Kadalasan, natutuklasan ko ang mga spoken poetry sa mga social media platforms at mga open mic events. Isa sa mga pinakapahayag na spoken poetry na napi-feature ay ang ‘Tao Po’ ni Juan Miguel Severo. Sa tula niyang ito, talagang nailalarawan ang lalim ng damdaming nagugulumihanan sa pagtuon sa buhay ng mga ordinaryong tao at ang mga pamamaraan ng kanilang pagkakahiwalay. Ang kanyang tinig at estilo ay talagang tumatatak, kaya naman para sa mga baguhan sa spoken poetry, ito ay isang magandang panimula.
Ibang halimbawa ay ‘Ang Huling Buwan ng Taon’ na isinulat ni Dindong, na ang tono ay medyo melancholic pero punung-puno ng emosyon. Ipinapakita nito ang mga alaala at paminsang kalungkutan na dala ng mga alaala. Ang pagganap dito ay masigla at puno ng damdamin, kaya't tiyak na mapapaisip kayong lahat sa mga narrasyon na kanyang ibinabahagi. Maayos din ang pagsasakatuparan ng bawat salita na talagang lumalampas sa kanyang bibig.
Walang sablay ang pagkilos ni Dindong sa entablado, kaya naman kapag napanood mo ito, tiyak na madadala ka sa isa pang mundo na puno ng pagsasalo ng damdamin. Ang kanyang hitsura sa entablado ang talagang naging sentro ng bawat palabas. Kung alam mong mahilig ka sa emosyonal na mga tula, ito ang dapat panuorin.
Huwag palagpasin ang ‘Nang Makita Mo Ako’ ni Daryl Dela Cruz. Ang kanyang tula ay tungkol sa pag-ibig at ang mga hindi inaasahang pangyayari sa buhay. Ang mga linya ay puno ng simpleng ngunit makapangyarihang mensahe, kaya namumuhay ang bawat salita. Talagang ang bawat pagbigkas ay parang isang kuwentong ibinubukas ang damdamin. Kung gusto mo ng tula na nagsasalamin sa tunay na karanasan, ito na ang tamang paligid. Ang mga tula na ito ay mahusay sa pagpapakita ng emosyon at koneksyon sa mas malalim na antas.