Staying In My Play Pretend Novels & Stories

Bumungad sa ‘kin ang slide, seesaw, swing, monkey bar, treehouse at marami pang iba na makikita sa isang playground. “Oww...” mahinang saad ko. Niyakap niya ako sa bewang mula sa likuran at dinala ang labi sa tenga ko sabay mapang-akit na bulong, “what were you thinking? Hmmm?” Uminit ang mukha ko nang mapagtanto ang pagkakamali. “N-Nothing...” “I can build a play room for us right now if you want,” bulong niya at marahang kinagat ang tenga ko.

“At kapag sumuko na siya… eventually, mai-in love din siya.” Hindi sila sumagot pero alam kong pareho silang naniniwala sa akin. Huminga ako nang malalim at humiga ulit. “Sige na, kailangan na natin magready.” Naglakad si Mama papunta sa pinto para siguruhing locked pa rin. “Anak, sigurado ka bang kaya mong mag-pretend hanggang mamaya?” tanong niya. “Ma,” umirap ako, “parang hindi mo ako kilala. College pa lang ako, lagi akong Best Actress sa

Alice “Anak, kamusta ka sa tinitirhan mo?” maingat na tanong ni Mommy habang naglalakad siya palapit sa akin. Nandito ako ngayon sa condo nila ng aking stepfather. Tuwing wala akong pasok sa school at sa kumpanya ni Lance, dito nila ako pinapa-stay lalo na kapag weekend kagaya ngayon. Tahimik, komportable, at amoy tahanan.

Palabas na sana ako, pero nahinto, dahil si Mama ang humarang sa sa harapan ko. “You’re not going anywhere, son. Go back… the food is waiting, please,” she pleaded. “Mama. . .” “Just go back and pretend that it’s okay. Can you do that for me? Ngayon lang naman ito, anak. Just play along with your father. If you play with him, that’s the only way to win the game. There’s no point in running away, Morris. . . No point.” She held my hand and pulled me back together with her.

“Baby, how was school?” “Mimi, I'm not a baby anymore. See? I’m wearing my uniform. That means I’m a big boy na.” Natatawa na lang ako sa anak ko. The kids then comfortably played in the living room with Nika's toys while I remained seated in the empty dining area. My hands carefully traced the outside of the glass of water. Si Jacob ba talaga ang nakita ko kanina? or was it just someone who looked like him?

At sa pagkakataong iyon, kinaladkad niya ang bata palayo sa akin. Nanatili akong nakatayo sa gitna ng mall, tinitingnan ang papalayong anino nila. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulala, pero isang bagay lang ang sigurado ako—hindi pa tapos ito.

“I was just shock, Mom. Of course, you can stay here in my house as long as you want. And in fact, Chantal will like it if you stay here with us. Right, Chantal?” “Yes, Daddy! Mamita told me that we’ll go shopping—“ “But I am refraining you from spoiling her, Mom,” pagputol ni Preston sa kung ano mang dapat na sasabihin ni Chantal. “Just stay here in the house and play. No shopping, okay?”

"Really? Siguro nasanay na lang sila kasi wala kang time sa kanila. What do you think?" Lumapit Ako sa kaniya ng malapitan at halos pabulong na lang ang aking sasabihin."My Family, My rules, My decisions! We are not allowing outsider to interfere! I hope it's clear on you!" tumalikod na Ako at hindi na ito nilingon pa. Pumasok na Ako sa kuwarto at padabog na umupo sa kama."You wanna play a game? I'll give you what you want but make sure you can handle it!" I smirk while talking to Myself.

Tuwang-tuwa ako habang tinuturo kay William ang mga bago sa paningin ko. Pwede kang maglakad lakad lang sa loob at kapag napagod ka naman may mga upuan naman na nagkalat sa loob. Sinubukan ko rin maglaro sa playground na para lang sa mga bata. Maliit naman akong tao na ngayon ko lang nagustohan dahil nakakapag laro ako. Tiyaka para naman walang pakialam ang mga tao dito.

tanong ni Luisa sa anak habang nasa isang park sila at tuwang-tuwa si Becca dahil napakarami niyang pwedeng paglaruan. "Mamaya na po, Mama please hindi pa naman po ako gutom," magalang na tugon naman ng bata sa kaniya. "O sige basta magsabi ka kung gutom ka na ha? Nang makakain na tayo," bilin pa niya sa anak at tumango naman agad sa kaniya ang bata bilang tugon saka muling naglaro sa paligid. Luisa is sitting peacefully, habang pinagmamasdan ang anak na masayang naglalaro kasama ang ibang mga bata nang biglang may tumawag sa kaniya. It's Mery her colleague at restobar way back.