Sorrowful Mystery นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko alam kung saan siya ngayon, pero wala akong pakialam. I was surprised to see a fried rice and egg on the table when I went in the kitchen. I wonder what's going on in his mind to do this. I loathed him so much that my heart only thinks of his misery. Alam kong masama ang magtanim ng galit, pero ito na lang ang bumubuhay ng dugo ko. I might have sinned a lot for this, but I don't care anymore. If I'd be in hell, I'd bring him down with me.

Handa na ba siyang muling buksan ang sugat na matagal niyang ginamot, ngunit hindi niya kailanman tuluyang napagaling? Habang bumibigat ang katahimikan sa pagitan nina Khate at Adrian, ramdam niya ang pagod na unti-unting bumabalot sa kanyang katawan. Ang saglit na pagtatagpo nila ni Anthony ay tila isang unos na nagpaalimpuyo sa kanyang damdamin. Mula sa dati niyang pinaniniwalaang matibay na pader ng emosyon, unti-unting bumibitak ito, na parang isang salamin na unti-unting nababasag sa bigat ng katotohanan.

Malapit na. ----end of chapter 23 Salamat po sa mga readers. ©mystshade

“Some old wounds never truly heal, and bleed again at the slightest word.” – George R. R. Martin Chapter 26 Nakita ko si Britanny and she looks so angry, ayaw ko na talaga ng drama. Dahil kay Sandro, nadadamay na ako sa mga drama nila. Alam kong dahil sa divorce nila kaya siya pumupunta dito. Gusto ko lang naman na maging peaceful ang buhay namin ni Zoe pero ayaw talaga kaming tantanan ni Satanas, parati siyang umi epal sa buhay namin. Napakamalas ko talaga sa buhay.

Anong alaalang kaya kong isuko? For a moment, his face flashed in my mind—his laughter, the warmth of his touch, the way his eyes softened when he looked at me. No. Not him. Not us. I took a deep breath and made my decision. “Then take what you must,” I whispered. The shadow lunged, and the world around me shattered into nothingness. “On the night thou dared the midnight’s wane, Its silver glow ne’er seen again. What once was thine is now undone,

"Uy, Sha. Mukhang nakahanap ka kaagad ng inspirasyon ah?" pabirong turan ni Hendrix kay Sasha na may kasamang pagsiko sa braso niya. Napalingon tuloy ang dalaga sa kaniya na may matalim na titig sa mata at nakataas ang isang kilay niya, habang abala naman ito sa paghihiwa ng mga sibuyas.

Allysa Chloe Hernandez Mabilis na lumipas ang mga araw at dumating na ang lunes- ang araw na aking pinakahihintay. Dahil bukod sa makukuha ko na ang book kay Kent Liam ay makikita ko pa siya.

pahabol ko pang sigaw. |Y_S|

Nakangisi siya sakin. "Si Niel, matalino, gwapo masayahin, malambing at mapagmahal na tao. Pero napaka misteryoso niyang bata at marami siyang lihim na kahit kaibigan niya ay walang nakakaalam. Mawawala na lang bigla at hindi na babalik kahit kailanman." Sabi niya sakin at tuluyan nang umalis. Napa upo ako sa sofa. Nakaramdam ako ng takot sa katawan pero kaya ko to. Hindi ako iiwan ng bakulaw ko.

"Sinusumpa ko kayo ni Hope! Hinding-hindi kayo magiging masaya. Hindi ako papayag! You will never know true happiness. Your love will be plagued by sorrow, by doubt, by unending torment. I will haunt you, forever. Hindi ko kayo titigilan. Hindi ko kayo patatahimikin!" Her words hung in the air, a chilling prophecy that sent a shiver down my spine. The ground beneath my feet trembled, the air crackled with an unseen energy. Her spectral form began to dissolve, fading into the night, leaving behind only the lingering chill of her curse and the crushing weight of her despair.