Spoken Poetry Tagalog About Life Novels & Stories

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

sabi ng Speaker. "Parte na nga siya. Parang parte na siya ng buhay ko. Alam kong kasama sa Figures of speech ang Simile; She is like a grain with a class. Meron ding onomatopoeia; tik-tok, the time is ticking so fast when I am with her. And here comes Si- Nek- Do -Ki; She is mine, and I am hers. It spells as..."

Nanlalamig ang kamay ko habang hawak ang mikropono. "Good morning. Thank you all for being here today as we gather to honor the life and legacy of my boyfriend or supposed to be my husband, Saint Salvacheera. Alam kong nagtataka ang iba sa inyo kung sino ako, I’m Margarette Leora Bartolome, Saint's girlfriend. Hindi ba kilala ang apelyido ko? Bakit nga kaya ako ang napiling mahalin ng isang Saint Salvacheera? Hindi ko inaasahan na mamahalin ako ng isa sa mga taong tinitingala ng karamihan. Isa lang akong pipitsuging babae na napadpad sa isang bar. May nangyari kung saan nasangkot ako at silang lima kasama na si Saint. Until they took me. Binihisan. Pinakain,” mahabang saad ko kahit pumipiyo

Hindi puwedeng mangyari ‘to. As the music played, more people came out from behind the trees and stalls – some carrying candles, some holding signs with messages written in Tagalog: “Yna, mahal ka kita!”, “Ikaw lang ang para sa akin! Tanggapin mo pa ba ako sa buhay mo?!” Yna felt her legs getting weak, tears streaming down her face as she realized what was happening.

Muli ay nakita ko ang kaniyang mga matang tulad ng kanela at nasambit ang pangalang hindi ko nagawang banggitin sa loob ng maraming taon. “Mateo… Bakit ngayon ka lang! Ganiyan ba talaga kayong mga kapre?” Inis kong kinurot ang kaniyang pisngi hanggang sa mapasigaw siya sa sakit para makasigurong hindi nga ako nananaginip. At oo, totoo nga ang Mateo na kaharap ko ngayon. --Wakas-- Tula Source: Me gustas cuando callas / “Poem 15: I Like for You to Be Still” by Pablo Neruda

(Oh-oh) Na ganito pala kasaya 'to (Oh-oh) 'Yung buhay ko na may kagaya mo (Oh-oh) Kasi, kasi, kasi, kasi kasi (Oh-oh) Dati naman ay sanay ako (Oh-oh) Mahalaga lang ay buhay ako (Oh-oh) Nu'ng 'kala ko walang kagaya mo (Oh-oh) Pero mali, mali, mali, mali Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang inasam Buti na lang 'di ako nainip sa tagal, nag-abang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Buti na lang Oh, buti na lang talaga ay wala 'kong ibang dinasal Buti na lang dumating ka na ang masasabi ko lang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal

Promise po. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG]

Thorne stepped up, holding the mic close, and spoke, not sang. "Kung bawat gabi ay sigaw, Bakit ang umaga ay ganito pa rin? Bakit ang katahimikan, parang parusa?" Spoken word. Slam poetry. Walang background noise. Just his voice and the static in the crowd's chest. It wasn't just a performance, parang therapy session. Sobrang bigat.

May mga bata rin na naglalaro sa paligid kasi may playground na rin dito. Napabaling ang tingin ko sa nakalatag na mat kung saan meron mag-bebe na mukang nagpipicnic. Mukang masayang masaya ang dalawa at akala mo e silang dalawa lang ang nasa paligid. Sa di kalayuan ay may mga teenager na lalaki, siguro nasa edad kinse hanggang disi-sais, nagpapatugtog sila sa pamamagitan ng nasa tabi nilang speaker. Narinig ko bigla ang pinakapaborito kong kantang Tagalog, yung 'walang ganon.' Hindi ko maiwasang isipina ng lyrics non. Akala mo bitter pero kung iisiping mabuti, may point nga naman ang kanta.

“Manigas ka riyan, bahala ka. Kahit ano pang sabihin ko, tiyak naman na hindi mo mauunawaan. Lokong ‘to. Pasalamat ka, malaki-laki kang magbigay, kung hindi baka tinadyakan ko pa ang mukha mo. Mahirap na nga ang tao, inaakusahan pa ng kung anu-ano. Siyempre, sinasamantala ko ang pagkakataon. Ganoon talaga ang buhay.” “Shut up.” “Mukha mo.” “I already said shut up!” “I was saying a poem. That’s all.” “Poem, my ass! Liar.” “It’s true. ‘Want to hear the English version? ‘I love the mountains. I love the rolling hills. I love the flowers. I love the daffodils. I love the fireside. When the lights are low. I love—” “Oh, shut up!”