Novel & Cerita Staying In My Play Pretend

Nakaramdam ako na kailangan ko ng magbanyo, tumayo ako at diretsong tumayo. Sa una lang pala matapang ang alak na 'yon dahil mas matapang pa rin ako. Napapangiti na napapailing ako habang naglalakad, lumibot ang mata ko at hinahanap ko ang c.r, mukha namang nakita ko na siya. "I'm leaving." Napahinto ako sa pagliko ko dahil sa narinig ko parehong nakatingin sa akin 'yung dalawang nag-uusap dito at walang iba si Melissa at si Steven, sa walang katao-katao na lugar.

medyo naguluhan si Amy sa sinabi ng kapatid kaya kumunot ang noo nito dahilan ng bahagyang pagtawa ni Amber. "Di mo gets?" paniniguro ni Amber at umiling lag si Amy. "okay all you need to do is to pretend." nagtaas ng kilay si Amy sa snabi ng kapatid, umupo ito sa couch at nag crossarm. "What do you mean by that?" tanong ni Amy sa kapatid. "Kailngan mong magpretend bilang ako!" halos manayo ang balahibo sa batok ni Amy matapos marinig ang sinabi ng kapatid.

Sabi nito na siyang tinanguan niya at parehong nagseryoso ang mukha nila. “We need to pretend carefully. Hindi naman sa ano, but until when do they plan on staying?” Tanong niya pa at baka may napagkwentuhan si Jeffrey at ang Ama nito nang iwanan nila ang mga ito sa guest room kanina. Jeffrey sighed a deep one and shook his head. “He didn’t say anything. Actually, okay lang saakin na mag-stay sila rito pero ang inaaalala ko lang ay si grandpa. I think something’s off.”

Tahimik, dahil alam kong kapag nagsalita ako ay may gugustuhin akong alamin. Hindi nagtagal, nakauwi rin kaming lahat nang ligtas sa mansion ng mga Delacroix. Sandali lang din silang nag-stay sa amin hanggang sa maiwan ang mga dapat na maiwan. “Puwede na ba naming malaman ang nangyari?” I-ask na agad na ikinatigil ang kuwentuhan ng mga kasama ko. “Wala na sila, tama na ‘yang play pretend.”

“Nakakainip po mommy, lagi mo na lang akong pinag-i-stay sa office ni papa Jordan. Why can’t I play around?” “Anak hindi kasi kita makikita, baka kung anong mangyari sayo,” paliwanag niya ulit. “Sige na nga po, basta huwag kang magtatagal mommy.” Nakahinga siya ng maluwag at niyakap ang anak. “Promise it won’t take long okay.”

So the story ended when Nathaniel and I had to take turns showering to get on the wet ground at the same time so that my brother won't notice anything. What am I doing? Practice playing patience and solving problems. In the afternoon, I went out to buy food with Nathaniel, leaving Theo to stay in my room because the enemy said he was tired and didn't want to go. I don't know what the hell my brother played with yellow tape. He is showing his authority by sticking to the living room and dining table.

"Jaime, can you promise me, don't leave here no matter what, okay? Don't make mommy angry." "Promise," aniya at itinaas pa ang kanang kamay. " Good. We will play. You need to hide. They must not find you. So, you should stay here until I come back." " Yes, mommy!" Hinalikan ko muna ito sa noo bago lumabas sa pinagtataguan ko. "Magandang hapon po, sino po sila?" Magalang na bati ko sa mga ito. LAHAT naman sila nakatingin sa akin.

She is a ordinary woman, she is not my mom. Papalabas na sana sila ng magsalita ang babaeng kasama nito. "Tita, can I stay! Please." "Of course, you can stay," malambing nitong sambit. Para bang wala kami sa loob ng silid na iyon. "Ok, I'll stay." "Anong stay? Sino may sabing, may magpapaiwan? LEAVE!" sigaw ko sa kanila.

Nagpatuloy ako sa pag akyat sa taas. "Mommy!" Pagsalubong agad sa akin ng mga kambal. "Hi!" Tuwang tuwa ko naman na palahaw. "We are playing inside with lolo. Is it okay to play here?" Tanong ni Sandra. "It's okay anak basta kasama mo po sina lolo o si yaya. Huwag lang maglaro malayo sa kanila at pupunta sa kusina." Sagot ko sa kanya na may kasamang bilin. Kilala ko sila paano maglaro kapag pinabayaan. Madadamay ang kusina dahil sa lutu lutuan nilang laro.

Bry curiously asked. "Let's play king. Let's play inside your kingdom." I don't know what got on me but after years of hiding in a cold and ruthless image. I found myself shivering in fear.