Spoiled Wife Mga Nobela at Kwento

Kung makatingin ito sa akin ay parang nakatingin ito sa pinakamaduming basura na nakita nito. "Charity, respect my wife or get out of our house." Madilim ang mukha na suway ni Keyden para namang naging isang maamong tupa si Charity at naglalambing na tumayo mula sa pagkakaupo tyaka lumapit kay Keyden at umupo sa kandungan nito. Parang nag-init ang ulo ko sa nakita. Bigla akong nakaramdam ng urge na hilahin si Charity palayo kay Keyden. Sa asawa. Pero pinigilan ko ang sarili ko. Wala parin akong karapatan at alam kong mgagalit silang dalawa sa akin kapag ginawa ko iyon. Extra lang naman ako dito eh.

“Sige na, ikwento mo! Ano ba ’yon? Mga mayayaman ngayon, pare-pareho lang—walang kwenta! Habang yumayaman, lalo pang nagiging makasarili. Ni sarili niyang kapatid hindi niya mailigtas? Dapat i-expose ang ganyang tao!” “Eh kasi nga, mayaman at makapangyarihan ang asawa niya! Sinabi ko na sa ’yo, huwag mo nang ipost. Pero totoo ’yon, narinig ko rin. Sabi mo nga mismo—lumaki siyang spoiled, binigay lahat ng pamilya niya, at ano’ng kinalabasan? Walang utang na loob! Lagi pang inaagawan ang kapatid niya.” “’Yung mga ganyan, nasanay nang makasarili!”

Sa kabila ng lahat ng alingasngas, sa kabila ng mga panghuhusga, at sa kabila ng mga pinagdaanan ko, alam kong may isang tao na mananatili—si Vivian, ang tunay kong kaibigan. "Nakakalungkot noh? Ang perfect ng wedding niyo ni Richard tapos naghiwalay lang kayo!" Napabuntong-hininga ako at napaupo nang mas malalim sa kinauupuan ko. "Nakakalungkot nga," sagot ko. "Ang daming pangarap na nasira, akala ko noon siya na talaga. Ang perfect ng wedding namin, lahat ng tao kinaiinggitan pa kami. Pero sa huli, hindi pala iyon sapat para magtagal."

Sinasabi niya lamang ito sa pag-aakalang ako ang nawawalang asawa. Pinigil ko ang namumuong luha. Wala akong karapatang magsaya. Wala ring karapatang angkinin siya. I am not the real wife.. I am just a nobody.. an impostor. Ang galak ng marinig ng pagpapahayag ng pag-ibig ay dagling nalusaw. He didn't love me as Cia.. he just love me thinking that I'm his wife...

"I've only been in your condo for a day, and I'm sure my parents won't think the same way you do. Besides, can't you just go by yourself if you don't want to call Iris? You should have considered that taking me to that auction could potentially tarnish your reputation. Lucas, I know I'm not the one who was known as your partner in the industry you move in. From the very start, it's always been Iris accompanying you—" "And that's it. You just admitted the reason why you can't go with me. It's Iris all along and of course... to what the hell people will think about the two of us. I don't care what they say. Aurora, you are my wife—" "Wait," I said, trying to hold back a laugh. "Should I be ple

Tinaas baba ko pa kilay ko sa kanya. Ang kanina niyang malungkot na ngiti ay nauwi sa totoo. "Oo nga ano? May Honeymoon pa pala ako after wedding! Kailangan ko 'din 'yan paghandaan! Hehehe!" Kinikilig na sambit ni Glesie. "Sa Honeymoon, Glesie dapat future husband mo naman ang bahala! You know?.. ahem.. performance!" Tumikhim pang ani ni Ayesha.

Mas lalo kong hinigpitan ang paghawak ng kwelyo nito. "What did u say again man? I want to hear it again." matigas at galit kong sabe. Lumunok ito at pilit tinatanggal ang kamay ko sa kwelyo nito kong saan ako nakahawak. "wala kaming relasyon ng asawa mo. We don't have a relationship with ur wife." kaagad niyang sagot. Nakaramdam ng panlulumo ng marinig ko ang sinabe nito. Humigpit ang hawak ko dito at hindi ko napigilan hindi ito sapakin.

—pakiramdam niya, lumulundag ang puso ni Arian sa kaba. Minsang gabi, habang naghuhugas ng pinggan, may dumaan sa isip ni Tatiana. Gusto na niyang sumigaw. Gusto na niyang komprontahin. Gusto na niyang isumbat lahat ng sakit. Pero hindi pa ngayon. Hindi habang wala pang buong ebidensya. Hindi habang sila ang may kontrol. Dahil kapag kumprontasyon ang pinili niya ngayon, kaya nilang baliktarin ang lahat. Kaya siyang tawanan. Tawaging paranoid. Drama queen. Klasikong insecure na asawa.

Niyakap ako ng aking ina ng matagal, napaka-emosyonal at may isang huling payo bago ako tumigil sa pagiging babaeng pinalaki niya at naging asawa na magtatayo ng sarili niyang tahanan. “Huwag kang maging spoiled child!” Iyan ang payo sa akin ng aking ina. Nagsimula akong tumawa, dahil sa lahat ng masasabi ng isang ina sa isang anak na malapit ng ikasal, pinili niya akong payuhan na alisin ang isang maliit na kapintasan na itinatago ko sa buong buhay ko. Inaamin ko, minsan ay parang spoiled child ako, ngunit aaminin ko lang iyon sa aking sarili.

Sarkastikong saad ng dalaga at lumapit sa binata. “The bitches, slut woman, who keep on chasing me is the awful and unlucky one not my wife. My wife have my name that every desperate woman dream, she's the luckiest one like she won a billion in lotto in tying herself to the handsome man in front of you,” Napa-awang ang labi ng dalaga dahil sa sakit na dulot ng mga salita nito.