Special Good Night Quotes นิยาย & เรื่องราว

"Pero at least kasama na kita ngayon, okay na ko." Bahagya niyang sinilip ito dahil sa sinabi nito. Nagkatitigan pa sila kaya agad siyang nag-iwas ng tingin. "Salamat sa pagligtas sakin kanina ah. Sweet para kang night in shinning armor ko, too bad ako yung lalaki at ikaw yung babae, pero ok lang sweet parin!" "Sweet your ass," mabilis na sagot niya kay Clement.

Idagdag pa ang magandang hubog ng buwan na mas lalong nakapagbigay-liwanag sa madilim na paligid. “Ang ganda ng buwan,” ani ko. “Zach, pasensya na nga pala sa nangyari kanina.” dagdag ko at napabuntong-hinga nalang ng malalim nang maalala ko ang inasta ni Unique kanina.

Halos maiyak siya sa kaniyang nararamdaman na takot at tuwa. Dahan-dahan at maingat siyang lumapit sa higaan at hinalikan ito sa noo. Tumabi siya rito saka niya ito niyakap ng mahigpit patalikod. Kakaiba talaga ang pakiramdam kapag katabi mo ang taong mahal mo sa pagtulog. “Good night, love. I love you.” bulong niya rito.

PUMUNTA kami ni Night sa paborito naming gotohan. Inorderan niya ako ng special goto na gustong gusto ko. Bigla akong natakam, matagal tagal na rin ng huli kong kain nito. Habang kumakain bigla akong napatigil. “Why? Masakit ba ang gilid ng labi mo?” Biglang tanong ni Night ng makitang tumigil na ako sa pagkain.

Napangiti naman si Veronica nang mabasa iyon, at sa huling sandali bago makauwi, nag-reply siya. “Good night, Eros.” Parehong humiga ang dalawa sa kani-kanilang kwarto nang gabi ring iyon — parehong may ngiti, parehong may kakaibang kaba, at parehong naghihintay sa kung anong susunod na kabanata ng kanilang muling pagkikita...

Lalo pa nang lumapit sa gitna si Josh at iniabot ng lalaking nagsalita ang mic kay Josh. “Magandang gabi po sa ating lahat. Maraming salamat po sa pagpunta ngayong gabi. Sa lahat po ng kaibigan at business partners ng aking parents, sa aming mga kamag-anak, sa aking mga kaibigan, at buong pamilya, maraming salamat po,” saad ni Josh saka ito sumulyap sa akin. “And thank you of course, to my special someone, for being here with me tonight,” aniya na siyang nagbigay ng kiliti sa aking puso. Nakagat ko ang ibabang labi ko dahil sa kilig na naramdaman ko. “Maraming salamat po sa inyong lahat. Please enjoy the rest of the night!” Muli ay malakas na palakpakan ang ibinigay ng lahat.

Hindi ko makakayang makita na unti-unti silang nasisira dahil sa kagagawan ko. Naka-isang movie pa kami bago namin napagdesisyunan na matulog na. "Goodnight,Babe,"usal niya habang nakatayo sa bukana ng k'warto niya. Nananatili lang siya sa k'warto ko tuwing gabi pero hindi siya ro'n natutulog dahil baka kung ano pa ang mangyari.Hindi pa 'ko handa para ro'n. "Goodnight.Bago ka matulog,ilagay mo na sa bag mo 'yung mga dadalhin mo bukas.Okay?"

Ang kanyang warm personality ay tila nagpapasaya sa lahat, at ang pagiging present niya sa bawat moment ay nagbigay sa akin ng higit pang respeto at admiration sa kanya. Nang matapos ang dinner, nagpasya kaming maglakad-lakad sa paligid ng bahay, tinatangkilik ang mga starry night. Ang hangin ay malamig, at ang ambiance ng paligid ay tila sumasalamin sa maganda naming relasyon. "I had a great time tonight," sabi ko, habang nakatingin sa mga bituin. "Salamat sa lahat ng effort at sa magandang gabi."

"I would like to give thanks and high honor to our God in heaven on this wonderful night, especially for all the blessings he showered upon me, who always strengthens me, especially when I am weak. To God, all be the glory. " "Thank you to my very beautiful and kind-hearted best friends, who are always there for me no matter what. Thanks to my trusted staff and employees. I want all of you to be friends of mine. Please bear with me; don't you worry, I am not a terror." Nagtawanan ang mga naroron. "This night brought me a lot of surprises, and I thank you for all of the efforts you made. I don't have here a copy of a prepared speech because it was impromptu." I chuckled between my tears.

Ilang segundo siyang nanatiling nakatayo roon, hindi dahil sa pag-aalinlangan, kundi dahil sinasadya niyang hayaang maramdaman ng lahat ang bigat ng sandaling iyon. “Good evening,” panimula niya, malinaw at matatag ang boses. Hindi ito malakas, ngunit sapat upang marinig ng lahat. At higit sa lahat, sapat upang ipaalala na hindi niya kailangang sumigaw para mapakinggan. “I know that tonight was supposed to be a simple celebration,” patuloy niya, dahan-dahan ang pagsasalita, “but it seems like… naging mas makulay ang gabi kaysa sa inaasahan.”