Sumasakit Na Tagiliran の小説・ストーリー

paulit-ulit niyang bulong sa tenga ko habang humihinto sandali para masanay ako, hinahagod ang likod ko para pakalmahin ako. Nang humupa nang kaunti ang sakit, dahan-dahan na siyang gumalaw. Labas, pasok, labas—dahan-dahan muna, tapos ay lalong bumibilis at lumalalim ang bawat galaw niya. Ang sakit ay napalitan ng ibang pakiramdam. Isang klase ng sarap na hindi ko pa nararanasan sa buhay ko, parang umaakyat ang init mula sa ibaba ko papunta sa buong katawan ko, parang lumilipad ako sa ere.

Chapter 43 Dahil sa sobrang pagod—pisikal man o emosyonal—hindi ko na namalayan ang bigat ng aking mga talukap. Ang sakit ng katawan ko mula sa paulit-ulit na pahirap niya, at ang bigat ng dibdib ko sa pag-aalala para kay Julie, ay nagsanib na tila isang matinding lason na unti-unting s********p ng lakas ko.

May shortcut ha; madaya masyado to. Hinanda ko ang sarili ko ng makita kong aataki sya muli. Sinugod nya ako ng suntok, inilag ko ang mukha ko at inasinta rin ng suntok ang mukha nya, di ko sya natamaan dahil mabilis din syang kumilos, palitan kami ng suntok pero walang nakakapuntos sa amin. Nakita kong itinaas nya ang kanyang paa upang sipain ako sa aking tyan kaya umuro g ako ng bahagya ngunit naabot ako ng paa nya at tinamaan ako sa aking tagiliran, bumalandra ang aking katawan sa pader. Tumayo ako kaagad ng makita kong aatakihin nya ulit ako ng sipa, umilag ako kaya ang pader ang kanyang natamaan, halos gumalaw ang pader ng tamaan ng kanyang paa na may sapatos!

Mabigat na bumagsak si Adrian sa lupa habang yakap pa rin ang batang babae sa dibdib niya. Napakabilis ng pangyayari. Sa isang iglap ay dumaoy ang sariwang dugo mula sa gilid ng noo niya pababa sa mukha at leeg. Mariin siyang napapikit nang maramdaman ang matinding sakit sa tagiliran at likod niya, maging sa ulo niya. Pakiramdam niya ay tila may nabaling buto sa bawat paghinga niya. “Sir!”

Halos nahinto at natigilan ako sa aking paglalakad nang makaramdam ako ng kirot mula sa aking tagiliran. Hinawakan ko ito at laking gulat ko na lamang nang makita ang bahid ng dugo mula sa aking palad. Nanlaki ang mga mata ko sa sobrang gulat at mabilis akong napalingon sa lalaking nakasalubong ko, ngunit hindi man lang ito lumilingon sa akin o sumusulyap man lang. Sa bilis ng pangyayaring iyon ay hindi ko namalayang nagtamo na pala ako ng saksak mula sa tagiliran ko, na nagsanhi ng pagkahina ko at lubhang pagkagulat sa nangyari.

Trying to removed those malicious thoughts that are running through my dirty mind. Marahan siyang umupo sa tabi ko at ginagap ang pisngi ko. Dumukwang si Caitlin at saka ako pinatakan ng mabini at matagal na halik sa ibabaw ng aking noo. Bumilis ang pintig ng puso ko. Hanggang ngayon hindi parin nagbabago sa kung paano magreact ang puso at katawan ko sa tuwing nagdidikit ang mga balat namin. Lalo na kapag dumidikit ang maiinit at malambot niyang labi sa akin. Nagigising ang mga libo libong paruparu sa tiyan ko. Nagigising sa pagkakahimlay ang sistema ko.

Hindi pa ako na kontento ay malakas na siniko ko ang kanyang dibdib dahilan para mapalumpisay siya sa sahig habang d*******g sa sakit. "Ang hina mo naman pala..." Hindi ko na natapos ang dapat na sasabihin ko ng may tumama sa bandang tagiliran ko. Sobrang sakit ang nararamdaman ko pero 'di ko magawang humiyaw man lang. Naramdaman ko ang pag-agos ng dugo. Buong pwersa kong binunot ang kutsilyo na nakabaon sa tagiliran ko, napaluhod ako sa sobrang hapdi. Agad na tumagaktak ang butil-butil na pawis ko.

sabi nito ng mahimas masan ,akmang aalis ito ng pigilan ko. "W-wait k-kaya ko! ramdam kona yung sakit aatras kapa ba? Tuloy muna! nahiya ka pang gago ka" parangkang sabi ko,imbis na magulat ay sumilay pa sa mukha nito ang makalokohang mga ngiti,kasabay nun ang pag-sunggab muli sa labi ko ,napansin ko na namimihasa ito sa pag-sunggab sa labi ko pasalamat siya nasa wastong sarap ang ulirat ko kaya di ako natutol,yung sakit na kanina nararamdaman ko ay unti unti na napapalitan ng sarap hatid ng paghalik nito sa labi ko,ng ramdam nito na humupa ang konting sakit sa pu*e ko ay dahan dahan itong gumaod,habang tumatagal ay pabilis ng pabilis ang ulos nito sa ibabaw ko.

Ilang saglit pa ay unti-unti kong kinurot ang kanyang tagiliran. “Ouch!” d***g niya habang hawak ang nasaksak na tagiliran. Saka ko lang din napagtanto na ’yong may sugat pala ang nakurot ko. Napalunok ako nang makitang dumudugo ito. Panay rin ang pagdaing niya kaya naman nataranta akong lapitan siya. Hindi ko alam ang gagawin kaya dali-dali akong humakbang palabas ngunit mabilis niyang nahila ang kamay ko.

Patuloy ang pagsakit ng puson niya na sinabayan pa ng pagkahilo. Ilang beses siyang huminga nang malalim. Ilang beses din siyang pumikit-sara ang mga mata, ngunit hindi maibsan-ibsan ang sakit na nadarama. Parang may pumupunit sa kaibuturan niya, hanggang sa maramdaman na lang niya ang mainit na likidong dumadaloy sa hita niya. Tumagos iyon sa uniform na suot niya. “D-dugo! Ahh . . . !”