Spoiled Rotten Novels & Stories

Umirap ako sa kanya upang ipabatid na hindi ko gusto ang ideya niyang gawing spoiled ang anak ko. "Huwag mo ngang itulad si Wred sa inyong dalawa. Ayukong lumaki ang anak ko na maluho, Wregan. Gusto kong matutunan niyang pahalagahan ang lahat ng meron siya malaki man o maliit na bagay." "Of course, but being spoiled doesn't always mean you are a 'maluhong tao'. Kaya nga kitang i-spoil kung hahayaan mo lang ako." I tsked, and walked to the bathroom.

" aniya. "Wait tara sa dining may hinanda kaming salu-salo para sa ating lahat." "Nag abala ka pa wifey, hindi mo naman kailangang gawin ang mga ganitong bagay sa akin na dapat ako ang nagawa. Parang ako naman ang na-i-spoiled at hindi ikaw." sagot niya. "Hindi naman okay lang 'yon. Hindi mo rin naman ako dapat i-spoiled sa mga bagay bagay. Tara na?"

Para siyang nabunutan ng tinik sa kanyang lalamunan. Pagkarating ni Auntie Olla ay may dala siyang hinog na mangga at hindi ko iyon pinalampas dahil titigan mo pa lang ay siguradong masarap na at hindi nga ako nagkamali dahil sobrang tamis ng manggang nabili ni Auntie Olla sa palengke. Magaling talagang pumili ng mga prutas itong si Auntie Olla. Minsan nga ay napapahiya pa ang mga nagtitinda sa kanya dahil sa sobrang prangka ng kanyang bibig na kabaliktaran naman sa akin, dahil palagi talaga akong nakakabili noon ng may bulok o may uod na prutas tapos wala pa akong kaalam-alam, kaya hindi na nila ako inuutusan na bumili noon dahil sayang lang ang pera. "Masyado niyo naman akong ini-spoiled n

Sa paglingon ni Marcus sa likod nito ay agad na kinuha ang isang bote ng alak. At walang pagdadalawang isip na inihampas iyon sa mukha ni Carlo. "Ahh," sigaw ni Carlo. "Carlo!" sigaw naman ni Carlotta na agad dinaluhan ang anak nito na duguan na ang mukha dahil sa pagkakabasag ng bote ng alak sa mukha nito. "Tumawag kayo ng ambulansya." sigaw ni Carlotta na puno ng pag aalala sa kalagayan ngayon ni Carlo dahil naliligo na ito ng sariling dugo dahil sa ginawa ni Marcus.

"Deserve niya ma spoiled. Napaka talinong bata. He's so matured for his age." "Pero mahal, ayokong ini-spoiled mo siya. Ayokong lumaki s'yang 'i can get whatever I want to get' kid. Gusto ko paghirapan niya makuha lahat ng gusto niya." "Pinaghihirapan naman niya mahal. He's smart. Ang sarap niya I spoiled kasi sinusuklian naman niya ng kasipagan sa pag aaral. Ni wala nga siya screen time gaya ng ibang bata."

At unang araw ko ngayon bilang investor ng kompanya ni dad. Mabilis akong naka-recover after my surgery. Six months lang ay okay na ako. At sa loob ng panibagong anim na buwan ay wala akong ibang ginawa kundi asikasuhin ang pagnenegosyo. Iba't-ibang formula ng sabon ang inaral ko para lamang mahigitan ang produkto ng aking ama. At sa awa ng diyos ay nakiayon saakin ang kapalaran. Dahil naungusan na nito ang beauty soap na produkto nila dad. Nangunguna na ang Scarlet beauty soap na isinunod ko sa pangalan ng yumaong kapatid ni Doctor Alastair. Habang ang sabon naman nina dad ay pumapangalawa na lamang ngayon.

What the! Umalis na ako mula sa balcony. Kailangan kong puntahan ang dalawa. Paniguradong may war na naman. Kilalang-kilala ko na ang ugali ni Noraisa at hindi ito basta-basta sumusuko. Hindi din ito tumatanggap nang pagkatalo lalo na't sa tingin nito ay tama ito. Argh! At talagang ginawa pa akong babysitter ni Tito Hugo sa spoiled brat na si Noraisa. Sh*t!

" Nagtitili ang bata at nagmamadaling bumaba at tumakbo palayo Nagkatinginan naman sila nito. "Kuu! Kaya lumalaking m*****a si Jade. Spoiled na spoiled niyo. Baka masanay 'yan." Umiling ito. "Ito naman, maliit lang na bagay 'yun. Just a little present for them. At magiging spoiled talaga kung hindi mo pangangaralan." Hindi na siya nakipagtalo pa, dahil alam niyang hindi naman siya mananalo

Pilit niyang iwinawaksi sa isip ang mga mensahe, pero parang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik ang bawat salita. Marahas siyang nagbuntong-hininga para pakalmahin ang sarili bago bitbitin ang mga ice cream pabalik sa dining area. "Here’s the dessert! Everyone's favorite, ice cream!" masigla niyang anunsyo, kahit ang totoo ay nanunuyo ang kanyang lalamunan.

Montero. “Kung pinaluhuan niyo siya, hindi na namin iyon problema. At kung spoiled siya sa loob ng inyong pamamahay ay huwag niyang ipakita ang pagkaspoiled niya sa loob ng pamamahay namin dahil hindi siya bahagi ng aming pamilya. As you can see, simula ng pagkabata namin ng mga kapatig ko ay naspoiled kami ng aming mga magulang pero hindi namin iyon ipinakita sa ibang tao. Hindi namin sila ipinapahiya dahil sa spoiled kami sa loob ng bahay.”