Spanish For Husband の小説・ストーリー

"You're already my wife, Mary Selene Monferrer Campbell - Sandoval." I was lost for words. Para bang nablangko ang utak ko ng ilang minuto. Nawalan ako ng gustong sabihin. All along I was married to him at hindi ko man lang alam? At hindi man lang niya sinabi sa akin o kay Daddy?

“You are no longer needed here. Tatawagan kita kapag nagka-aberya.” “O-okay. If that’s what you said. Charinda, if you want something call me, okay? Agad kitang kakalagayan.” “Huwag mo na lang kaming intindihin, Teacher Oman. Let us handle our own problems between husband and wife,” wika nito habang binigyang-diin ang salitang husband and wife. Husband and wife? Nababaliw na ito! “You are not real husband and wife, Mister Fernando and I am glad that was the case. Magsisimula na ang palaro sampung minuto mula ngayon,” wika ng lalaki saka dumistansya sa kanilang dalawa.

Parang iisang hangin na lang ang hinihinga naming dalawa. “I am Sal‚ Sephora your...” Bigla niyang bulong sa akin but what surprised me most is‚ he licked my earlobe and bite it. Shit! “husband.” Dumadagundong sa buo kong kaibuturan ang huling salitang sinabi niya. My mind can’t still process that word pero what the hell. “A-Anong sinabi mo?” nauutal kong tanong sa kaniya. “You heard it right‚ WIFE.” aniya at iniemphasize ang salitang WIFE!

he declared firmly. Summoning all my strength, I fixed him with a piercing gaze. "You are married to Santa Maria Deogracia, Mr. Lombardi. Not to Serena Santillan," giiit ko. "My home is out there with my family. My husband Levi and our children. They are the only home I will go back to, not in that hell hole you call a house," matigas ko pang dagdag na nagpadilim sa kanyang mukha.

Mabilis man ang mga pangyayari ay sisikapin ko na magwork itong relasyon namin. "I now pronounce you husband and wife." Pagkasabi ni father ay kaagad akong hinalikan ni Xandro sa labi at hinalikan ko rin siya. "Bienvenue en enfer (welcome to hell)," bulong sa akin ni Xandro. Hindi ko maintindihan dahil ibang lengguwahe ang ginamit niya. Ngumiti na lang ako sa kanya at ganun rin siya sa akin.

Nababaliw na siya. "Hell? Living with you and having you as my husband is hell already. You are a monster living in hell!" singhal niya dahilan upang hawakan nito ang mukha niya. Pinisil nito iyon. Hindi nito inalintana ang pawis niya at dumi sa kaniyang balat.

"Siguro naman ay okay ka na dahil nakapagpahinga ka na ng tatlong araw, tatlong araw kang hindi nagpakita sa'kin at kahit text at call man lang ay wala." "Sino ka ba?" tanong niya na mas ikinagulat ko at ramdam ko ang kaba sa dibdib ko pero hindi ako nagpahalata. "Tinatanong pa ba 'yan? I'm your husband. mamaya na tayo mag-usap at kumain na muna tayo. nag-order na ako ng mga paborito mong pagkain." simpleng sagot ko saka nagsimulang galawin ang plato at kutsara sa mesa.

"Muy bien. Muy bien, mi esposo. Estoy tan contento de que estés en mi vida. Te amo, Señorito." Very good. Very good, my husband. I am glad you are in my life. I love you. "Perfecto." END.

"May dalawa akong kapatid. Kakambal ko ang pupunta dito. Iyong isa naman, she's a girl and our youngest." Namilog ang mga mata ko. "Really? May kakambal ka?" gulat na sabi ko. He nodded. "Yep, you'll meet him soon." "Is he married?" takang tanong ko. Bakit si Rico lang ang narito sa Spain? "He's not married yet but he's taken--tho hindi pa, pero parang ganoon na nga." Natatawang paliwanag niya. I frowned. "Anong ibig mong sabihin?"

Tanong ko. "Oo naman. Mahusay silang pareho sa ating wika. Kahit sa Espanya lumaki si Sandro ay bihasa siya sa ating wika." Thank God! Hindi ako mahihirapan sa Spanish! "Ano po palang niluluto ninyo?" Tanong ko.