Sumakay Ako Ng Jeep Sumandal Ako の小説・ストーリー

The Jeeps, relentless in their pursuit, were determined to apprehend me, but I refused to succumb to fear. My mind raced with possibilities, analyzing the situation and calculating my next move. With each passing moment, my confidence grew, bolstered by the resilience within me. I became one with the machine I controlled, seamlessly merging my instincts with the capabilities of my vehicle. In a daring display of skill and precision, I executed a calculated maneuver that caught my pursuers off guard. Utilizing my knowledge of the area, I veered onto a lesser-known path, weaving through narrow alleyways and backstreets. The Jeeps, momentarily thrown off by my unexpected detour, struggled to ke

"Shit!" Lumingon ako sa pinang-galingan ng bala at nakita ko ang limang kalalakihan na nakangisi sa'kin. The fuck! Pano nila nalaman ang lugar na to. Kinuha ko yung baril ko na nakasaksak sa gilid ko at yung hunting knife ko. Sumilip ako at palapit na sila. May dala silang mga baril. Kompletos rekados ang mga gago! Kinasa ko yung baril ko at naghanda para umatake.

Ganoon sila katakot na tuwing may mawawala sa isla ay pagsususpetsahan agad nilang patay na? “Oh my God! Amara!” Trisha quickly attacked me for a hug. “Where were you, huh? Kung hindi pa ako bumisita kagabi, walang makakapansin na nawawala ka na!” Napangiti ako at hinagod ang likod niya. “Hindi ako nawawala. I just got stuck on someone else’s island after the jet ski I was riding run out of gas.” “Ah… kayo po pala ang gumamit ng nawawalang jet ski.” Narinig kong komento ng isang staff na nakatayo sa likod ni Trisha.

Peste! Sumaglit ako sa kabilang street dahil may Jollibee roon. Binilhan ko na rin ng meryenda ang ibang nurse kaya't nag-volunteer ang isang crew na tulungan ako sa pagdadala dahil naparami ang order ko. Natanaw ko agad ang nagbabantay na nurse na nakasandal sa pinto ng kuwarto ni Jimin. Napaayos ito ng tayo nang makitang marami akong bitbit.

"Kasi natatakot ka 'isantabi mo muna yan or pwede namang maiwan ka nalang dito." "Kasi parang ang sarap sumakay jan at siguradong langhap na langhap ko ang sariwang hangin." langhap na langhap ko ang kamatayan ko. "So ano pang ginagawa mo 'sakay na." "Yes! Eto na" nakangiti kong sabi habang nangingig ang mga hitang kong sumakay dito, nagulat ako ng kunin nito ang mga kamay at pinulupot sa kanyang bewang.

Tanong niya sakin. "Hindi na! Na-miss ko rin ang mag-commute ano!" Sabi ko. "Oh sige, mag-iingat ka, ah, I love you" At kinilig naman si ako. Nginitian ko rin siya. "I love you too, bye!" Saad ko at umalis. Sumakay nga ako sa jeep. Habang nasa jeep ay narinig ko ang isang nakawiwindang na balita sa radyo ng jeep.

“Tss.” Nang lumabas si Jin, sumunod na rin kami dahil kotse niya ang gagamitin ngayon. Masiyado nang nagagasgas ang BMW ko dahil laging ‘yon ang ginagamit sa tuwing lalabas kaming magkakaibigan. Malakas daw maka-guwapo ang BMW. Sumakay ako sa shotgun seat at tamad na inilagay ang seatbelt sa katawan ko. Ilang sandali lang, nagsimula na siyang mag-drive kasabay ng pag-iingay nilang tatlo.

Nakangiting tumango nalang ako at nag thumbs up ***** "Hayss, buti naman at nakalanghap din tayo ng malamig na hangin, mamamatay na ako sa sobrang init sa jeep kanina," pagrereklamo ko. "Ganun talaga kapag sa jeep ka sumakay, siksikan talaga lalo na kapag uwian na," pagpapaliwanag naman nito.

Kalabit sa 'kin ng babaeng kaharap ko, kaya agad akong tumango at kumapit muna sa bakal na hawakan, at lumipat sa p'westo ng lalaking kaaalis lang. Napatingin ako sa dinaanan niya, pero hindi ko na siya nakita pa. Sayang, hindi ako nakapagpasalamat. Agad naman nang umandar ang jeep kaya napasandal na lang ako sa pader ng jeep. Hinihilot ko ang hita kong nangangatog pa rin hanggang ngayon. Maya-maya rin ay nawala na ang sakit nito. Kinuha ko na lang ang tubigan ko at uminom. Medyo nauhaw ako doon, ah. Pagkatapos ay saktong tumigil ang jeep nang maibalik ko sa bag ang tubigan ko.

I glance at the open black bulky Jeep with a huge grin. "Hi," Saavi waves at me. "Will you accompany me?" I gesture at the open Jeep. She looks at it with a big smile, "Wow! Where did you get it from?" She asked. "Thank you, Kadam." I extend my hand. He drops the keys on my palm. "What are you doing?" She asks with a perplexed expression. "What do you think?" I saunter ahead and get behind the wheel. Kadam climbs on the back of it. He stares at the other guard and nods at them. Immediately, they climbed on the black SUV.