Speak Of The Devil Chapter 1 Novels & Stories

sermon niya sa mga ito . " Ayaw mo ba akong makilala kahit sandali lamang o malaman lamang ang tungkol sa akin ? "singit ni exel sa usapan . Biglang bumukas ang pintuan at iniluwa ng pintuang iyon ang kanyang maliit na katawan. Dinig na dinig niya ang usapan sa loob kaya hindi na siya nakatiis pa at pumasok na rin siya rito.

"Ahm—" "Pero okay lang naman kung hindi mo sasabihin. Sorry if you think that I'm prying on too much. It's just that, I'm just worried." Ginulo niya ulit ang buhok ko at ngumiti. I can see the genuine care and worry that he has for me that I can't help but to feel warm. "As what I've said, mahirap na kalaban ang gago na 'yon. He's a devil, Holy. And what you've witnessed that night is just a pinch of what he really is. Hindi ko 'to sinasabi para siraan siya. Sinasabi ko 'to dahil kilalang-kilala ko ang gagong 'yon. Mula sa mabaho at sa pinaka-mabaho niyang ugali."

I then gave Brittany a pleading look pero kinunotan niya lang ako ng noo na parang di nagets yung gusto kong mangyari. “So.. You both already know each other..” si Lolo na nakatingin kay Great habang nakangiti. I was expecting na hindi siya papansinin ni Great dahil devil reincarnated siya at walang pakialam kung makabastos siya o hindi. Kaya naman laking gulat ko nung bigla siyang nagsalita at hindi lang basta salita dahil mukhang naging magalang pa. “Yes.. po,” sagot ni devil.

sabi ko na nagpakunot ng noo niya. Tinitigan niya ako na parang inaaninag kung sino ako saka siya ngumisi at muling nagsalita. “Oh! The devil has come! Ha! Who told you to come here? Did I invite you? How dare you show yourself to me! You’re the least person I wished to see right now-- Hey! Get off me!” Hindi ko na pinalipas ang ilan pang segundo at hinawakan ulit siya sa braso para alalayan sa pagtayo. Her glares sharpened and stepped back to create distance.

Napalunok ako sa kaba, bumagsak ang mga mata ko sa labi niya at bumalik sa nakasarado niyang mga mata. Wow. The saying 'the devil was once an angel' is true. He looked so innocent and peaceful with his eyes closed— without any consciousness. Kung kilitin ko na lang kaya ang buhay niya para habang-buhay na siyang magmukhang maamo at anghel? Of course, I'm just kidding. I'm not letting my last chance of getting my freedom slip out of my finger tips.

Tila ba may ginagawang pagpupulong ang mga ito na nagambala niya nang mga oras na iyon. “I heard that the devil is here. How is he?” tila pilosopo niyang sagot. “He’s fine, Agent Stans. Leave him alone right now. You don't know what kind of a person that devil is,” anang isa sa mga nakikita sa screen. “I’m sorry not sorry. But I feel how devilish he is. A monster!” ganting-sagot ni Veron.

Minsan, ang buong buhay ng isang tao ay masisira dahil sa isang maling hakbang. Suminghal si Devon. “Magpanggap ka pa, bata! "Hayaan mong sabihin ko sa iyo ito! Wala akong pakialam kung sino ka, kailangan mo pa ring lumuhod kapag nasa teritoryo ka ng Heaven's Gate! "Walang halaga ang iyong lakas at awtoridad!" "Kung sabagay, malalim ang tubig dito!" "Naririnig mo ba ako?!"

Kung saan nakikita ko si mama na madalas nag-aayos para ipakita kay papa na maganda pa rin siya kahit na dalawa na ang anak niya. At habang pinapanood ko siyang tahimik na natutulog ulit, may isa lang akong naisip – si Wade. Kahit nasaktan ko siya, kahit itinulak ko siyang palayo, siya pa rin ang unang nag-isip kung paano niya mapapagaan ang buhay ng natitira kong pamilya. Ibang-iba siya sa mga kuwentong napagtagpi-tagpi ko noon. Mga kwentong patungkol sa kaniya, na isa siyang demonyong nagkatawang tao. Who would’ve thought that the devil fell in love with me? Na kahit nasaktan ko siya ay mahal niya pa rin ako.

"Later, I will lick your wet, p*ssy, until you lose your voice.." Still so vulgar, but thinking about it makes her body turned hot. ****end of chapter****

Doon na siya napaluha. Wala na siyang magagawa. Wala na siyang kawala. Wala na siyang takas. She's owned by the devil—and she knows that perfectly.