Romans & histoires Stranded Tagalog

Here’s a Tagalog translation of the text: “Walang mas malupit pa sa kanya!” “Khate, bakit ka nagkukunwaring estranghero sa harap ko?” Hinigpitan ni Anthony ang lakas ng kanyang mga kamay. Nakaramdam ng sakit si Khate, kumunot ang noo at lumingon upang salubungin ang kanyang tingin, ang kanyang mga mata ay puno ng paglaban.

Nakangisi naman itong tumango. "May balat ka yata eh. Hindi ko alam kung bakit puro nalang kamalasan ang nangyayari sa akin ngayung kasama kita! First time kong na-stranded ng ganito sa kakaparoon at parito ko ng Manila alam mo ba iyun?" bigkas niya na sa tono ng kanyang boses ako pa yata ang sinisisi.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Ashley Natuloy pa rin ang pagsa-sightseeing namin ni Gem sa Balacay at Binurong Point bago natapos ang isang linggong bakasyon. Nagpunta rin kami sa Hitoma Lake, pero hindi na natuloy ang island hopping. Sabi ni Gem ay kulang daw ang isang linggo para sa bakasyon namin sa Catanduanes. Paanong hindi, we spent most of our time in the hotel suite, sa halip na i-enjoy ang kagandahan ng Catanduanes. Hindi naman ako nagrereklamo. I enjoyed wherever we were as long as Gem and I were together.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

“Mae, what do you mean?” Napahigpit ang hawak niya sa strap ng bag niya. Gusto niyang umatras, gusto niyang bawiin ang sinabi niya, pero huli na. “Positive,” dagdag niya, mas malinaw pero nanginginig pa rin ang boses. “Buntis ako.” Muling natahimik ang paligid.

masungit na wika ko habang nailing-iling. Totoo naman 'yon. Hindi kami magkaibigan o 'di kaya'y magkakilala. Masasabi ko lang na estranghero kami sa isa't-isa. Ayaw ko rin siyang maging kaibigan dahil masyado akong busy sa buhay ko para magdagdag pa ng kaibigan. "Ang sungit naman," halos ma-bulol na wika niya. May accent ang tagalog niya so I guess he's half. May lahi. Base sa itsura ay mayaman. Bagay na ikinatuwa ko dahil kahit na mayaman siya ay hindi siya maarte at mayabang.

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Dahil hindi ako nakapag-aral nang mataas, hindi ko napansin ang mga nakatagong sugnay sa ilalim ng mga terminong legal. "What you signed was not a simple employment contract. You gave me your freedom and your rights in exchange for your family's safety. From now on, every move you make will go through me. I have my own rules for you, and you will follow every single one of them. And this contract is not a normal contract for a maid, Katana. You should have read it carefully before you signed it." paliwanag niya habang seryosong nakatingin sa akin.