Spoken Poetry For Teachers Tagalog Novels & Stories

“A Athair na dTitim, éist le mo ghlao, Ó chré an domhain go dromchla na réaltaí, Ardaím an ceo, osclaím an doras, Tagann do scáth, mo mháistir, mo dhídean!” The air turned thicker and I smiled hearing the wind howl and move faster. The candlelight flickered, yet refusing to go off and I continued chanting. “Come to master. Tagann do scáth, mo mháistir, mo dhídean!”

Hindi niya inaasahan ang ganitong klaseng pag-amin mula kay Nathan. "Sa tuwing may reading activity sa klase, palaging ako ang pinaka-huli. Tapos, kapag tinatawag na ako ng teacher para magbasa sa harap, maririnig ko na ‘yung mga bulungan sa likod. ‘Bobo’, ‘tanga’, ‘walang alam’. Kung minsan, kahit hindi ako gumagawa ng masama, ako pa rin ‘yung nagiging tampulan ng tukso."

Agad silang nagsibalikan sa kaniya-kaniyang mga upuan at halatang mga takot. "Can you please, lower down your voice? Rinig na rinig sa office mga boses niyo. Hindi na kayo Elementary Students o Senior High School. College na kayo know your limitations." Sabi ni Miss Larcena habang nag-aapoy sa galit ang mga mata nito, habang nililibot sa amin.

“Uh… it’s… about… country people? Or something like that.” "Good," Lucas said, the ghost of a smirk on his face. "Recite it, then. If you get it right, I’ll take you out for lunch. If not, you’ll stay here and memorize it until you can recite it perfectly—even if that means you’re here till bedtime." Theo's eyes filled with panic. “No! I don’t wanna recite it—I’m hungry!” The teacher, now visibly uncomfortable, quickly intervened. "Mr. Lucas, perhaps we could give him a little more time. It’s quite a difficult poem for someone so young—"

Na nakapalibot sa 'tin Tila'y merong pahiwatig Ako'y nanabik~" Tumindig ang mga balahibo ko nang marinig ang boses ni Diego nang mapadaan ako sa mini gym. Humiyaw ang mga tao sa loob, pero kahit na mas malakas ang mga hiyawan nila, mas pinakinggan ko ang kanta ni Diego. Dahan-dahan akong lumingon at sumingit sa mga estudyanteng nanonood sa paligid. ~Giliw, 'di mapigil ang bugso ng damdamin ko Mukhang mapapaamin mo, amin mo Giliw, nagpapahiwatig na sa 'yo Ang damdamin ko Napagtanto na, gusto kita~ Akala ko, instrumental lang ang naggigitara sa background galing sa malaking speaker mula sa stage. Siya pala ang tumutugtog. I didn't know that he could also play!

Reklamo ni Axie, kita ko ang panginginig ng paa niya. "Alright, that's enough everyone. Sa susunod na ang pagturo ko sa inyo sa greetings using words, mapa-english or Mironian Language." Tumayo naman ako agad ng tuwid at ini-stretch ang braso. "Now, to walk properly. Boys can sit muna sa gilid." They instructed, umupo naman ang mga lalaki sa gilid namin at gumitna kaming mga girls.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

Bothered pa rin kasi ako sa unknown number na tumawag kanian, at may kutob akong si dad yun Bell Ayan na nga ba sinasabi ko eh. Dismissal na at peeew, wala akong naintindihan ni isang pinagsasasabi nung teachers ko Akalain mo yun, pwede pala mangyari yun? Lulutang utak mo out of nowhere to the point na parang physically nandoon ka pero mentally wala

Teacher Lala is an expert historian of their tribe. Umakyat na naman ang dugo sa pisngi niya nang maalala niya ang step by step na gagawin. “Wag kang mag-alala, andun naman ang asawa mo, siya ang maggagabay sa iyo, “ sinabi ni teacher Lala na may nagtuturo din kay Limuel. “Paano po pag nagkamali kami?” tanong ni Tala. Natawa ang teacher si teacher Lala.

But after minutes and quarters I have waited, nothing happened. Heh? Eh? My forehead creased as I look back to the sky and shift down to the ground. Did I say the wrong words? Or is it not the right chant? I took a deep breath and puffed. “Labi sin umagsapa, Manbalanga’y dada say umayus. Agew ya taw-en ay lumabas. Silaw di bulan, danan ay manpaila. Las-ang ay naginek, kansyon di dagem san umayag,