Staying In My Play Pretend Novels & Stories

"May tinatapos lang na importanteng work si Dada, baby. Pero babalik 'yun agad kapag tapos na siya. Sige na, play ka muna roon." Nang makapasok sina Kian at Nanny Cora sa playroom, naiwan akong mag-iso sa malawak na sala. Sobrang tahimik ng penthouse ngayon, mas lalong nagiging maingay ang mga isip ko dahil sa katahimikan ng paligid.

Ramdam ko ang poot na umakyat sa dibdib ko, kaya't napakuyom ako ng kamao, pilit nilalabanan ang takot na bumabalot sa akin. Kinaladkad ako nito paakyat ulit ng second floor.. At ngayon nandito na naman kami sa loob ng silid na tinatawag nilang playroom... ang lugar na para bang impyerno para sa mga kagaya ko. Mula sa kinaroroonan ko, napansin kong nakatitig sa akin ang isa sa kanila-naka-cross arms, tila walang pakialam, ngunit mabigat ang presensya.

I played it with my hands while imagining a game involving every werewolves in town including my family and friends. "Let me be in control even just for a day. Soon, you'll be able to rest darling." I smiled and look at each name I wrote in each paper pasted on the table. Let's play a game. Shall we?" After I said that, someone knock. As I expected.

Bumaling ang tingin niya sa akin na may pagtataka. Kumibitbalikat lang ako. "Now you can eat with me and play with me, no one will see as,come on," yaya ko sa kanya. "But ma'am, I need to stay alert," anito na may pag aalinlangan. "Jessie, we will going to play video games kaya hindi ako tatakas 'di ba ako lang naman binabantayan mo? At saka what stay alert? hello, walang magnanakaw dito, halika na." Saka sabi ko pa ng makaupo na ako.

, Tanong ni señorito habang tumatalon at nasa harap ang tingin. " Hindi naman po." Saad ko. At the end hindi man kami ang nanalo, kita ko namang masaya ang mga bata. Kaya nakaramdam ako ng saya. " Let's try again." Natatawang Saad ni señorito Draven. " Okey! Our next play is for couple, like mommy and daddy." Saad ng nagsasalita. Kaya napayuko ako gusto ko sanang sumali ulit pero pag couple pala yun.

Habang inaayos ko ang sarili ko pasulyan-sulyap ako kay Zy na tuwang-tuwa na nilalaro ang bra ko. Nahulog kasi 'yon kanina nang babawiin ko na iniiyakan na ako kaya hinayaan ko na lang na paglaruan niya muna habang hindi pa ako tapos dito. “Just stay here, My Zy. Magtitimpla lang ng milk ang Mommy. Behave!”

Mom sighed at agad itong lumapit sa akin, “anak, you do not have to pretend that you are fine. Kung wala ka sa wisyong magtrabaho ngayon then we understand just tell Amy—” “Mom,” I said softly and gave her an assuring smile, “I’m fine. Papasok ako.” “Okay, if you say so.” Kahit nakakawalang ganang kumain, pinilit ko pa rin iyon just to pretend in front of them that after all, I have to remain calm and strong, no matter how storms will clash us. Then I heard a phone call and I knew that it was from my mother when the maid immediately picked up the phone which was on the other table at ibinigay niya iyon agad sa kanya.

Simple things will do. We're walking now in the street while holding the stitch stuff toy. Akala nga niya napanalunan ko doon sa claw machine but little did she know, I bought it. I don't know how to play that game so I did this. Tuwang-tuwa siya habang malambing na niyakap iyon. I hold her hand while we're walking. Hindi pa rin tumatawag ang kuya niya. Siguro 'di niya pa out.