Flower Of Sadness Novels & Stories

Noong una ay mga nagtataasang mga damo ang bumati sa kanila ngunit habang sila'y papalayo nang papalayo sa tarangkahang pinasukan, nakita muli ni Isabella ang napakalawak na hardin kung saan naganap ang pag-iisang dibdib nila ni Maximo. " Ang daming sunflower..." Namamanghang bulong ni Isabella. Gusto niyang lumabas mula sa sasakyan ngunit hindi niya nais abalahin si Maximo kaya binusog na lamang niya ang mata sa mga bulaklak na nalalagpasan nila hanggang sa wala na siyang makita. Ilang saglit pa ay mga tanim na gulay na ang natatanaw ni Isabella sa kanang bahagi kung saan ang bintana niya. Wala sa sarili siyang lumingon sa kaliwa upang sumilip sa kabilang bintana pero agad siyang natigilan

Kagaya nga ng sabi ko, hindi mahalaga kung may absent ka, as long as pasado ka sa mga exam. Nagtungo ako dun sa garden na nadaanan namin kanina. Malawak iyon at maaliwalas, marami ding bulaklak at halaman, kaya nga garden eh. Nagdere-deretso lang ako ng makarating sa maraming puno, isang gate ang aking nakita at may nakasulat na 'Do Not Enter'.

Si Manager Silva, ang isa sa mga tauhan ko, ay nakatayo roon at may hawak na putting tulips. “For you, Ma’am Brielle,” aniya, saka iniabot ang bulaklak. I quickly took the flowers and stared at them closely. White tulips, a symbol of love and a new beginning. But at this moment, these flowers only reminded me of pain and betrayal. “Who gave the flower?” I asked in a cold voice. “Someone said to just give it to you,” Manager Silva replied.

HIS POV Napakalaking kasalanan niya kay Florinda at sa araw- araw na ginawa ng Diyos na nakikita niya pang buhay si Florinda ay umuusal siya ng panalangin na sana ay mapatawad siya nito at magkaroon na ng kapayapaan sa puso ang dating asawa nang sa gayon haharapin nito ang kamatayan ng may pagpapatawad sa puso at isipan. Life is unpredictable. Ngayon nasa taas ka pa pero bukas hindi mo namamalayan na bumababa at kumukupas na ang dating ganda, saya at yaman na mayroon ka. Tulad ng buhay ni Florinda, sinong mag-aakalang daranasin niya ang lahat ng pighati sa kabila ng kasaganahan na mayroon siya.

"Galing po kay Miss Lia at ang sabi po niya ay ilagay ko po rito sa silid niyo. Nakakatuwa nga po at muli niyang napabuhay ang paborito niyong bulaklak, Master Kairoz..." Hindi kumibo si Kairoz at pinagmasdan ang bulaklak. Tila may mainit na palad ang humaplos sa kaniyang puso sa unang pagkakataon sa maraming taon ay para bang may sayang kumislot doon kahit panandalian lamang. This Jasmine came back to life even after it had withered away... How about him? Is there any chance for him to find the desire to live again?

Actually, hindi naman kailangan kasi sanay na kami pero wala na rin akong magawa dahil nga siya ang nagbayad at hindi naman ako. Ang artificial flower ay gawa sa rosas. Mahilig kasi ako sa rosas. Paano niya siguro nalaman? Mayaman naman si Yohan. Marami siyang mapagtanungan tungkol sa akin. Natatakot ako sa kung ano man ang nalaman niya tungkol sa akin. Pero wala naman siyang itinanong o inuusisa. Wala naman kasing kainte-interes ang buhay ko bukod sa dati akong spoiled brat at disappointment.

"Chilax! Hindi rin ako magtatagal, nakangisi nitong tugon sa pinsan. Gustong suntokin ni Yosef ang nang-aasar na mukha ng pinsan ngunit nagpigil siya. Ayaw niyang madagdagan ang bad impression sa kaniya ni Joy. "Flower for you my Joy." Tumayo ito at inabot ang isang tangkay ng bulaklak sa dalaga.

inihagis niya ang kahon ng pulang rosas na pinamitas niya sa garden ng kaibigan na si Camille. "Malas na rosas! Malas!!" hindi pa siya nakuntento at pinaghahampas pa niya ang kahon na kinalalagyan ng rosas sa backseat ng kan'yang kotse. Isang eskandalosong busina ang naka-agaw ng atensyon ni Reina. Nanlamig ang kan'yang talampakan at nanigas siya sa kan'yang kinauupuan. Hindi niya alam ang gagawin kung kakabigin ba niya ang manebela, iaatras ang sasakyan o iaabante ito.

“You smell like flowers.” Napangiti si Selene sa kabila ng lahat. “Do I?” “Uh-huh. But… sad flowers.” Napahinto siya. “Sad flowers?” “You smell good but you were sad, Mommy.” Napalunok si Selene. Nagtagal silang ganoon na magkayakap at pareho lang na humihinga nang mabagal. Pagkatapos ng ilang sandali, marahang bumitaw si Kiel. “Mommy, do you want me to make you hot chocolate? Daddy says it helps when you’re sad.”

Isang malaking kalokohan. Ang boses ni Death ay paulit-ulit na dumadaloy sa aking isipan: “The flower has finally bloomed. And I don’t let anyone else pick what is mine.” Fuck! Para akong baboy na pinataba muna at ngayong mataba na at pwede ng katayin.