Suitors の小説・ストーリー

bati ni Elias sa ninong ko. “Who are you?” tanong ni ninong habang seryoso ang mukha niya. “I’m Elias, Sir. Yanne’s suitor,” nakangiti na pakilala niya habang ako naman itong nagulat sa ginawa niya. “Suitor?” tanong ni ninong. “Yes, Sir. I’m her suitor,” nakangiti na sabi ng kaibigan ko na may pagka-siraulo.

imporma nito. “Masyado na silang sabik sa kayamanan ng mga Suitarez kaya nais na nilang madakip tayo. Nais talaga nila tayong kalabanin ngunit 'di pa sa ngayon ang tamang panahon para tayo'y lumaban sa ngayo'y we need to hide as we can. Pagurin natin sila sa kahahanap sa'ting tatlo saka tayo magpapakita. Lets play with them.” Gusto nilang makipag laban? Then lets play first.

Pakiramdam niya may kalokohan na namang binabalak ang binata. Pero tama din naman ito. Dapat match na suit ang ibigay niya rito para mas matuwa ito. Though iniisip niya na baka hindi naman ma-appreciate ni Dirus ang gagawin niya. Imposible na magsuot ang isang rich and hot-topic bachelor of every magazine ng cheap na suit. Hindi niya maiwasang maging bitter sa ideyang iyon. "Wag na. Coat lang baka naman masayang lang kung gawan pa kita ng slacks tapos hindi mo naman susuutin."

sagott nya, na hindi ko na pinatulan pa, “I mean, Cole Huntsman is every girl’s dream. He is freaking perfect, like he was an epitome of a god. He’s handsome, have excellent grades, active in sports, good at singing and playing instruments, he’s a freaking part of well-known band, not mentioning that he is also freaking reach, ano pa ba ang mahihiling mo diba?” “But he treats every like they were objects, am I wrong? So, technically, he is not an epitome of a perfect man, his attitude is a trash,” Nanlaki ang mata ni Sue na akala mo nakakita nang multo, I smirked. Did I hit a spot? I know right. “I mean girl, syempre hindi naman natin sya pwede i-judge based on rumors, right?” She said, at b

At halos sabay-sabay napalingon ang lahat. Maging ako at si Cullen ay napatingin sa kabilang mesa. Naroon ang ilang lalaking kilala sa elite circle. Mga spoiled heirs mula sa mayayamang pamilya. Mga lalaking sanay makuha ang lahat ng gusto nila. Isa sa kanila ang galit na galit na tumayo. “What the hell are you doing?!” sigaw nito. “Do you know how much my suit costs?”

Lalo niyang nakumpirma: may mas malaki pang alam si Dawson kaysa sa ibinabahagi nito. Makalipas ang ilang minuto, dumating ang dalawang itim na SUV. Mula rito’y bumaba ang apat na malalaking lalaki na naka-itim na suit, lahat may earpiece at matalim ang tingin. Pinalibutan agad nila si Farah, para bang isang prinsesa na hindi pwedeng madapuan ng kahit anong panganib.

Kinaladkad siya ng lalaki patungo sa loob ng fitting room. Walang warning itong naghubad ng top shirt nito. Broad shoulders and a narrow waist, a standard inverted triangle, plus his height, gold skin, hindi niya masisisi ang scouts kung magkandarapa ang mga iyon kay Argus. Mas lalo pang naging eye-catching at elegante ang suit nang isuot nito. Her heart bleeds just by looking at his built. "Okay na ba? Komportable ka ba?" tanong niya sa lalaki.

Hindi pa humaharap ang nakaitim subalit damang-dama na ang sukdulang tensyon sa pagitan ng dalawang magkaaway. Sa likod ng hood ng 'di kilalang kalaban, binabalot ng dilim ang kabuuan nitong mukha. Gumuhit ang isang kakilakilabot na ngisi sa kanyang labi. Mga ngiti ng isang halimaw na handang manlinlang, at kumain ng sariwang laman ng nabubuhay. Mas lalong tumindig ang balahibo ni Sortitus sa pagkasuklam nang marahang ginalaw ang ulo at mga paa ng lalaki paharap sa kanya.

Dalawang lalaking nakasuot ng itim na suit ang nakatayo sa likod ng pinto ng Lamborghini na bumukas ng mag-isa at isang spender legs ang bumaba bago tuluyang lumitaw ang kanyang katawan. Ang sinag ng araw ay direktang sumikat sa kanyang mukha at ang kanyang hitsura ay naglalabas ng kamahalan at kakisigan. Siya ay mukhang isang tao mula sa maharlikang pamilya at siya ay nagpapalabas ng napakaraming kapangyarihan na masasabi ng sinumang nanonood ng sandali.

Suot nito ang mamahaling suit, at ang ngiti nito ay may kakaibang kumpiyansa. "Good afternoon, Miss Maricar,” bati ng lalaki habang iniabot ang libro niya para papirmahan. “Hindi ko palalampasin ang pagkakataong ito. Isa akong tagahanga mo. At hindi lang iyon, isa rin akong humahanga sa tapang at talino mo.”