Sorrowful Mystery Novels & Stories

Nakatingin ang dalawa sa screen ng phone ni Amanda habang nagtatawanan. "How dare..." ang kanina'y hinanakit na naramdaman ay napalitan ng matinding poot. May hinala siya na mga larawan niya ang pinagtatawanan ng mga ito. Alam niyang mga larawan iyon na hindi niya kailan man gugustuhing kumalat. The betrayal of friendship, the cruelty of her stepsister, and her broken body, at this moment, gusto na lang niyang mamatay.

na para bang sila lang ang tao ang nandito. I smiled sadly. I felt crestfallen. I don't know what to do, for the sight cuts deep. A longing I didn't expect has taken hold, and now I'll bear the ache, knowing I'll soon leave. The thought of fading into shadows, of being forgotten, is a weight on my chest. But perhaps it's best and let Dark find love with another when I'm gone. In these fading whispers, I'll find my peace, a quiet solace in the knowledge that love's pain can be a gift, even if it's not mine to keep. The days slip away, and with them, my heart yet in this sorrow, I'll find a strange, melancholy beauty. But I was really getting into peace? Or it was another painful moment for me

Wala na ata syang luha na mailuluha sa sakit ng kanyang nararamdaman. Ang buong mansyon ay tahimik habang tinatahak nya pababa ang hagdan. Ang mansyon ay isa sa mga naka kita ng kanyang pag dudusa at kahit kailan ay wala na syang balak bumalik dito. Wala na syang ibang naramdaman kundi ang sakit at ang hapdi sa puso na ang mansyon ang tanging naka saksi.

“Gentle Demon, hug me, please..” Tila naman naging maamong tupa si Denver dahil natagpuan na lang niya ang sarili na nagbibigay sa bawat hinihiling ni Amor sa kanya. Natakot siyang ibang lalaki pa ang pagbalingan nito. Ang init ng katawan ni Amor ay lalong nagpadagdag sa init ng kanyang sistema. “Amor.. I’m sorry, but I can’t take it anymore.” Matapos sabihin iyon, puno ng pagsuyo niyang sinakop ang buong labi nito. Mas lalong naging mapusok ang mga halik ni Amor sa kanya nang ipasok niya ang dila niya sa loob ng labi nito. Humiga siya at ito na ngayon ang nasa ibabaw niya. “Amor..Amor..” Panay ang ungol niya ng pangalan nito dahil nababaliw na siya sa mga ginagawa nitong pagdila sa buong ka

Ang mensahe ay naglalaman ng misteryosong salita: “A beauty that never fades brings enchantment to every man yet you’re an evil creature that is masked with an innocent look. People around you admired your charm and charisma but in my mind, you remain the ugliest human being who destroyed someone. I have been waiting for you for a very long time, the pain remains in my heart and the agony still burns like a fire. What you’ve done in the past will never be forgotten and let me remind you, I will take whatever you have until the last drop of your blood!”------- Mr. X

SORELLA SERIES: Celestine's Sorrowful Heart by Carmela Beaufort Kabanata 1 Tulak-tulak pababa ni Celestine ang kaniyang maleta na naglalaman ng lahat ng damit at gamit na dadalhin niya sa pupuntahang bahay na pagtatrabahuhan sa Maynila.

CHAPTER 2 First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW ROSEGAIL'S POV Napamulat ako, inilibot ang paningin sa paligid. Nakahiga parin ako sa pwesto kung saan nawalan ako ng malay. Natuyo na ang dugo sa ulo at kamay ko dahil sa bubog kanina. May nakita pa rin akong bubog sa kamay ko, maliit lang s'ya pero mahapdi.

“Bawat segundo ay natutunaw Tumutulo parang luha Humuhugis na parang mga puting paruparo Kailan kaya mahahalata Ang pighati sa ilalim ng iyong mga tawa? Kahit mawala ka pa Hinding-hindi mawawala Ang damdamin ko'y sa 'yong sa 'yo…” “Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo…” napasabay ako sa pagkanta. Alam ko naman din ang susunod na liriko. Napangiti siya sa akin

Hindi ko alam kung saan siya ngayon, pero wala akong pakialam. I was surprised to see a fried rice and egg on the table when I went in the kitchen. I wonder what's going on in his mind to do this. I loathed him so much that my heart only thinks of his misery. Alam kong masama ang magtanim ng galit, pero ito na lang ang bumubuhay ng dugo ko. I might have sinned a lot for this, but I don't care anymore. If I'd be in hell, I'd bring him down with me.

“Some old wounds never truly heal, and bleed again at the slightest word.” – George R. R. Martin Chapter 26 Nakita ko si Britanny and she looks so angry, ayaw ko na talaga ng drama. Dahil kay Sandro, nadadamay na ako sa mga drama nila. Alam kong dahil sa divorce nila kaya siya pumupunta dito. Gusto ko lang naman na maging peaceful ang buhay namin ni Zoe pero ayaw talaga kaming tantanan ni Satanas, parati siyang umi epal sa buhay namin. Napakamalas ko talaga sa buhay.