Sorrowful Mystery นิยาย & เรื่องราว

Sobra yata akong napagod at umiikot na ang paningin ko. Ikinondisyon ko muna ang sarili. Napahawak ako sa gilid ng lamesa. Mas lalong sumasama ang pakiramdam ko. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. I never experience this mix feelings before.

“Hind ko rin alam, pero sana ay tatagan niya ang kanyang loob.” *** Tahimik na naglalakad si Sereia sa ilalim ng mga punongkahoy. Sa ilalim kasi niyon ay may pathway. Sa gilid naman niyon ay may nakahilerang mga bulaklak. Pakiramdam niya ay nasa ibang bansa siya. Nakapresko kasi ang atake ng pathway na ito. Bihira na lang siya makakakita ng mga pathway na nakalilim sa nakahilerang mga punongkahoy. Paano, inubos at ginawang kalsada. Kaya hindi niya maiwasang mamangha habang tinatahak ang daan.

She sob and let herself drown by the pain. ******

na para bang sila lang ang tao ang nandito. I smiled sadly. I felt crestfallen. I don't know what to do, for the sight cuts deep. A longing I didn't expect has taken hold, and now I'll bear the ache, knowing I'll soon leave. The thought of fading into shadows, of being forgotten, is a weight on my chest. But perhaps it's best and let Dark find love with another when I'm gone. In these fading whispers, I'll find my peace, a quiet solace in the knowledge that love's pain can be a gift, even if it's not mine to keep. The days slip away, and with them, my heart yet in this sorrow, I'll find a strange, melancholy beauty. But I was really getting into peace? Or it was another painful moment for me

Wala na ata syang luha na mailuluha sa sakit ng kanyang nararamdaman. Ang buong mansyon ay tahimik habang tinatahak nya pababa ang hagdan. Ang mansyon ay isa sa mga naka kita ng kanyang pag dudusa at kahit kailan ay wala na syang balak bumalik dito. Wala na syang ibang naramdaman kundi ang sakit at ang hapdi sa puso na ang mansyon ang tanging naka saksi.

“Gentle Demon, hug me, please..” Tila naman naging maamong tupa si Denver dahil natagpuan na lang niya ang sarili na nagbibigay sa bawat hinihiling ni Amor sa kanya. Natakot siyang ibang lalaki pa ang pagbalingan nito. Ang init ng katawan ni Amor ay lalong nagpadagdag sa init ng kanyang sistema. “Amor.. I’m sorry, but I can’t take it anymore.” Matapos sabihin iyon, puno ng pagsuyo niyang sinakop ang buong labi nito. Mas lalong naging mapusok ang mga halik ni Amor sa kanya nang ipasok niya ang dila niya sa loob ng labi nito. Humiga siya at ito na ngayon ang nasa ibabaw niya. “Amor..Amor..” Panay ang ungol niya ng pangalan nito dahil nababaliw na siya sa mga ginagawa nitong pagdila sa buong ka

Ang mensahe ay naglalaman ng misteryosong salita: “A beauty that never fades brings enchantment to every man yet you’re an evil creature that is masked with an innocent look. People around you admired your charm and charisma but in my mind, you remain the ugliest human being who destroyed someone. I have been waiting for you for a very long time, the pain remains in my heart and the agony still burns like a fire. What you’ve done in the past will never be forgotten and let me remind you, I will take whatever you have until the last drop of your blood!”------- Mr. X

SORELLA SERIES: Celestine's Sorrowful Heart by Carmela Beaufort Kabanata 1 Tulak-tulak pababa ni Celestine ang kaniyang maleta na naglalaman ng lahat ng damit at gamit na dadalhin niya sa pupuntahang bahay na pagtatrabahuhan sa Maynila.

CHAPTER 2 First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW ROSEGAIL'S POV Napamulat ako, inilibot ang paningin sa paligid. Nakahiga parin ako sa pwesto kung saan nawalan ako ng malay. Natuyo na ang dugo sa ulo at kamay ko dahil sa bubog kanina. May nakita pa rin akong bubog sa kamay ko, maliit lang s'ya pero mahapdi.

“Bawat segundo ay natutunaw Tumutulo parang luha Humuhugis na parang mga puting paruparo Kailan kaya mahahalata Ang pighati sa ilalim ng iyong mga tawa? Kahit mawala ka pa Hinding-hindi mawawala Ang damdamin ko'y sa 'yong sa 'yo…” “Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo…” napasabay ako sa pagkanta. Alam ko naman din ang susunod na liriko. Napangiti siya sa akin