Staying In My Play Pretend Novels & Stories

Kahit pa sabihing tumakas ako. Inilahad ko ang dalawa kong kamay sa kaniya, pilit kong pinalalawak ang ngiti ko kahit na sumasakit pa rin ang labi ko. "Ganoon ba? Natatakot si Wawa sa dilim? Do you… want to stay inside my room instead?"

"My very soft... and little Jocelle." Kakaibang kilabot ang bumalot sa buo kong katawan pero iyong klase ng kilabot na nagpabagal sa paghinga ko at nagpakislot sa sentro ng pagkababae ko. "We're just pretending!" nataranta kong pahayag. "Hindi pwede 'to."

Hahabulin mo rin ako na parang isang aso. I smirk while looking at my reflection. "You will surely regret everything once I play with you." Isinuot ko ang pastel pink kong hoodie. Tanging maikling palda na lamang ang kita sa aking uniporme. "Good morning, Imma!" Bati ng kaklase kong nakatambay sa labas ng room, naglalaro sa mobile phone. "Morning, Bren." Tugon ko. Tumango ako at binuksan ang pinto ng silid.

I test him. Lumiwanag ang mga mata ni Mateo ng kagalakan habang tinatapos ang huling kagat ng meryenda niya. Pinunasan niya ang kanyang bibig gamit ang likod ng kamay, at saglit, naisip ko na baka magmungkahi siya ng isang kakaibang bagay, tulad ng paggawa ng kastilyo mula sa mga marshmallow o magkaroon ng karera laban sa aso ng kapitbahay. He looked at me seriously, as if considering the most important question in the world. “We could... play pretend! I’ll be the king, and you’re the queen,” he said, holding out his juice cup like a scepter. “And we can rule a kingdom with ice cream!”

Argh! But for now, I will play with my other playmate.

“Are you not feeling well? Gusto mo alagaan kita? Gusto mo ipagluluto rin kita ng mga favorite mo? Do you also want to play with me? Sige, maglalaro tayo. Gusto mo rin mag-swimming tayo, o gusto mo babasahan kita ng story book at manood tayo ng barbie movies or—” “How many times I told you to leave my room! Ayoko, ayoko, ayoko!” sabi nito na hindi pa rin ako hinaharap. I sighed. “Or you want me to stay for a while? Sige mag i-stay muna ako para sa ’yo.” “Out, I don’t need you!”

pilit ko at saka ko iniabot na ang gatas sa kanya. Tumigil siya sa pagtalon, umupo siya sa kanyang kama at sumimangot. Ayan na naman siya, mag ta-tantrums na naman dahil hindi makuha ang gusto. "Ok, ok, basta huwag ka ng lalabas ng room mo kapag nandyan na si daddy. Pupuntahan kita kapag tapos na kami sa work namin. But as long as na hindi pa kita pinupuntahan, you have to pretend that you are sleeping, okay?” sabi ko at inilapag ang kanyang gatas sa mini drawer niya.

Sabay kaming ngumiti at tumingin kay Jenny. "Kung gusto niyo ng playroom, edi gagawa tayo!" sagot ko, sabay taas ng kamay para mag-high five sa kanila. "Yehey!" sabay na sigaw ng kambal habang nagtatatalon sa saya. Tumawa si Mommy at Daddy. "Mukhang hindi lang nursery ang ipapagawa niyo, pati playground din," natatawang sabi ni Mommy. Napakamot ako sa ulo. "Mukhang ganun na nga, Mom."

Sa inis ay papatayin ko na sana iyon nang makatanggap ng tawag mula sa kaniya. Tiningnan ko lang iyon hanggang sa kusa na namatay ang tawag. Sa pangalawang pagkakataon ay saka ako sumagot. "Nandito na ako. Nasaan ka?" tanong niya. "Umuwi na," inis na sagot ko. "What? Per—" "Pumunta ka rito sa play station. Bilisan mo." "Play station?" "Oh my—" Napatayo ako nang dire-diretso lumubog si Amari sa mga bola na pinag-slide-an niya.

“We’ll go home and play chess? Is that what you’re trying to say?” Nanlaki ang mga mata ko. “A-Ano?! Tama. Huwag na muna pala tayong umuwi. Tingin ko naman puwede pa tayong mag-stay dito nang medyo matagal. Actually, parang gusto ko ngang magpunta sa malapit na amusement park dito.” Napangisi lamang siya. “Alright, if that’s what you want.”