Sulyap lang sa Legazpi at ramdam mo na agad ang mitolohiya ng rehiyon—‘Ibalong’ ang sagot kapag tinatanong mo kung anong lokal na festival ang tuwirang nagtatampok ng kwentong mito. Nakarating na ako roon noong isang taon at ang buong lungsod parang nagbalik sa panahon ng epiko: makukulay na parade, street plays na nagpapakita ng mga bayani, at mga costume na kumakatawan sa mga halimaw at espiritu ng alamat. Nakakapanginig lalo na kapag naipinta sa mukha ng mga performers ang karakter nina Baltog, Handyong, at Bantong habang nire-reenact ang kanilang mga pakikipagsapalaran.
May exhibition din kadalasan sa mga museo at community centers kung saan pinapaliwanag ang pinagmulan ng epiko at ang kahalagahan nito sa kultura ng Bicol. Hindi lang ito palabas; parang leksyon sa buhay ang bawat pagtatanghal—mga tema ng paglaban sa kalamidad, pagtutulungan, at pag-asa. Naalala kong may isang street drama kung saan ipinakita ang pakikipaglaban ng mga bayani sa mga halimaw—simple lang ang props pero malakas ang dating ng storytelling.
Pag-uwi ko, ramdam ko na mas malalim ang pagkaunawa ko sa kultura ng Bicol dahil sa ‘Ibalong’. Para sa mga mahilig sa mito at epiko, isang magandang pagkakataon ito para makita kung paano buhay na buhay ang mga lumang kwento sa pamamagitan ng sayaw, musika, at komunidad.