Spoiled In Tagalog Novels & Stories

Nagulat naman ang mga kasama namin sa hapagkainan sa ginawa ni Mommy. "I'm sorry, Dad! Sobra na kasi si Mommy. I hate her!" sabi ko. "Are you okay now?" nag-aalala na tanong ni Daddy sa akin. Tumango naman ako. Kahit paano naibsan ang inis ko dahil nailabas ko ang ibang hinanakit ko. "Kahit kailan, bastos kang bata ka! Kaya ayaw kong inaalagaan ka ng mga magulang ko noon dahil spoiled brat ka. Ini-spoiled ka nila!" hiyaw ng aking magaling na ina.

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

Tila isa akong bata na kanyang kinausap at pinangangaralan. Ang lungkot ng kanyang bawat haplos. Parang isang inang nangungulila sa kanyang anak. Bigla kong naalala si Mommy. Kung nandito siya’y ganoon din kaya ang sasabihin niya?

"Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop." Pagkasabing-pagkasabi niya nung 'junkshop' ay PAK! Kaagad na dumapo ang kanang palad ko sa pisngi niya, Sa maganda pero gago niyang pisngi. Walang modo itong kausap ko eh kaya dapat lang na sampalin para maturuan ito ng leksyon.

Hindi rin naman ako makarebat dahil naman talaga guilty ako, but ayos lang dahil ibinili naman niya ako ng hinog na mangga. "Thank you, Auntie. I love you! The best ka talaga!" paglalambing ko habang nakayakap ako sa kanya. "Basta ikaw. Alam mo naman kung gaano kita ka mahal." Ang sarap marinig ang mga salitang 'yon galing sa kanya. "Kaya nga po ako naging spoiled." sabi ko na ikinatingin niya sa akin. "Hoy, hindi ako ang nag-spoiled sa 'yo kundi ang parents mo." depensa naman ni Auntie Olla na ikinatawa ko.

“Sa tingin mo sino ang nagluluto ng pagkain natin nitong tatlong araw?” “Chef mo?” Sinamaan ako ni Manuel ng tingin. “Sorry na. Tagapagluto pala.” “Wala akong tagapagluto, binibini. Natuto akong magluto ng sarili kong pagkain simula nang pinaalis ko lahat ng criada namin.” “Criada?” “Isang wikang Espanyol na ang ibig kahulugan ay tagasilbi o katulong. Hindi ka ba nakakaintindi ng wikang Espanyol?”

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"I'm sorry. I didn't mean it." Napaismid siya. "Tell that to mom and dad. Nandito lang naman ako para ibalik ka pero anong ginawa mo? Wala ka pang balak umalis sa makasalanang mundong ito. Tapos ako ang sisisihin mo sa lahat ng nangyari. Shame on you!" Piniksi niya ang kamay upang mabitiwan nito at bumaba na sa sasasakyan.

wika ko at hinawakan ko ang tummy ko. “Pwede naman pero kailangan may isang salita ka sa kanila. Kailangan marunong ka din na intindihin sila na may kaunting paghihigpit. Hindi spoiled ang mga bata sa akin, gusto ko may takot parin sila kahit isa sa amin dahil sigurado ako na spoiled sila sa kanilang mga Tito at Tita mas lalo sa Daddy Blake nila..” paliwanag nito kaya napa tango ako.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗