Speech Of Bullying の小説・ストーリー

Seryosong salita ni Dean habang inisa-isa ang mga estudyante. Habang nakikinig ay alam na agad ng grupo kung ano ang tinutukoy ng Dean. "I can't allow bullying in this school. Never! You don't know the outcome of bullying. Be kind. Kindness is free, kids. So, be kind. And for Karina, I apologized for my negligence. And Carson and the gang, apologize to Mrs. Mendez." Maatoridad na salita ni Dean. Napanganga ang mga ito at sabay-sabay na tumingin kay Karina. Nahiya si Karina kaya hindi niya matingnan ang mga ito.

Nasa car na kami, ihahatid muna ako ni mama sa school bago sya dumeretso. "Mama..." hindi ko matulog. I don't have the courage to say it, I'm shy. "Yes baby ko?" she responded. "I'll think abou it pa po, pero okay lang po kung ano basta kasama sila tita and dada" I just said. "Ang sweet nga naman ng baby ko! Kaso ang laki mo na agad" she said while pouting. "Ingat ka sa school, ah? If someone's bullying you tell me immediately. Ayaw kong inaapis ka, I don't want you to experience that" I smiled at her.

Bakas sa mukha n'ya ang pag-aalinlangan kung ayos lang ba ang pagtanong n'ya tungkol sa nangyari kagabi. Mahinang tawa ang pinakawalan n'ya. Lalong sumingkit ang mata n'ya dahil dito. The mole under her right eye was so captivating. "'Wag mo na pala sagutin." My hand reached her shoulder as we walked towards gate. "Sa ganung paraan n'ya ako binu-bully," pinilit kong 'wag gumaralgal ang boses ko. Agad n'yang inalis ang kamay ko at hinawakan n'ya ako sa magkabilang balikat para iharap sakan'ya. "What the fuck!"

Walang nagsasalita naka-masid lang nandoon ang teacher nito nagulat nang makita kami lumapit ito nang tawagin ko. "Pwede ko ba makausap ang kaklse na nam-bully sa kanya?" tawag pansin ko sa teacher medyo nilakasan ko ang boses ko para marinig nam-bully. "Sir?" tugon ng teacher sa akin natakot ito para sa estudyante.

Segunda ni Ann upang mapatalsik na sa school si Arriana. "Hindi ko siya sasaktan kung binawi niya lamang ang sinabi niyang hindi magandang salita sa pagkatao ko. Bullying is not allowed, alam niyo po iyan." Pangatwiran ni Arriana. "Huh, kasalanan mo kung bakit natawag ka naming slut dahil paiba-iba ang lalaki mo!" nang-iinsultong pagtatangol ni Joy sa sarili.

Pinunasan niya ang luha sa gilid ng mata niya at sinabing, “Huwag ka umiyak.” Natawa siya at naiiyak habang sinasabing, “Itigil mo ‘yan.” Natawa si Colton sa kaniya. “Kapag hindi ko ‘to ginawa, iisipin ng mga tao binu-bully kita kapag nakita ka nilang umiiyak.” Hindi niya mapigilan na tumulo ang luha sa mata niya. “Binu-bully mo ako— Umm!”

He looks delighted and pleased. "Oh eto, last na lang Ms. Yara. What's your message for the younger generation that could actually step forward and make a move to stop bullying?" I faced the camera and looked intently at it as if I'm really talking to a group of people. "You," I started. "could be the person that starts a chain reaction. Not only could you change someone's life for the better, you might just be able to save one too." I delivered in an encouraging tone.

"Huwag kang magsinungaling sa akin. First week mo pa lang nagkaroon ka na agad ng kaaway." Sinundan nito ang pagtalikod ng kapatid. "That's not true. Kung sino man ang nagsabi niyan sa 'yo, hindi kumpleto ang ibinalita niya. Ipinagtanggol ko lang 'yong katrabaho ko na binu-bully." "Bullying is part of a competitive environment. Paano kayo matututo kung puro mababait ang kasama niyo?" "Wow. Kailan pa na-normalize ang ganyang sistema? Ngayon ko lang yata iyan narinig."

Nakakatawa talaga ang mga ito kung magbubulungan lang naman ay kailangan pang iparinig sa'kin, alam yata nilang tsismosa rin ako! Alam ko namang ako ang pinag-uusapan nila dahil kahit bahagya silang lumayo upang makaiwas sa nagbabantang kaguluhan ay hindi naman talaga sila tuluyang umalis. At ano itong bullying na naririnig ko? High school lang? "You're dead! You're definitely dead stupid son of a b*tch!" bulyaw sa'kin ng babaeng sa tingin ko ay ang tinatawag nila na Cherry na mahilig maligo ng iced tea.

Mas lalo lang akong naasar ng muli silang tumawa. “Are you aware that this is a kind of bullying? pinagtutulungan nyo akong dalawa.” Ani ko pa kasabay nito ang pag-arko ng kaliwang kilay ko. “Did you hear that, Mr. Anderson? May abogada na ako.” Nagmamalaki na sabi ng aking ama, kay ganda ng ngiti sa kanyang mga labi.