti sa kaniyang mga labi ng ako'y batiin. "Thankyou! And Congratulations." wika nito habang nakayakap sa akin. "Halika! Kumain muna tayo!" yaya ni mommy sa amin. Agad naman kaming sumunod ni dad. Sabay-sabay naming pinagsaluhan ang pagkaing nakahain sa lamesa.

"Well, single ako at wala akong girlfriend." "Eh bakit hindi mo iconsider at ligawan ang mommy ko? Siya ay bata, maganda, may magandang katawan, mahinahon, maalalahanin, at magaling magluto." Hindi napigilan ng maliit na bata na ipromote ang kanyang ina. Gusto rin niyang lutasin ang mga problema ng kanyang lolo at makahanap ng isang lalaki na mag-aalaga sa kanyang mommy. Ang mga mata ni Sebastian ay kumislap sa gulat. Ang batang ito ay nakakagulat na kawili-wili.

Nasa Germany kami at this time. Bigla ko tuloy naalala si Mommy at na-miss. Hindi ko namalayan na tumulo na pala ang luha ko ng maalala si Mommy. Id it we're not because of her illness, buhay pa sana siya at magkasama sana kami ngayon. Pero diko pa rin makalimutan na nangaliwa si Papa noon. “Ang liit ko pa sa picture," nakangiting salita ko. Binaba ko na ang litrato at iba naman ang pinagtuunan ko ng pansin.