Novel & Cerita Stories With Problem And Solution

Pero ramdam niya ang tingin sa kanya nito. Binawi muna nito ang tingin bago siya sinagot. “You know April the funny thing is, sa dinami dami ng negosyong hawak ko hindi ako kahit kailan nagkaroon ng problemang hindi ko kayang solusyonan. Isang problema lang naman ang kahit kailan ata hindi ko mabibigyan ng solusyon.” Tatawa tawa pa nitong sagot sa kanya.

Kung kailan sila makakaalis doon, sila lang ang makakapagsabi. Ang solusyon sa kanilang problema ay walang iba kundi ang mapagtanto nila mismo na kailangan nilang magtulungan para mabuksan ang maliit na manhole na siyang lalabasan nila para muling masilayan ang araw.

“Lahat ng tao may problema, iha... mahirap at mayaman. Magkakaiba lang ang mga problema at kung paano natin ito reresolbahin.” Natahimik siya at napapaisip. Tama ang lolo niya. Dati, noong mahirap sila, marami din silang problema, bukod sa pera, pati pangungutya sa kanilang pamilya. Ngayon mayaman na sila, tungkol pa din sa pera ang problema, na nagduudlot ng banta sa kanilang mga buhay “Fine, Lolo… we’ll solve this problem.”

"Problems? At kailan pa 'ko nagkaroon ng problema?" Pagak na natawa si Lorea, sabay hampas nito sa kanya ng hawak nitong notebook. "Hindi literal na problema, Ms. Marquez!" nakanguso nitong sambit. "Humingi ka ng advice sa kanya tungkol sa mga nanliligaw sa 'yo. O di kaya ay i-share mo sa kanya 'yong mga bagay na ikinatutuwa o ikinaiinis mo. Mas effective kung problema pagdating sa parents mo ang pag-uusapan niyong dalawa."

Pakiramdam niya kasi ay may mas malalim pa'ng rason. "S-sigurado ako anak. Ano ba'ng iniisip mo? Wala na tayong magagawa kun'di ang maghanap ng solusyon." Matalim na tinitigan ni Lucas ang bintana na animo'y naroon ang kanilang problema at pinapatay niya ito ng mga titig.

sabi ko, "Alam kong hindi ka naniniwala sa mga materyales, pero kailangan nating mag-focus sa solusyon. Hindi tayo makakausad kung puro pagsisisi lang tayo." "Hindi ako nagsisisi," sagot ni Hiroshi, "Nag-aalala lang ako sa seguridad ng building. Alam mo ba kung gaano karaming tao ang pwedeng ma-disgrasya kung hindi natin maayos ang problema?" "Alam ko," sagot ko, "At gagawin natin ang lahat para maayos ang lahat. Pero kailangan muna nating malaman ang dahilan ng pagbagsak ng dingding."

“Pagod na akong sumubok. Pagod na akong umasa. Pagod na akong huminga. Pagod na akong mabuhay. Pagod na ako. Gusto ko nang ipikit ang mata ko at ‘wag nang idilat pa. Bakit ba palagi na lang ganito?” “Hindi naman maiiwasan na mapagod tayo dahil minsan sa buhay natin, may mga bagay na paulit-ulit na nangyayari. Iyon bang akala natin ay wala nang katapusan. Pero ang hindi natin alam, may mga aral iyon na itinuturo sa atin. May dahilan kung bakit nangyayari ang lahat ng ‘yon,” wika ni Roan. “Ang pagpapakamatay ay permanenteng solusyon sa panandalian mong problema, Elyne.”

Isa lang itong chain reaction! "Kung ikaw ang naroon, kailangan mo lang ayusin ang unang problema para kusang maayos ang natitira. Sayang lang at puro mga tanga ang Yates family. Wala silang ideya kung paano solusyonan ang problema. Alam lang nila kung paano itabi ang pera nang walang ginagawa." Nagpakita ng namumuhing ekspresyon si Harvey. Mataas ang mga ambisyon ng Yates family pero kasing nipis ng papel ang buhay nito.

And since life poses an endless series of problems, life is always difficult and is full of pain as well as joy. Most of us are not wise. Fearing the pain involved, almost all of us, attempt to avoid problems. We procrastinate, hoping that they will go away. We ignore them, forget them, pretend they do not exist. We attempt to get out them rather than suffer through them. Only promblems can make us stronger. It is reason that wise people learn no to dread but actually to welcome problems and actually to welcome the pain of problems.

sigaw ko at hinila ang sariling buhok bago sumalampak sa kama Gusto ko ng sumuko,hindi ko alam kung Tama ba Ang lahat ng ginagawa ko Pinikit ko ang mata ko ilang sandali hanggang sa may naisip akong Solusyon sa problema namin, isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko bago naupo ng maayos sa kama at pinunasan ang luha sa aking pisngi Ito nalang ang alam kong Solusyon sa problem namin,kung hindi pa ito gagana ay susuko na talaga ako Kinuha ko ang susi ng aking kotse bago lumabas ng bahay at nag drive paalis Habang nagmamaneho sa Daan ay hindi padin humihinto ang malakas na kabog ng dibdib ko,mas lalo pa akong kinabahan ng Makita ang malaking building na pag mamay ari niya